Zuid Afrika en meidenproject!!!

Ook al lekker aan het genieten van de zomer?
Gezien het feit dat ik ontzettend hou van de winter, ga ik hem ook deze zomer lekker opzoeken. Één ding weet ik zeker, waar ik heen ga is het zeker niet warm. Met temperaturen van zo'n 3-9 graden lijkt het me heerlijk vertoeven in Zuid-Afrika! Mijn snowboardvest en muts liggen al klaar :)

Kingskids

Deze zomer hoop ik met KingsKids (onderdeel van Jeugd met een Opdracht) een groep te leiden naar Durban waar we een Gateway camp met elkaar gaan beleven en daarna vertrekken we met ons team naar Kaapstad om daar de stad te gaan verblijden. Samen met 4 anderen geef ik leiding aan een groep jongeren, waarbij ik verantwoordelijk ben (met Renske) van de family coördination. Ik ben zeg maar een gedeelde moeder van de groep. Iets waar ik ontzettend naar uit kijk. Vanaf zaterdag gaat de reis beginnen met een start in Amsterdam. Daar komen maandag de jongeren erbij en gaan we dans en drama instuderen. Ons team is een celebration team, dus wij mogen met dans, drama en sport het evangelie gaan brengen in de sloppenwijken, in de gevangenis, via gemeentewerk en bij een kinder/jeugd kamp.

Ik heb nog niet echt ervaring met ontwikkelingslanden, dus ik heb werkelijk geen idee wat ik zou kunnen verwachten. Maar dat maakt juist dat ik er nog meer naar uit kijk.

Vandaag las ik Psalm 96 en ik werd helemaal enthousiast!

1 Zing voor de HEER een nieuw lied, zing voor de HEER, heel de aarde. 2 Zing voor de HEER, prijs zijn naam, verkondig van dag tot dag dat hij ons redt. 3 Maak aan alle volken zijn majesteit bekend, aan alle naties zijn wonderdaden. 4 Groot is de HEER, hem komt alle lof toe, geducht is hij, meer dan alle goden. 5 De goden van de volken zijn minder dan niets, maar de HEER: hij heeft de hemel gemaakt. 6 Glans en glorie gaan voor hem uit, macht en luister vullen zijn heiligdom. 7 Erken de HEER, stammen en volken, erken de HEER, zijn majesteit en macht, 8 erken de HEER, de majesteit van zijn naam, draag geschenken zijn voorhoven binnen. 9 Buig u voor de HEER in zijn heilige glorie, huiver, heel de aarde, als hij verschijnt. 10 Zeg aan de volken: ‘De HEER is koning. Vast staat de wereld, zij wankelt niet. Hij oordeelt de volken naar recht en wet.’ 11 Laat de hemel verheugd zijn, de aarde juichen, de zee bruisen en alles wat daar leeft. 12 Laat het veld verblijd zijn en alles wat daar groeit, laten alle bomen jubelen 13 voor de HEER, want hij is in aantocht, in aantocht is hij als rechter van de aarde. Rechtvaardig zal hij de wereld berechten, de volken oordelen, trouw aan zijn woord.

Daar gaat je hart toch sneller van kloppen?! Des te meer reden om Gods grootheid te verkondigen! Zijn genade is ons, is mij, genoeg. Wanneer je op de hoogte wil blijven van onze belevenissen, check dan onze weblog! zuidafrikatour2010.blogspot.com

Meidenproject

Verder heb ik nog iets te melden. Zoals je wel weet werk ik inmiddels alweer 1,5 jaar als jongerenwerker/preventiemedewerker bij De Hoop ggz waar ik spreek over thema's van identiteit, seksualiteit tot aan weerbaarheid. Want iedereen moet weten dat hij/zij waardevol en uniek is! Ik wil ze meegeven dat ze daarom voorzichtig met zichzelf om mogen gaan! Je hebt namelijk een keuze!

Twee jaar terug ontstond er een nieuwe droom in Duitsland. Toen ik daar een vrouwenochtend leidde werd ik geraakt doordat zoveel vrouwen in de leeftijd van 35-55 jaar worstelen met zichzelf. Met verbazing sprak ik toen op een vrouwenochtend. Waar ik opgegroeid ben in een huis vol mannen en ik griezelde van vrouwenvrouwendingen, ontstond er een passie om jonge vrouwen te vertellen hoe God over ze denkt.

Afgelopen december was ik aan het spreken op een conferentie in Madrid en daar ontmoette ik een prachtige jonge vrouw, Joanne Broekema. Algaande de gesprekken ontdekten we een gedeelde passie, namelijk jonge vrouwen. Dat resulteert op dit moment, na een half jaar brainstormen, in een concreet plan om aan de slag te gaan. We zijn omringt met een bijzonder team dat ons adviseert, ons begeleidt en ons helpt Gods weg hierin te vinden. Dit alles betekent dat we medio maart 2010 (DV) onze eerste activiteit mogen starten onder de vlag van een eigen stichting. Dat zal een weekend zijn voor jonge vrouwen in de leeftijd van 16-19 jaar. We hopen dat de stichting zich uit zal bouwen tot een pakket met het geven van lezingen, het organiseren van activiteiten voor een doelgroep van jonge vrouwen van 16-19 jaar en het uitgeven van een 2-jaarlijks blad voor jonge meiden in samenwerking met Sestra. Dit alles om de jonge vrouwen een ander geluid en wel de waarheid te laten horen.

Ik hoop natuurlijk jouw nieuwsgierigheid geprikkeld te hebben, want je gaat zeker nog meer horen van dit initiatief! Zodra de website online is zal ik weer een berichtje schrijven.

Mijn droom

Zoveel nood, zoveel meiden die onwaardig met zichzelf omgaan, zoveel pijn en leed, zoveel doen ze zich tekort. Ik vraag me wel eens af hoe Gods hart is in dit alles. Hij de Schepper van hemel en aard, van de mensen naar Zijn evenbeeld. Ik weet dat God alles nieuw kan maken. Dat niets, maar dan ook niets jouw zou kunnen scheiden van Zijn liefde. En Hij wil zo graag dat we Zijn liefde en genade voor ons leven gaan ontdekken. Dat gaat immers zoveel dieper dan de negativiteit van de wereld.
God kent de verlangens van mijn hart, dat ik Zijn waarheid kenbaar wil maken aan de mensen die zonder Hem door het leven gaan. Ik wil daarin, door Hem, daarin het verschil maken. Want de rijkdom die ik heb ontdekt is belangrijk voor ieder mens. Daarom is het mijn gebed dat God wijsheid schenkt en deuren opent zodat ik in Zijn wegen zal wandelen. Een mens stippelt zijn weg uit, maar God bepaald de richting. Gelukkig maar, want Hij overziet alles en Hij weet de beste weg. God wijst mij een weg als ik zelf geen uitkomst heb...

Een mega treinreis!

Mensen kinderen, ga ik een vriendin opzoeken in Hilversum, laat ik dan net een verscheikkelijke treindag hebben.. Het schijnt namelijk de algeme treinwerkzaamhedendag te zijn. Welke trein ik ook instapte; of hij had vertraging of hij reed niet het volledige traject. Uiteindelijk reisde ik ternauwernood via Schiphol, ontstond er een wisselstoring!
Op een gegeven moment uitte ik aan een medeslachtoffer dat ik toch wel heel erg gevormd werd in mijn geduld, mijn frustratiegehalte was toch inmiddels als aardig hoog opgelopen! Maar dat bracht haar wel tot de vraag of mijn geloof mij ook helpt in dit soort situaties... Wow wat een spiegel, en weer werd ik dus weer stilgezet bij het feit dat we tot God mogen gaan voor rust en dan gaat Hij zelfs dit soort minder fijne treindagen gebruiken tot eer van Hem! :)
Ps. Uiteindelijk duurde mijn reis 3,5 uur in plaats van de beoogde kleine 2 uur.

Echte vrijheid...

Vrijheid... Wat betekent dat nu eigenlijk? Op mn werk hadden we het er van de week over... Is het je niet hoeven committen aan regels of gewoon doen waar je zin in hebt? Geen verantwoordelijkheid afleggen, of toch misschien iets anders? Vooral omdat wij als huidige generatie geen bezetting kennen, weten we eigenlijk niet zo goed wat vrijheid inhoudt. Immers, wie kan nu als beste omschrijven wat vrijheid is?! Dat is toch echt iemand die leven zonder vrijheid meegemaakt heeft.
Maar misschien kunnen we als Nederlanders vandaag de dag toch mee praten over iets wat een onveilig gevoel geeft. Na koninginnedag van 2009 zit de paniek er flink in. Als je dan de onwijs heftige reactie zag met de dodenherdenking zie je zeker de angst die onder de leden ligt. Nederland, een nuchter land dat open staat voor ieders mening, een land vol tegenstrijdigheden waarbij omliggende landen vol verbazing toekijken omdat in Nederland alles schijnt te kunnen. Vrijheid blijheid, maar is dat wel zo? De jongeren die zonder structuur en regels opgroeien, de vrije seksuele moraal en dan natuurlijk niet te vergeten dat het motto is: 'try before you die' en 'going tot the limit'! Maar als ik om me heen kijk kom ik toch maar tot de conclusie dat het beoogde geluk er niet door wordt gehaald. Van de week las ik een artikel dat leven in de waarheid echt geluk brengt.
Voor mij is de enige waarheid en vrijheid in Jezus Christus te vinden. De enige weg tot eeuwig geluk!

Een mega treinreis!

Mensen kinderen, ga ik een vriendin opzoeken in Hilversum, laat ik dan net een verschikkelijke treindag hebben.. Het schijnt namelijk de algeme treinwerkzaamhedendag te zijn. Welke trein ik ook instapte; of hij had vertraging of hij reed niet het volledige traject. Uiteindelijk reisde ik ternauwernood via Schiphol, ontstond er een wisselstoring!
Op een gegeven moment uitte ik aan een medeslachtoffer dat ik toch wel heel erg gevormd werd in mijn geduld, mijn frustratiegehalte was toch inmiddels als aardig hoog opgelopen! Maar dat bracht haar wel tot de vraag of mijn geloof mij ook helpt in dit soort situaties... Wow wat een spiegel, en weer werd ik dus weer stilgezet bij het feit dat we tot God mogen gaan voor rust en dan gaat Hij zelfs dit soort minder fijne treindagen gebruiken tot eer van Hem! :)
Ps. Uiteindelijk duurde mijn reis 3,5 uur in plaats van de beoogde kleine 2 uur.

Moe, voldaan, vol energie, vervuld, Zwitsers... Pasen 2010

Terug in Zwitserland
's Ochtends wakker worden en op het moment dat je je ogen opslaat zie je de bergen. Tvoelt gewoon als thuiskomen. Hmmmm net als de vertrouwde lucht van de bomen, de architectuur en het het weerzien van alle dierbaren. De treinreis was weer boeiend, samen met een jongeman uit Groningen gereisd die inmiddels alweer 7 maanden in Zurich werkt. Het leven delen maakt rijk, vooral wanneer je mag delen waarom je het zou gunnen dat de ander God ook zou leren kennen.
Het nummer Everything van onze Anouk geeft een goede omschrijving van de grote impact God op je leven wil hebben. Hij wilt het allesomvattende zijn, de volmaker, de toevlucht, degene die ten allen tijden daar is voor je. Bovendien kent Hij je ten volle en accepteert Hij je zoals je bent! Het gave is dat Hij je vervolgens meeneemt in een vormingsproces waarbij je Zijn gelaat mag gaan weerspiegelen, tot eer van Hem. In en door Hem is het mooiste leven!

Laat uw glorie zien...
Al zingend loop ik heerlijk door de prachtige natuur. Al aanbiddend sta ik stil bij de redding die God ons betoond heeft. Wow! De zon verwarmd mijn gelaat, de wind waait door mijn haren en met dat ik om me heen kijk zie ik een roofvogel zweven op de wind. Heerlijk relaxed en ongedwongen. Zo is een leven met God nu ook. Gewoon jezelf zijn, een worden met Hem en elke stap met Hem nemen. Zijn weg is niet altijd de makkelijkste, maar wel de beste! Toon uw majesteit en glorie, 1 ding realiseer ik me weer eens te meer: Gods glorie wordt zeker geopenbaard in de schepping! Hij is alle aanbidding waard!

Gods woord als spiegel
Vanmorgen op pad gegaan om even bij de boer verse melk te halen. Een aardige boerin begon een praatje en al snel werd de boer erbij gehaald, ook in Zwitserland is boeren niet meer eenvoudig. Het is als een leefwijze, niet zomaar een baan. Het is je leven, je passie!
Ook kwam er nog een vrouw aardappels halen, echt geweldig. Zij was namelijk geboren in Schoonhoven en op een vakantie in Oost-Europa kwam ze de man van haar dromen tegen... Dus vandaar dat ze alweer 35 jaar in Zwitserland woont. Zo kan het leven nog eens vol verrassingen zitten ;)
Het is heerlijk om hier lekker buiten te wandelen, te lezen, na te denken en volledig tot rust te komen.
Ik las vanmorgen 1 Korintiers 9:24-27. Hier schrijft Paulus het volgende: "Weet u niet dat van de atleten die in het stadion een wedloop houden er maar 1 de prijs kan winnen? Ren als de atleet die wint. Iedereen die aan een wedstrijd deelneemt beheerst zich in alles. Atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke. Daarom ren ik niet als iemand die geen doel heeft, vecht ik niet als een vuistvechter die in de lucht slaat. Ik hard mezelf en oefen me in zelfbeheersing, want ik wil niet aan anderen de spelregels opleggen om uiteindelijk zelf te worden gediskwalificeerd."
Wel een boeiend gedeelte om over na te denken. Gods Woord is als een spiegel, dus voor vandaag weer wat te overwegen!

Knisperende sneeuw
Aha wat is het heerlijk om door de knisperende sneeuw het eerste menselijke spoor te plaatsen, vergezeld met vele vrolijk fluitende vogels en een stromend beekje op de achtergrond.
Een specht timmert zijn huisje en ik... Met brandende kuiten kom ik na 40 minuten klimmen hoog op de berg bijeen berghutje aan. Mijn bloed is weer overal geweest en het voelt echt heerlijk hier weer te zijn! Men wat is het hier weer amazing!
Weet je, de natuur laat je zoveel van Gods glorie zien. Een wandeltocht als dit, waar je door de verse sneeuw heen ploetert, je af en toe bijna wegglijdt of waar je schoenen vollopen tijdens het oversteken van een beekje... Toch hou je ondanks alles je ogen gericht op je doel, de top van de berg. Dat vergt doorzetting, oplettendheid en oefening! Net als die tekst in 1 Kor 9! Maar dat is dus niet altijd eenvoudig. Ik heb eens van iemand geleerd dat je niet altijd gefocust moet zijn op al datgene wat voor je ligt, maar dat je ook moet en mag genieten van het hier en nu... Soms gaan we zo op in onze passie, bediening of toekomstdroom dat we vergeten dat alles wat we al om ons heen hebben zo onwijs mooi en kostbaar is! Dat het uitzicht onderweg al zo ontzettend mooi is! Dus ja: ik strek me uit naar hetgeen wat voor me ligt, ik oefen mezelf en ik geniet van alle dingen die ik nu al om me heen zie.

Gebedsnacht
Vannacht hebben we een gebedsnacht gehad. Dus vanmorgen ging om kwart voor 6 de wekker om vervolgens met een groep God te zoeken, Hem te aanbidden en voorbede te doen. Een bijzonder moment. Het afgelopen jaar heeft iedereen een bekende verloren. Twee vaders en een zus. Soms heb je geen antwoorden, maar zeker is dat God erbij is en dat Hij de Burcht, de Rots en de Trooster is (Psalm 31). Bijzonder dat Hij weet hoe we ons voelen en dat Hij ons wil bijstaan in het rouwproces.

Gods kracht
Na een intensieve dag mag ik heerlijk even genieten van de kracht van de natuur. Onder mij stroomt een krachtige rivier, wild en het water raast aan mijn oog voorbij.
Echt gaaf als je mag ontdekken dat, wanneer God je bron is, je mag overstromen van het levende water. Als je in Hem bent en in Hem blijft. Vanmiddag met de small group hebben we gesproken over hoe je dicht bij Hem kan blijven. Als ik er over nadenk realiseer ik me des te meer hoe groot Gods genade is. Ook al heb ik het zeker niet verdient, toch heeft Hij mij op het oog en het gaat nog verder. Zijn geduld met mij, Zijn liefde voor mij en hoe Hij mij steeds weer terug roept als ik weer bij Hem vandaan gezwalkt ben. Ow ik wil zo graag dicht bij Hem blijven, juist omdat ik me keer op keer weer realiseer hoe leeg en hopeloos een leven zonder God is. Wat een gave wetenschap is het dan dat Hij ons eerst heeft liefgehad. Maar Heer, open toch steeds weer mijn ogen ook al dreig ik uit Uw aanwezigheid te gaan. Want deze krachtige waterval laat als zoveel levenskracht zien. Desto meer is een leven met U zoveel meer waard! Dank U voor de overwinning aan het kruis! Amazing grace!

Wha Gods woord met elkaar ontdekken is echt zo bijzonder. Zojuist even bijgepraat met Dina. Zij getuigde over Gods leiding in haar leven en hoe belangrijk het is om Hem als eerste liefde te hebben. Wanneer we onze erkenning zoeken in andere dingen komen we zeker bedrogen uit. Want we zullen altijd teleurgesteld worden in mensen, of grenzen ontdekken in onze eigen mogelijkheden, het zal nooit genoeg zijn. Maar in de rust dicht bij God zijn, dat is de beste plaats. Aan Uw voeten Heer, is de hoogste plaats.

Een gepoetst varkentje :)
Wat is nu 'genoeg' of een groot' geloof? Wanneer mag je nu eigenlijk zeggen dat je deelgenoot bent geworden van het paaslam?
Wij als mensen zijn nooit goed genoeg, we kunnen het zelf niet verdienen!
Laatst las ik iets over een varken. Als een varken zich mega zou oppoetsen, met lekker ruikende shampoo of een duur merk parfum... Is hij dan geen varken meer? NEE!!! Zo werkt het nu eenmaal niet! Wat een varken nu eenmaal wilt, doet of wat dan ook: het is en blijft een varken!
Zo is het ook met ons mensen, we kunnen zo goed ons best doen, beter leven, ons beter voordoen of misschien wel onszelf te slecht voelen voor God.
Maar weet je wat daaraan het gave is?! Genade is onverdiend, enkel en alleen door Gods liefde mogen we wit worden als sneeuw.
Het heeft vannacht weer gesneeuwd en vanmorgen ben ik een extra lange wandeling gaan maken. Op een gegevens moment kwam ik op een hoogte waar de sneeuw nog op de takken lag, zelfs op de mega dunne takjes waarbij het onvoorstelbaar is hoe de sneeuw daarop balanceert! Je geloof hoeft niet groot te zijn, er is geen maatstaf waar je aan moet voldoen. Jezus leert ons dat we mogen worden als een kind, en dat ons geloof zo klein mag zijn als een mosterdzaadje. En weet je?! God doet de rest. In Zijn liefde vormt en kneedt Hij ons zodat we steeds meer op Hem mogen gaan lijken. Enkel en alleen door genade!

Moe, voldaan, vol energie, vervuld, Zwitsers...
Vele gedachten gaan door mijn hoofd, maar 1 ding weet ik zeker: deze reis naar Zwitserland was meer dan de moeite waard!
Bijzonder hoe je altijd weer verder gaat waar je gebleven was, dat je de mensen, de taal en de cultuur beter leert kennen en zelf daarvan ook weer opgeladen wordt. Echt kicke gewoon!
Als je rondkijk in een met sneeuw bedekte omgeving, met de zon verwarmend op je bolletje waarbij de ronddwarrelende sneeuwvlokjes schitteren, dan kom je al vanzelf tot rust. De frisse lucht die je inademt zorgt voor een rush aan energie en genot.

Hillsongnews 2: Meesterlijke pasta :)

Inmiddels is het al ver na middernacht, maar het is wel leuk om even wat van mijn verhalen te vertellen voordat ik heerlijk in coma ga vallen. Ik ben echt een gezegend mens dat ik echt overal kan slapen. (Al ligt de bank hier perfect!)

Vandaag was de laatste dag van de conferentie. Zoveel gehoord, zoveel mensen ontmoet. En weet je wat bijzonder is?! Veel mensen die ik ontmoet hebben waren ook actief in jongerenwerk, de tienerwerker van Hillsong Parijs, een jobcoach uit Konstance en ga zo maar door. Eigenlijk heb ik haast geen Nederlanders ontmoet, of ben ik die een beetje uit de weg gegaan?! ;)
Na ja, die ontmoet ik al genoeg. Maar het is echt bijzonder om de internationale passie te horen bij mensen, het bindt je echt samen en bovendien zijn de uitdagingen eigenlijk overal wel hetzelfde.
Deze morgen stond in het kader van de roep vanuit de wereld, er is zoveel nood! Zoveel mensen vragen zich af waar God is in al hun problemen; dak- en thuislozen, vluchtelingen, prostituees, tieners, alleenstaande ouders, Mr. succes, eenzame mensen en ga zo maar door...
En waar zijn wij dan als kerk? Jezus is het hoofd van de gemeente, maar wij als lichaam zijn het lichaam. En allemaal zijn wij er een onderdeel van, maar lijden wij mee?! Lijden wij als een deel pijn heeft? En wanneer Jezus bewogen, innerlijk zelfs!!!, was met de schare, waar is dan onze bewogenheid?! Het is tijd om in actie te komen, om samen als kerken te gaan staan op wat Jezus van ons vraagt. Wij kunnen het verschil maken!
Jezus zegt niet voor niets dat we Hem gevoed hebben wanneer we iemand voeden die honger heeft, dat we Hem kleden wanneer we iemand kleden die zonder leeft, dat we Hem bezoeken als we ons ontfermen over de gevangenen en ga zo maar door! Jezus bezocht alle mensen die de maatschappij verachte, en wat doen wij?! Veroordelen wij, of weerspiegelen we God in de wereld?!
Stof tot nadenken toch?! Het raakt mijn hart iedere keer weer als ik me realiseer dat we in Nederland erg gefocust zijn op onze kerkelijke verschillen, we concureren, bekvechten, stoeien, en wat dan ook. Hoe staan wij bekend als kerk?! Mensen zien ons allemaal als christenen, als 1, maar toch vechten we met elkaar. Stelletje hanen! Laten we daarom NU alle issues aan de kant schuiven en ons daadwerkelijk bezig gaan houden met datgene waarvoor we geroepen zijn. Namelijk God in de wereld te verkondigen, mensen tot Zijn discipelen te maken, tot eer en glorie van Hem!!!
Het gave is dat ik daar op Opwekking ook een dienst over gehoord heb die me tot op de dag van vandaag nog niet losgelaten heeft. We hebben horizontaal als kerken veel verschillen, daar is helemaal niets mis mee. Daarmee kunnen we juist elkaar versterken. Wat WEL belangrijk is, is dat we vertikaal op dezelfde afgestemd moeten zijn. Wanneer Jezus niet het hoofd is van een gemeente, niet centraal staat, gaat het nergens over! Maar laten we met elkaar een getuige zijn van de enige levende God.

Foto VLNR: Bjorn (Zuid Afrika), Ralph (NL), Adam (US), Agnes (FR), Pierre Yann (FR), Patricia (FR)

Vanavond was het om een uur of half 8 dan allemaal aan het einde gekomen en we gingen naar Ralph's huis om hier te koken. Samen met de Fransen die ook hier logeerden en 2 vrienden van Ralph was het een heel feest...
Agnes had het voorgerecht (quiche) en het nagerecht (chocolademouse, zelfgemaakt, met ijs) gemaakt, terwijl de mannen in hun nothing box zaten, dus daar hadden we niets aan! :) En aan mij was de eer om lekker aan de hak te gaan met alle verse groenten die lekker zijn met pasta. Heerlijk om in de keuken te keuvelen als je hoofd bijna overstroomd. Het is eigenlijk als een blikje cola dat je even hebt staan schudden, hihi, genoeg druk. Maar tijdens het hakken; hak... hak... hak... werd alles in de boxjes gezet. Gewoon heerlijk om weer even door alle inputs te gaan en Gods woord te overdenken.
Dus na heeeeel veeel hakhakhak bewegingen was het moment daar, de pasta a la Marije, lekker gezond. Maar het was een succes. We kunnen wel een restaurantje beginnen samen, maar tsja, mijn passie ligt toch wel ergens anders. Duzzze dan blijf ik maar gastvrij, dat past wel in mijn straatje. (Dat wordt dus massaal koken voor iedereen in de komende tijd :))
Na een gezellige maaltijd, waarin veel gelachen, gesproken en gefotografeerd werd eindigde het met allemaal soezige mensen die van vermoeidheid gewoon spontaan loens (hoe schrijf je dat?!) begonnen te kijken. Hier achter de laptop zit er nog 1tje, inmiddels is het Londense tijd half 2. Dusze morgenvroeg gaat de wekker weer voor wel 4 kerkdiensten, hoezo niet naar de 2e dienst willen?!?! ;)
Maandag vertrek ik weer naar Nederland, om vervolgens 's avonds naar Drachten door te reizen om daar les te gaan geven t/m woensdag. Dus mensen, slaap lekker! De rest van de verhalen moet dus nog even op zich wachten!
Blessings en take care!
Liefs,
mij

Hillsongnews 1: Let's unite!

Vrijdag... @ lunchtijd
Nu heerlijk knabbelend aan een maiskolfje, zit ik te overdenken wat ik tot nu toe allemaal beleefd en gehoord heb. Hier op de Hillsong conferentie in Londen. Weet je, soms als je verliefde mensen ziet stralen, ben je getuige van het feit dat ze door het stralen gewoon knapper zijn geworden. Ja toch?! Prachtig om te zien! Als ik mijn verlangen zou moeten omschrijven is dat het wel, dat mijn liefde voor God is als de verliefdheid van een geliefde. Dat het er als het ware van af mag spatten, dat ik mag stralen omdat ik ontdekt heb dat Hij mij eerst heeft liefgehad en dat ik Zijn liefde mag ontvangen.
Die pure verwondering van het wonder aan het kruis, niets is er mooier! En ik ben zo dankbaar dat ik dat mijn hele leven al meegekregen heb, van jongs af aan. Want wat een zegen is het om met zulke ouders op te groeien als ik heb. Daar ben ik God onwijs dankbaar voor, enne hun ook :)
En weet je hoe ik me op dit moment voel?! Hihi, hetzelfde als toen ik van de zomer begon met de cursus voor snowboardleraar. Samen met Matthijs. Je denkt dat je wel een aardig potje kan boarden, maar dan... Tjakka!!! Alles wat je dacht goed te doen wordt onderuit geschopt en je mag helemaal weer opnieuw beginnen met ontdekken van de meest gave sport; namelijk snowboarden. En ik spreek hier natuurlijk wel van een andere tak van sport, maar ik voel me heerlijk! Ik mag nederig en klein weer ontdekken wie God voor mij is en wie Hij wil zijn. In plaats van als Martha rond te rennen, dingen te doen, mag ik zitten, aanbidden en Gods woord absorberen zoals een spons water opzuigt.
Ralph is op dit moment even heen en weer naar Nederland voor een bruiloft en ondanks ik al vele mensen ontmoet heb, zit ik heerlijk aan het water op een bankje te chillen. Na te genieten van alles tot nu toe en uit uit te kijken naar hetgene dat nog komt.

De eerste avond sprak Craig Groesschel, de pastor waarnaar ik echt uitgekeken had. Hij sprak over het feit dat je 1 garantie hebt wanneer je God in je leven hebt. Namelijk dat je het kan verliezen. Pas daarom op! Als je Hem nog niet ken heb je de wetenschap dat je Hem mag leren kennen. In Joel staat dat we niet onze kleren moeten scheuren, maar je hart. Wees daarom nederig. Mijn ik moet sterven, zodat God verhoogd kan worden in mijn leven. En dat alleen door genade!
Joseph Prince ging daar gisteren op door, door de focus op Jezus te leggen blijven we dicht bij het kruis. We moeten niet werken, evangeliseren, dienen omdat het moet of om de cijfertjes, maar jezus moet centraal staan. En vanuit de liefde mogen we van die grootheid uitdelen.
Niets kan je leven (ver)vullen; geen rijkkom, huis, werk of relatie, alleen Jezus kan dat! Salomo, waarschijnlijk de rijkste man op aarde ooit, zegt in Prediker dat alles wat hij in heel zijn leven vergaard was, alleen maar lucht is en het najagen van de wind.
Ga daarom voor het doel van je bestaan; namelijk God eren!!! en Hem aanbidden met heel je leven. Met iedere stap die je zet!
Wow... en dat zijn pas 2 diensten, kan je nagaan wat een rijkdom ik allemaal vergaard heb in 5 diensten per dag?!
Verder gingen er veel diensten over het belang van de kerk, de weerspiegeling van Jezus lichaam hnier op aarde. Craig riep vanmorgen op om niet met elkaar te concureren als kerken, maar elkaar aan te vullen. Dat alles om Jezus te verkondigen. Nu, dat is ook echt mijn verlangen voor Nederland.

LET'S UNITE!!!

At the cross I bow my knees!

Op de vraag welk talent ik graag verder zou willen ontwikkelen zou ik al 3 jaar geantwoord hebben; Schilderen. Maar ja, de mensen die mij al langer kennen laten nu vast een luide zucht klinken. Want tsja, ik heb meestal nog wel meer dromen.

Maar 3 weken geleden, de zondag voor ik naar Curaçao vertrok ben ik dan toch maar aan de slag gegaan met een doek, wat olieverf en een kwast. En ja, waar ga je dan bij beginnen... Aan inspiratie was geen gebrek, want het ene na het andere idee popte naar boven.

Allereerst een zonsondergang met een kruis. Dat prachtige natuurwonder, onbeschrijfbaar in haar schoonheid. Verbazing om die bijkomstigheid van de vele kleuren. En deze verwondering is bij lange na niet te vergelijken met het wonder van het kruis.

God die Zijn Zoon liet gaan om te sterven voor mijn zonde. Sommige mensen zeggen dat in ieder mens het goede zit, nu serieus, als ik om me heen kijk zie ik er niet veel van terug. Andere mensen zeggen; 'Ja maar, waar is God dan in alle ellende?!'

Wanneer je om je heen kijkt, de prachtige kleuren van de herfst die overal weer ten tonele komen, dan zie je Gods glorie al een stukje op aarde. Hij heeft ons zo gemaakt dat wij zelf de keuze hebben, we zijn geen robotjes die zomaar alles doen wat Hij wil, maar we dragen zelf verantwoordelijkheid. En ja, we maken er als mensen een potje van. De natuur die vervuild wordt, dieren die uitsterven (hoezo evolutie? Het aantal dieren en gewassen loopt toch echt al jaren terug), mensen die doodgereden worden, moorden, oorlogen en ga zo maar door. Juist daarom verdient God alle ontzag die Hem toekomt. Want Hij heeft ons eerst liefgehad en Hij verlangt ernaar dat we ons leven aan Hem toedragen. En ik weet zeker dat we, wanneer we Hem liefhebben, Hem dienen en Zijn leefregels naleven, absoluut het beste uit zijn. Dan mogen we allemaal zeggen; At the cross I bow my knees, where Your blood was shet for me. There is no greater love!

En dat alles, Gods grootheid, resulteerde gisterenavond in een arend. In Psalm 57 schrijft koning David over Gods liefde en trouw. Daarom zingt hij: 'Wees mij genadig, God, wees mij genadig,
want bij u is mijn leven geborgen. In de schaduw van uw vleugels zal ik schuilen, tot het doodsgevaar is geweken.'
Wat gaaf dat we bij God onze veiligheid, onze troost en alles mogen vinden. En dat is Zijn verlangen ook, dat jij, dat ik bij Hem onze toevlucht vinden.
Wie weet word mijn schilderskunst ooit nog eens iets meer dan wat geklodder, maar genieten doe ik er zeker van! :) En echt waar, bij Hem vind je alles dat je nodig hebt!

Macamba's, wat zijn dat dan?!

Aloha...
Bij deze mijn laatste fanmail vanuit Curaçao, tenminste voor deze keer ;)
Zojuist het laaste gedeelte gehad van de training, de jongeren die erbij waren hadden er veel van geleerd en vonden dat de boodschap waardevol is voor het hele eiland! Gaaf om te horen toch. Ze waren hier wel weer blij met wat meer getrainde mensen en op die manier wordt het team steeds uitgebreider. Het was mooi werk om te doen en morgen vliegen we alweer naar huis, voor jullie vanavond, want bij jullie is het nu alweer bijna 5 uur (bijna tijd om op te staan). Trek er 6 uur vanaf en dan heb je de tijd die ik hier mag beleven... Dus ik hoor mijn bedje bijna al roepen, nog even en ik duik er weer in. Morgen pakken, auto wassen (dat moet hier met de huurauto's), en nog wat klusjes/bezoekjes en ga zo maar door. Dus voor ik het weet word ik weer door de KLM in de watten gelegd, dat is echt goed vertoeven. Een filmpje kijken en lekker slapen en dan woensdagochtend in ons eigen mooie landje weer de voeten op aarde zetten. Klinkt alsof ik de maan ga beklimmen ;)
Dan ff snel bijkomen en donderdag begint de training voor wat docenten weer. Een leuke actie, heb er zin in, maar ik ben wel blij dat het niet altijd zo is! Letterlijk en figuurlijk heen en weer vliegen.

Een nadenkertje...
Als de zogenaamde macamba;s (blanke) worden we hier regelmatig, of zeg maar vaak, aangesproken door mensen die vragen om geld. De t-shirts gaan omhoog en je ziet de broodmagere, misschien wel door cocaïne uitgemergelde, lichamen. Het gaat door je hart heen en dan zit je in conflict. Hou je door geld te geven, wanneer je niet in staat bent wat eten te kopen, de verslaving in stand, of is iemand in staat om verantwoordelijkheid te dragen om het geld goed te investeren ondanks de eventuele verslaving?!
Een van de vrouwen die we getraind hebben begon out of the blow en verhaal te vertellen. Vlakbij het vliegveld is een bordeel. Ze vertelde over het feit dat vele christenen en pastoren deze vrouwen mijden als de pest, maar zij vind het juist belangrijk dat pastoren ook daarheen gaan, bij de vrouwen naar binnen gaan en hun het levende brood te geven. Nu is dat natuurlijk discutabel, want de man is visueel ingesteld, die vrouw is getraind in het verleiden van mannen en je moet dan wel heel stevig in je schoenen staan wanneer de vrouw geen zin heeft in praten. Praten betekent confrontatie, zielepijn en ga zo maar door. Je gevoelens, die zo afgeschermd zijn door de torenhoge muren zijn, kan je beter opzij zetten en gewoon je werk doen. Als een verdoofde door het leven gaan.
Maar toch heeft het me aan het denken gezet. Jezus ging juist ook naar de tollenaren, de hoeren. Ook in het kader van het feit dat je een dokter nodig hebt wanneer er iets niet goed zit. Juist mensen met een gebroken hart hebben Gods verlossende boodschap ook zo hard nodig! Hij is de geneesheer, Hij heeft hun op het oog en het zou een feest zijn wanneer een verlorene thuiskomt. Ook al was het een dakloze of een hoer.Jezus zei ook dat we wanneer we degene die honger hebben voeden, we Hem eten gegeven. Zo ook met het geven van kleding, het bezoeken van gevangenen, het troosten van de mensen met verdriet en ga zo maar door. Maar hoe ga je daar dan concreet mee om? Draai je je hoofd om en wil je het niet zien, of deel je uit van al het goede dat jij mag ontvangen?
Ik ben er nog niet helemaal uit, ik word nog steeds zenuwachtig wanneer iemand naar mij toekomt. Meer omdat ik mezelf geen houding weet te geven, klinkt dat herkenbaar? Laatst had ik weer een straatkrant gekocht en dat is zeker de moeite waard om te lezen. Dus misschien kunnen we daarmee beginnen, en dan natuurlijk naast het snel betalen van €1,50 even een praatje maken. Dat zou jij toch ook fijn vinden?!