Love is...

Liefde, wat is liefde nu, ik denk dat je als je het eens aan mensen op straat zou vragen je vele verschillende antwoorden zou krijgen. Het is een redelijk abstract begrip, ik denk dat tegenwoordig veel mensen liefde zien als alleen het praktiseren ervan, of de prachtige moeder-kind liefde… ga zo maar door.
Één ding weet ik wel, het kan zo gigantisch mooi zijn, maar ook zo vernietigend. Misschien ligt het wel aan het tijdstip van het jaar of juist dat mensen voor kerst gaan nadenken of ze nog wel gelukkig zijn met degene met wie ze samenzijn, want ik zie vele relaties om me heen op de klippen lopen. Wat een pijnlijk gegeven, want het geeft absoluut veel tranen en verdriet. Maar is het dan niet waart? Toch zie je steeds weer dat iedereen op zoek is naar een partner, of is dat slechts wat de maatschappij van je verlangt? Dat je alleen maar gelukkig kan worden als je een relatie hebt, of dat zelfs je welzijn eraan getoetst wordt? Kijk maar eens naar de tv of luister maar eens naar de radio… Werkelijk er gaat zoveel over liefde, sex en wat nog meer… Is dat waar het hele menselijke bestaan om draait in de wereld, of lijkt dat maar zo???
Ik weet wel altijd bij familiereünies kwam weer die alom bekende vraag, vaak als eerste (of één van de eerste) gesteld; ‘En Marije al een nieuwe vriend?!’
Nee, nog steeds niet, maar het beïnvloed mijn hoe-ik-in-mijn-vel zit in het geheel niet!
Ik heb geleerd om juist van de kleine dingen in het leven te genieten; van de prachtige natuur, van de lieve mensen om me heen en van mijn relatie met God.
Zoveel mensen zijn hopeloos op zoek naar een partner, het beïnvloed hun welzijn, mensen please open your eyes! Er is nog veel meer dan dat in de wereld hor!!!

Wanneer de dan toch eens de ware tegen komt geniet er dan van maar onthoud ten alle tijden dat je waardevol bent en dat je niet met de eerste de beste een relatie aan moet gaan. Want dat kan zoveel gebrokenheid geven en verkeerde keuzes op je pad brengen.

Mijn moeder verteld altijd dat als je een relatie hebt het echte werk pas begint als je gaat trouwen, een relatie is meer geven dan nemen. Maar als je van iemand houdt geniet je ervan als je iemand iets kan geven, niet per definitie iets materialistisch maar juist een stukje van jezelf. Je overgave, je eerlijkheid en bovenal je toewijding.
Je bent samen een team en wanneer de een niet lekker in zijn vel zit moet de ander dat meteen oppikken en ermee aan de gang… De plus en de min trekken elkaar aan, juist daarin ben je samen sterk; je hebt allebei eigen talenten en een persoonlijkheid…
In Prediker 4 staat geschreven over de zinloosheid van het alles alleen doen. Als iemand alleen gaat en struikelt, wie helpt hem dan weer op de been? Hoe kan iemand alleen warm worden? Samen sta je sterk! En wie kent de prachtige tekst niet van het 3voudige snoer dat vaak als trouwtekst wordt gebruikt? Het is een driehoek; Jij, je partner en God.

Maar soms zijn er nu eenmaal conflicten en dan heb je twee keuzes. Allereerst kan je wegzakken in een negatieve spiraal waarbij onbegrip, wantrouwen, afwijzing, verachting en scheiding ten gevolge kunnen staan. Maar juist ook het bewust worden van het uniek zijn van de ander kan juist tot bijzondere ontdekkingen leiden zoals begrip, vertrouwen, acceptatie, respect en zelfs verrijking. Juist op die manier kan je de ander waarderen zoals hij is en is de weg open om elkaar aan te vullen.
Je bent nu eenmaal niet allebei hetzelfde en dat is juist het mooie… Geniet ervan!

En voor degenen die nog genieten van het vrijgezellig zijn geef ik als tip om 1 Korinthiërs 7 eens te lezen; hierin staat dat iedereen die geen relatie heeft zich aan God toe kan wijden terwijl iemand met een relatie ook zijn verplichtingen heeft naar zijn partner toe…