Heb jij dat ook dat je met je vader of moeder zo’n bijzondere band heb?
Ik hoor het niet heel erg vaak, maar misschien komt het ook wel omdat mijn moeder en ik qua karakter ook zoveel op elkaar lijken. We weten met een paar woorden vaak al genoeg en juist ook hoe we ons voelen hoeven we vaak niet uit te leggen…
Dat is echt heel fijn, al kan het natuurlijk ook wel eens lastig zijn als je een open boek bent voor elkaar. Want soms wil je nu eenmaal niet zo graag over sommige onderwerpen praten, je bent er dan echt nog niet aan toe om je hart te luchten, maar juist als je het dan weer gedaan hebt lucht het gigantisch op.
Het is bijzonder hoeveel alleen al het luchten van een hart een ander perspectief aan een stemming kan brengen. Juist als je je begrepen voelt door een ander kan je juist de hele situatie vanuit een ander oogpunt bekijken.
Ik geloof dat het absoluut waar is dat wanneer je over een bepaald onderwerp door blijft malen en er met niemand over spreekt je steeds dieper in een gat valt aangezien je rondjes in een negatieve spiraal aan het lopen bent en juist als je er met een objectief iemand over spreekt kan diegene je juist wijzen op dingen waar je zelf nog niet eens over nagedacht heb…
Laatst kreeg ik een magneetje van mijn moeder met daarop;
Liefde voor een dochter is als een roos die bloeit en dagelijks groeit
Een dochter neemt een speciaal plekje in, tussen alles wat in het hart wordt gekoesterd.
Het is erg bijzonder wat voor een waardevolle relatie we samen hebben, afgelopen zomer, toen ik twee maanden in Frankrijk heb gewerkt, keek ze er erg naar uit tot het moment dat ik thuis zou komen. De mannen hadden het de laatste week zwaar te verduren, want ook juist omdat ik ook nweekje ziek ben geweest verlangde ze nog meer naar mijn thuiskomst.
Natuurlijk wist ik dat ook en aangezien we alles al goed op orde hadden was het mogelijk om voor het weekend (i.p.v. pas op dinsdag) naar huis te gaan. Dus in het geheim, alleen met het medeweten van Karin, heb ik toen mijn ticket omgeboekt en zat ik vrijdags in de trein op weg naar Nederland.
Die dinsdag was Matthijs, mijn jongste broertje, jarig geweest en had ik even naar huis gebeld, mede om even te peilen of mijn moeder moest werken vrijdag. En ja, jammer hor, dat was dus het geval. Dus ’s ochtends had ik alreeds een tipje van de sluier gegeven en een smsje gestuurd naar huis dat ze ’s avonds aan een lekker Frans wijntje zouden zitten.
Mijn moeder kon niet geloven dat ik degene zou zijn die hem in zou schenken dus al snel hing ze met de receptie van La Draille aan de lijn om te vragen of het werkelijk ook zo was dat ik die dag thuis zou komen. Ow heerlijk, wat zullen ze gegrinnikt hebben op het park. Want ja het was natuurlijk echt waar dat ik die dag thuis zou komen.
Die zelfde ochtend werd mijn moeder gebeld door de Rivas (haar werk) of ze toch alsjeblieft niet op die dinsdag (dat ik oorspronkelijk thuis zou komen) zou kunnen werken. En dat kon nu natuurlijk want ik kwam die vrijdag al thuis, toen stelde de planner voor om voor mijn moeder te regelen dat ze die avond vrij zou zijn. Super hè!
Dus ’s avonds zaten we super gezellig met het gezin en Karin aan tafel om lekker van de chinees te gaan genieten en weer helemaal bij te babbelen.
In september was het zover om samen een weekendje naar Ouddorp (Zeeland) te gaan om er samen lekker even tussenuit te gaan. Het was heerlijk uitwaaien op het strand, iedere dag waren we er wel even te vinden, natuurlijk om prachtige foto’s te maken maar ook om van elkaar te genieten. Natuurlijk kon een daagje shoppen in Middelburg niet ontbreken en verder zijn we ook nog naar de Mekkerstee geweest. De Mekkerstee is een zorgboerderij in Ouddorp waar mensen kunnen werken met de geiten en in de winkel, waar kaas en andere levensmiddelen en vele relatiegeschenken worden verkocht. Daar waren we dus ook met de samenstelling van ons eigen pakket begonnen voor onze waardevolle relaties.
Maar ook in de voorbereiding voor Zwitserland vinden ze het hier thuis best wel heftig. Ik ben dan toch vijf maanden van huis en ver weg. Maar gelukkig vinden ze het allemaal wel erg leuk voor me en een leuke uitdaging enne ik ben niet van de wereld en bovenal gaat God met me mee. Een betere beschermer kan ik niet bij me hebben!
Een moeder en een vriendin, een dubbele zegen…
Ik hoor het niet heel erg vaak, maar misschien komt het ook wel omdat mijn moeder en ik qua karakter ook zoveel op elkaar lijken. We weten met een paar woorden vaak al genoeg en juist ook hoe we ons voelen hoeven we vaak niet uit te leggen…
Dat is echt heel fijn, al kan het natuurlijk ook wel eens lastig zijn als je een open boek bent voor elkaar. Want soms wil je nu eenmaal niet zo graag over sommige onderwerpen praten, je bent er dan echt nog niet aan toe om je hart te luchten, maar juist als je het dan weer gedaan hebt lucht het gigantisch op.
Het is bijzonder hoeveel alleen al het luchten van een hart een ander perspectief aan een stemming kan brengen. Juist als je je begrepen voelt door een ander kan je juist de hele situatie vanuit een ander oogpunt bekijken.
Ik geloof dat het absoluut waar is dat wanneer je over een bepaald onderwerp door blijft malen en er met niemand over spreekt je steeds dieper in een gat valt aangezien je rondjes in een negatieve spiraal aan het lopen bent en juist als je er met een objectief iemand over spreekt kan diegene je juist wijzen op dingen waar je zelf nog niet eens over nagedacht heb…
Laatst kreeg ik een magneetje van mijn moeder met daarop;
Liefde voor een dochter is als een roos die bloeit en dagelijks groeit
Een dochter neemt een speciaal plekje in, tussen alles wat in het hart wordt gekoesterd.
Het is erg bijzonder wat voor een waardevolle relatie we samen hebben, afgelopen zomer, toen ik twee maanden in Frankrijk heb gewerkt, keek ze er erg naar uit tot het moment dat ik thuis zou komen. De mannen hadden het de laatste week zwaar te verduren, want ook juist omdat ik ook nweekje ziek ben geweest verlangde ze nog meer naar mijn thuiskomst.
Natuurlijk wist ik dat ook en aangezien we alles al goed op orde hadden was het mogelijk om voor het weekend (i.p.v. pas op dinsdag) naar huis te gaan. Dus in het geheim, alleen met het medeweten van Karin, heb ik toen mijn ticket omgeboekt en zat ik vrijdags in de trein op weg naar Nederland.
Die dinsdag was Matthijs, mijn jongste broertje, jarig geweest en had ik even naar huis gebeld, mede om even te peilen of mijn moeder moest werken vrijdag. En ja, jammer hor, dat was dus het geval. Dus ’s ochtends had ik alreeds een tipje van de sluier gegeven en een smsje gestuurd naar huis dat ze ’s avonds aan een lekker Frans wijntje zouden zitten.
Mijn moeder kon niet geloven dat ik degene zou zijn die hem in zou schenken dus al snel hing ze met de receptie van La Draille aan de lijn om te vragen of het werkelijk ook zo was dat ik die dag thuis zou komen. Ow heerlijk, wat zullen ze gegrinnikt hebben op het park. Want ja het was natuurlijk echt waar dat ik die dag thuis zou komen.
Die zelfde ochtend werd mijn moeder gebeld door de Rivas (haar werk) of ze toch alsjeblieft niet op die dinsdag (dat ik oorspronkelijk thuis zou komen) zou kunnen werken. En dat kon nu natuurlijk want ik kwam die vrijdag al thuis, toen stelde de planner voor om voor mijn moeder te regelen dat ze die avond vrij zou zijn. Super hè!
Dus ’s avonds zaten we super gezellig met het gezin en Karin aan tafel om lekker van de chinees te gaan genieten en weer helemaal bij te babbelen.
In september was het zover om samen een weekendje naar Ouddorp (Zeeland) te gaan om er samen lekker even tussenuit te gaan. Het was heerlijk uitwaaien op het strand, iedere dag waren we er wel even te vinden, natuurlijk om prachtige foto’s te maken maar ook om van elkaar te genieten. Natuurlijk kon een daagje shoppen in Middelburg niet ontbreken en verder zijn we ook nog naar de Mekkerstee geweest. De Mekkerstee is een zorgboerderij in Ouddorp waar mensen kunnen werken met de geiten en in de winkel, waar kaas en andere levensmiddelen en vele relatiegeschenken worden verkocht. Daar waren we dus ook met de samenstelling van ons eigen pakket begonnen voor onze waardevolle relaties.Maar ook in de voorbereiding voor Zwitserland vinden ze het hier thuis best wel heftig. Ik ben dan toch vijf maanden van huis en ver weg. Maar gelukkig vinden ze het allemaal wel erg leuk voor me en een leuke uitdaging enne ik ben niet van de wereld en bovenal gaat God met me mee. Een betere beschermer kan ik niet bij me hebben!
Een moeder en een vriendin, een dubbele zegen…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten