Zo, nu eindelijk weer na een aantal weken een berichtje van mij op mijn blog. Inmiddels ben ik al aardig ingeburgerd bij Stichting De Hoop. Op dit moment heb ik introductieweek en ik heb echt al vaak gehad dat mijn hart sneller is gaan kloppen voor het werk.
Dat begint al bij de missie… Spreuken 24:11 zegt; Red degenen, die ter dood gegrepen zijn; want zij wankelen ter doding, zo gij u onthoudt.
Dus als wij niets doen, als wij blijven zitten en onze hand niet uitstrekken zullen er mensen verloren gaan. Mensen die wankelen op het randje… Laten we daarom zulke mensen in de kraag grijpen en dus de mogelijkheid geven om vanuit liefde voor deze mensen er te zijn opdat zij weer uit de put kunnen komen.
Gisterenmorgen hadden we een lezing over het bewustzijn van dat jij en ik het zelf ook hadden kunnen zijn en hoe gaan wij dan, als begeleider, om met de gast? Ik ben er echt bewust van geworden dat het aan geen stand voorbij gaat en dat het allemaal mensen zijn met eigen talenten, gaven en karakter die heel veel hebben meegemaakt. Ze zijn in heel veel dingen teleurgesteld en hebben een overlevingsstrategie aangeleerd die ze nu moeten prijsgeven en mogen beginnen aan een nieuw leven zonder leugens. Hoe gaaf is het dan om mee te werken aan een nieuwe vertrouwensbasis waar vanuit mensen weer kunnen gaan groeien, bloeien en genieten.
Jah, en dan zit ik hier met mijn Commerciële Economie… Toch iets fout gedaan, mijn hulpverlenershart gaat echt weer drie keer zo hard stromen, maar aan de andere kant is dat altijd gebleven en kijk ik er ook erg naar uit van hoe het in de toekomst lopen mag.
1 Korinthe 12:12-31
Een lichaam is een eenheid die uit vele delen bestaat; ondanks hun veelheid vormen al die delen samen één lichaam. Zo is het ook met het lichaam van Christus. Wij zijn allen gedoopt in één Geest en zijn daardoor één lichaam geworden, wij zijn allen van één Geest doordrenkt, of we nu uit het Joodse volk of uit een ander volk afkomstig zijn, of we nu slaven of vrije mensen zijn. Immers, een lichaam bestaat niet uit één deel, maar uit vele. Als de voet zou zeggen: 'Ik ben geen hand, dus ik hoor niet bij het lichaam,' hoort hij er dan werkelijk niet bij? En als het oor zou zeggen: 'Ik ben geen oog, dus ik hoor niet bij het lichaam,' hoort het er dan werkelijk niet bij? Als het hele lichaam oog zou zijn, waarmee zou het dan kunnen horen? Als het hele lichaam oor zou zijn, waarmee zou het dan kunnen ruiken? God heeft nu eenmaal alle lichaamsdelen hun eigen plaats gegeven, precies zoals hij dat wilde. Als ze met elkaar slechts één lichaamsdeel zouden vormen, zou dat dan een lichaam zijn? Het is juist zo dat er een groot aantal delen is en dat die met elkaar één lichaam vormen. Het oog kan niet tegen de hand zeggen: 'Ik heb je niet nodig,' en het hoofd kan dat evenmin tegen de voeten zeggen. Integendeel, juist die delen van het lichaam die het zwakst lijken zijn het meest noodzakelijk. De delen van ons lichaam waarvoor we ons schamen en die we liever bedekken, behandelen we zorgvuldiger en met meer respect dan die waarvoor we ons niet schamen. Die hebben dat niet nodig. God heeft ons lichaam zo samengesteld dat de delen die het nodig hebben ook zorgvuldiger behandeld worden, zodat het lichaam niet zijn samenhang verliest, maar alle delen elkaar met dezelfde zorg omringen. Wanneer één lichaamsdeel pijn lijdt, lijden alle andere mee; wanneer één lichaamsdeel met respect behandeld wordt, delen alle andere in die vreugde. Welnu, u bent het lichaam van Christus en ieder van u maakt daar deel van uit. God heeft in de gemeente aan allerlei mensen een plaats gegeven: ten eerste aan apostelen, ten tweede aan profeten en ten derde aan leraren. Dan is er het vermogen om wonderen te verrichten, de gave om te genezen en het vermogen om bijstand te verlenen, leiding te geven of in klanktaal te spreken. Is iedereen soms een apostel? Of een profeet? Is iedereen een leraar? Kan iedereen wonderen verrichten? Of kan iedereen genezen? Kan iedereen in klanktaal spreken en kan iedereen die uitleggen?
Richt u op de hoogste gaven. Maar eerst wijs ik u een weg die nog voortreffelijker is.
Hoe gaaf is het dat wij, ook als De Hoop zijnde, 1 lichaam vormen waarbij iedereen zijn eigen taak heeft, een eigen functie is. Voor mij is het de komende tijd echt de uitdaging om te gaan kijken wat nu mijn plekje is, waar ik volledig tot mijn recht kom. Niet dat ik op een plaats zit waarbij ik me in bochten zou wringen om me in te passen en waarbij ik dus een veel mooier werk voorbij ga en dus ook mijn doel. Om eerlijk te zijn vind ik dat best wel moeilijk, ik heb hart voor het organiseren en het werken met jongeren maar nu leer ik om een commerciële pipo te zijn (of wat dan ook). Daarbij is mijn opleiding natuurlijk erg breed en kan ik ook super veel richtingen op, maar aan de andere kant heb ik niet echt het idee dat ik hierbij mijn ei écht kwijt kan.
In de komende tijd wil ik daarom echt gaan nadenken van wat mijn passie is, wat mijn talenten zijn en hoe ik die de komende tijd wil ontwikkelen. Daarbij sprak de volgende tekst mij laatst ook erg aan…
Spreuken 16:9
Een mens stippelt zijn weg uit, de Heer bepaalt de richting die hij gaat.
Dus voorlopig is mijn hoofdje weer zoet...
donderdag 20 september 2007
zondag 2 september 2007
Buddies :D
De statistieken laten een onvoorstelbare trend zien… Het Reformatorisch Dagblad meldde dat er iedere maand 400 jongeren tussen de 12 en de 18 de kerk verlaten. Onvoorstelbaar, wat kunnen wij doen om de jongeren betrokken te houden bij de gemeente? Om ze te laten zien dat een leven met God niet saai is, maar juist een grote en waardevolle uitdaging? 100% niet saai toch?
Ik realiseer me de laatste tijd hoe belangrijk het is om er voor de jeugd klaar te staan, het leven is zo dimensionaal. Je hebt als jongeren zoveel keuzes te maken, als je alleen al kijkt naar school-/beroepskeuze, vrienden, kerk ja/nee, muziekkeuze, de verschillende jeugdculturen en ga zo maar door. Dan heb je nog de fijne pubertijd waarin het gewoon zo is dat je overal tegenaan schopt, dat je je grenzen probeert te verleggen (kan je trouwens nagaan dat er tegenwoordig mensen zijn die zeggen dat je geen regels moet geven, maar hoe kan je dan je grenzen verbreden?! Waar gaat de weg dan heen?!) maar ja, het is dus al met al een best fluctuerende tijd.
Als je dan te maken krijgt met bijvoorbeeld rouwverwerking wanneer iemand die om je heen wegvalt, een vriend(-in), een ouder of andere dierbare is het best wel belangrijk dat je ergens je ei kwijt kan. En dat verliezen hoeft niet perse te zijn door een overlijden, maar hoeveel mensen zijn al beschadigd door een relatie die verbreekt, ouders die in de clinch liggen of scheiden en ga zo maar door...
Toen ik naar Zwitserland ging kreeg ik een buddy, iemand die er voor mij was, die voor me klaar stond als ik moeilijkheden had of als ik dingen niet wist, iemand om mij te begeleiden en ik ben ervan overtuigd dat het in het ‘echie’ ook super belangrijk is dat we meer bewogen met elkaar zijn, meer betrokken zodat we van elkaar kunnen leren, we elkaar kunnen ondersteunen en elkaar kunnen motiveren. Gewoon iets minder individualistisch maar werkelijk geïnteresseerd zijn in elkaar.
Ik hoop dat in de komende tijd een nieuwe ontwikkeling gaat komen waarbij jongeren binnen de kerk hierin juist een ander toonbeeld in laten zien, dat we meer om elkaar geven en tijd voor elkaar nemen.
Hebreeën 5:12-14
Werkelijk, u had toch inmiddels allemaal leraar moeten zijn! In plaats daarvan hebt u er zelf een nodig om u opnieuw de grondslagen van het woord van God bij te brengen; het is met u zo ver gekomen dat u weer aangewezen bent op melk in plaats van op vast voedsel. Wie melk drinkt is nog een klein kind en heeft geen weet van de draagwijdte van de verkondigde gerechtigheid. Vast voedsel is voor volwassenen; hun zintuigen zijn door ervaring geoefend en zij zijn in staat onderscheid te maken tussen goed en kwaad.
Ik hoop dat er steeds meer mensen inzien hoe belangrijk het is voor mensen om een goed voorbeeld te hebben, iemand die je op weg kan helpen in je geloof, iemand waar je je vragen en twijfels kwijt kan. Hoe gaaf zal het zijn als we zo elkaar bij kunnen staan en elkaar op kunnen bouwen! Maar ook dat je elkaar op kan dragen in gebed, dat je er voor elkaar kunt zijn om lol te maken maar ook om moeilijke dingen mee te delen.
Ik zeg jah tegen zo’n buddysysteem! :D
Ik las net in het AD een artikel over de ouders van Jesse Dingemans, nu alweer 9 maanden geleden is hij overleden, wat gaat de tijd dan hard. Behalve voor zijn ouders en zusjes, het artikel begon met een citaat van zijn moeder; ‘Soms hoop je dat er een hemel is…’
Wat een zegen is het dat wij mogen weten dat ons leven hier op aarde niet alles is, maar slechts een begin van een eeuwig leven met God. Dat we uit mogen kijken naar de dag dat we thuis mogen komen en voor altijd bij God mogen zijn, daar waar geen pijn en verdriet meer is. Hier op aarde worden we zo vaak geconfronteerd met pijn en verdriet, onverklaarbaar!, maar toch de realiteit. Wat zal God een verdriet hebben over wat de mensen elkaar aandoen, in oorlogen, racisme, moorden en ga zo maar door. Maar ook de natuur, God heeft ons aangesteld als de beheerders van de natuur, en wat doen we ermee?! Waar gaat dit naar toe?! We brengen onszelf in de vernieling, we gaan het langzaamaan realiseren maar veel doen we er nog niet mee…
Ik realiseer me de laatste tijd hoe belangrijk het is om er voor de jeugd klaar te staan, het leven is zo dimensionaal. Je hebt als jongeren zoveel keuzes te maken, als je alleen al kijkt naar school-/beroepskeuze, vrienden, kerk ja/nee, muziekkeuze, de verschillende jeugdculturen en ga zo maar door. Dan heb je nog de fijne pubertijd waarin het gewoon zo is dat je overal tegenaan schopt, dat je je grenzen probeert te verleggen (kan je trouwens nagaan dat er tegenwoordig mensen zijn die zeggen dat je geen regels moet geven, maar hoe kan je dan je grenzen verbreden?! Waar gaat de weg dan heen?!) maar ja, het is dus al met al een best fluctuerende tijd.
Als je dan te maken krijgt met bijvoorbeeld rouwverwerking wanneer iemand die om je heen wegvalt, een vriend(-in), een ouder of andere dierbare is het best wel belangrijk dat je ergens je ei kwijt kan. En dat verliezen hoeft niet perse te zijn door een overlijden, maar hoeveel mensen zijn al beschadigd door een relatie die verbreekt, ouders die in de clinch liggen of scheiden en ga zo maar door...
Toen ik naar Zwitserland ging kreeg ik een buddy, iemand die er voor mij was, die voor me klaar stond als ik moeilijkheden had of als ik dingen niet wist, iemand om mij te begeleiden en ik ben ervan overtuigd dat het in het ‘echie’ ook super belangrijk is dat we meer bewogen met elkaar zijn, meer betrokken zodat we van elkaar kunnen leren, we elkaar kunnen ondersteunen en elkaar kunnen motiveren. Gewoon iets minder individualistisch maar werkelijk geïnteresseerd zijn in elkaar.
Ik hoop dat in de komende tijd een nieuwe ontwikkeling gaat komen waarbij jongeren binnen de kerk hierin juist een ander toonbeeld in laten zien, dat we meer om elkaar geven en tijd voor elkaar nemen.
Hebreeën 5:12-14
Werkelijk, u had toch inmiddels allemaal leraar moeten zijn! In plaats daarvan hebt u er zelf een nodig om u opnieuw de grondslagen van het woord van God bij te brengen; het is met u zo ver gekomen dat u weer aangewezen bent op melk in plaats van op vast voedsel. Wie melk drinkt is nog een klein kind en heeft geen weet van de draagwijdte van de verkondigde gerechtigheid. Vast voedsel is voor volwassenen; hun zintuigen zijn door ervaring geoefend en zij zijn in staat onderscheid te maken tussen goed en kwaad.
Ik hoop dat er steeds meer mensen inzien hoe belangrijk het is voor mensen om een goed voorbeeld te hebben, iemand die je op weg kan helpen in je geloof, iemand waar je je vragen en twijfels kwijt kan. Hoe gaaf zal het zijn als we zo elkaar bij kunnen staan en elkaar op kunnen bouwen! Maar ook dat je elkaar op kan dragen in gebed, dat je er voor elkaar kunt zijn om lol te maken maar ook om moeilijke dingen mee te delen.
Ik zeg jah tegen zo’n buddysysteem! :D
Ik las net in het AD een artikel over de ouders van Jesse Dingemans, nu alweer 9 maanden geleden is hij overleden, wat gaat de tijd dan hard. Behalve voor zijn ouders en zusjes, het artikel begon met een citaat van zijn moeder; ‘Soms hoop je dat er een hemel is…’
Wat een zegen is het dat wij mogen weten dat ons leven hier op aarde niet alles is, maar slechts een begin van een eeuwig leven met God. Dat we uit mogen kijken naar de dag dat we thuis mogen komen en voor altijd bij God mogen zijn, daar waar geen pijn en verdriet meer is. Hier op aarde worden we zo vaak geconfronteerd met pijn en verdriet, onverklaarbaar!, maar toch de realiteit. Wat zal God een verdriet hebben over wat de mensen elkaar aandoen, in oorlogen, racisme, moorden en ga zo maar door. Maar ook de natuur, God heeft ons aangesteld als de beheerders van de natuur, en wat doen we ermee?! Waar gaat dit naar toe?! We brengen onszelf in de vernieling, we gaan het langzaamaan realiseren maar veel doen we er nog niet mee…
maandag 13 augustus 2007
Zweden... :D
Na de heerlijke tijd in Zwisterland was het zover om Zweden ook eens te gaan bewonderen. Ook echt een prachtig land!!! 
Op maandagmorgen stond het vertrek al vroeg geboekt, om 5 uur heeft Aart-Jan me naar een tankstation gebracht waar Bart, de buschauffeur, me op kwam halen. Vanaf het begin klikte dit al super gezellig en dit is tot het einde gebleven :D dus na een gezellig ritje kwamen de eerste deelnemers er al aangehobbeld. Het was gelijk al gezellig met de deelnemers en precies om 06.00u vertrokken we uit Rotterdam, waarna we om 6.45u in Utrecht aankwamen. Perfect op schema, maar een deelneemster had een kapotte trein, dus daar vertrokken we een stuk later. Maar het maakte niet uit, we kwamen om 08.40u aan in Zwolle en toen was de groep compleet en kon de reis beginnen. ’s Avonds zaten we op de Stenaline boot, ik had een kamer op dek 2, dat betekent helemaal onderin!!! Wel spannend dus, maar het was allemaal goed gegaan en ’s ochtends vertrokken we om 09.00 uur vanuit Göteburg, waarna we dinsdagavond om 19.15u op Idre Fjäll aankwamen.
Op maandagmorgen stond het vertrek al vroeg geboekt, om 5 uur heeft Aart-Jan me naar een tankstation gebracht waar Bart, de buschauffeur, me op kwam halen. Vanaf het begin klikte dit al super gezellig en dit is tot het einde gebleven :D dus na een gezellig ritje kwamen de eerste deelnemers er al aangehobbeld. Het was gelijk al gezellig met de deelnemers en precies om 06.00u vertrokken we uit Rotterdam, waarna we om 6.45u in Utrecht aankwamen. Perfect op schema, maar een deelneemster had een kapotte trein, dus daar vertrokken we een stuk later. Maar het maakte niet uit, we kwamen om 08.40u aan in Zwolle en toen was de groep compleet en kon de reis beginnen. ’s Avonds zaten we op de Stenaline boot, ik had een kamer op dek 2, dat betekent helemaal onderin!!! Wel spannend dus, maar het was allemaal goed gegaan en ’s ochtends vertrokken we om 09.00 uur vanuit Göteburg, waarna we dinsdagavond om 19.15u op Idre Fjäll aankwamen.Dinsdagmorgen heb ik een gedeelte van Prediker 11 over genieten behandeld in de bus. Toen we ’s avonds aankwamen en overal onze spullen gedropt hadden, ben ik bij wat jongens spaghetti gaan eten. Dat was erg gezellig en lekker. Later op de avond zijn we naar het kapelletje geweest om de dagsluiting te houden. Toen hebben we het met elkaar over Psalm 8 gehad, hoe God ons mensen de heerschappij over de aarde heeft gegeven, hoe Hij ons eigenlijk tot een god gemaakt heeft en dat bij mij dat de verantwoordelijkheid voor de natuur erg belangrijk is. Maar het moeilijke daaraan is natuurlijk dat er zoveel dieren en planten met uitsterven worden bedreigd. De aarde moet produceren om aan onze wensen te voldoen en de eerste bedoeling ervan is dat wij mensen de aarde dienen en eren. Daarna hebben we met de groep, waarbij ik gegeten had, hele gesprekken gehad over gebedsgenezing, geloven en nog meer onderwerpen. Dat was een erg mooie avond, het is interessant om te zien hoe iedereen over van alles denkt. Woensdagmorgen heb ik eerst de activiteiten geboekt en ik ben even een kwartiertje het zwembad ingedoken. Daarna zijn we gaan wandelen, een prachtige tocht! Jammer genoeg zijn er halverwege een aantal terug gegaan, maar toen we boven op de berg kwamen, ow, wat was het mooi! Je kon zo ver kijken, onvoorstelbaar! Het was bewolkt en op sommige plaatsen regende het, bijzonder om zo die natuurverschijnselen te zien en je bewust te worden van Gods schepping! Toen we terug waren heb ik een volleybaltournooi georganiseerd met een bbq ter afsluiting ervan. Iedereen had zijn eigen eten verzorgd, echt super! Op het park waren gewoon een stuk of 8 elektrische bbq’s die je gewoon kunt gebruiken. De picknicktafels hadden een panoramaview over de omgeving en de rendieren liepen op 50 meter afstand te grazen. Om toch nog een vuurtje te kunnen steken hebben we daarna in een huisje met een haard een kampvuur gemaakt waar we tevens ook de avondsluiting hebben gehouden. Weer was bijna weer de hele groep compleet. Ik heb het gehad over Gods bijstand, Psalm 121 en Deuteronomium 11. Het is zo bijzonder hoe er al interactief met elkaar gesproken wordt. Al met al was het een emotionele, maar een hele mooie avond. Er was al heel veel openheid in de groep en ik denk dat het uiteindelijk een hele bijzondere band heeft gegeven met elkaar. 
Donderdag zijn we naar Mora gegaan. Er stonden twee trips daar naartoe geboekt, maar we hebben dit programma in 1 dag gedaan zodat we vandaag niet nog een keer daar helemaal heen moeten rijden en zodat we volgende week een dag extra vrij hebben. Het was erg gezellig en daarna hebben we nog met elkaar gegeten. Bij de Dalapaardjes hebben Bart en ik allebei een paardje gehad, dat was erg leuk. Verder hebben we er een programmawisseling in gegooid omdat Värmland te ver weg is om volgende week donderdag aan te rijden, maar gelukkig zijn we tot overeenstemming gekomen. Evi was ook jarig deze dag :D Woensdagavond hebben we het over Efese 2:1-10 gehad, hier gaat het over onze zondige natuur (1-3) na dit gelezen te hebben, hebben we besproken wat dit nu echt betekent. Verder hebben we daarna over de genade gesproken. Het was wel gaaf hoe iedereen dingen vertelde en als afsluiting hebben we met elkaar een popcorngebed uitgesproken.
Donderdag zijn we naar Mora gegaan. Er stonden twee trips daar naartoe geboekt, maar we hebben dit programma in 1 dag gedaan zodat we vandaag niet nog een keer daar helemaal heen moeten rijden en zodat we volgende week een dag extra vrij hebben. Het was erg gezellig en daarna hebben we nog met elkaar gegeten. Bij de Dalapaardjes hebben Bart en ik allebei een paardje gehad, dat was erg leuk. Verder hebben we er een programmawisseling in gegooid omdat Värmland te ver weg is om volgende week donderdag aan te rijden, maar gelukkig zijn we tot overeenstemming gekomen. Evi was ook jarig deze dag :D Woensdagavond hebben we het over Efese 2:1-10 gehad, hier gaat het over onze zondige natuur (1-3) na dit gelezen te hebben, hebben we besproken wat dit nu echt betekent. Verder hebben we daarna over de genade gesproken. Het was wel gaaf hoe iedereen dingen vertelde en als afsluiting hebben we met elkaar een popcorngebed uitgesproken. Vrijdag hebben we het natuurgebied Hemsloyd bezocht, met de Njupskärwaterval, de grootste in Zweden. Wow wat was dat prachtig! Ik heb er echt heerlijk van genoten, zo verstrekkende natuur en een prachtige waterval. Het is bijzonder hoe de natuur zo prachtig is, hoe machtig God is, hoe mooi Zijn schepping!
Donderdagavond heb ik Efese 3 behandeld, allereerst heb ik hun een beetje meer inzicht proberen te geven in het leven van Paulus, wat voor leven hij had voor hij U leerde kennen en dat we, wat we ook doen, vergeven worden! Daarna hebben we het over de tekst gehad dat we kracht en sterkte uit God mogen putten. Het was echt zó bijzonder om te horen hoe God bij een ieder individu op een eigen manier kracht geef. Dat was voor mij erg bemoedigend, en ook dat de mensen deze groep ook echt als bemoediging zagen. Het was bijzonder hoe we na zo’n korte tijd zo’n gemeenschap hadden. 
Zaterdag zijn we met elkaar wezen raften, het was een 3+ rivier in Noorwegen. Vele deelnemers hadden het iets ruiger verwacht, maar niemand kon ontkennen dat het een geweldige activiteit was! Prachtige natuur en sommige gidsen maakten er echt een feest van! Gerdien had een groot gedeelte van de tocht vanuit het water beleeft, dus voor haar was het uitdagingsvol genoeg geweest…
Zaterdag zijn we met elkaar wezen raften, het was een 3+ rivier in Noorwegen. Vele deelnemers hadden het iets ruiger verwacht, maar niemand kon ontkennen dat het een geweldige activiteit was! Prachtige natuur en sommige gidsen maakten er echt een feest van! Gerdien had een groot gedeelte van de tocht vanuit het water beleeft, dus voor haar was het uitdagingsvol genoeg geweest… Zondag hadden we weer een jarige in ons midden; Jan-Willem werd 21 :D ’s Ochtends zijn we naar een Zweedse dienst geweest, ik vind het altijd geweldig om in andere landen christenen te ontmoeten en om samen met hun God groot te maken. De spreekster had het over het huis op de rots en het huis op het zand. (Mattheüs 7:24-28), en ’s avonds heb ik hier dieper op in gegaan. Ik herinnerde een jeugddienst dat hij een foto had van een huis op de rots, op het puntje gebouwd met de zee aan de andere kant. Hoe mooi zal het zijn als je opsta en zo over het water uitkijkt, maar als het stormt, hoe hard zal het huis dan kraken! De wind komt van kilometers ver aangewaaid, maar deze vind geen mogelijkheid om het huis te vernielen… Met God kunnen we iedere storm, orkaan, tsunami weerstaan!!! Na de bergrede heeft Jezus het over deze gelijkenis. Na het interactieve gedeelte en een popcorngebed hebben we lagerhuis gedaan. Vele verschillende onderwerpen werden er aangekaart, zoals christenen moeten meer radicaal zijn zoals moslims; van het occulte moet je je ver weg houden als christen; computergames zijn zondig, want in de bijbel staat dat je een ander niet dood mag slaan; illegaal downloaden doe je niet als christen; wereldse muziek luister je beter niet; en, een beter milieu begint bij jezelf. Het is grappig om te zien dat vaak dezelfde mensen reageren, maar we hebben wel goede gesprekken gehad. Het was wel leuk om hierbij ook het groepsproces te zien, ik heb er echt van genoten en daarbij was het mooie dat we na de vorige stellingen nog verder hebben gepraat over verschillende onderwerpen, bijvoorbeeld over drankgebruik en over heb je vijanden lief. 
Maandag zijn we naar naar Grövelsjön geweest, een prachtig natuurgebied. Bijzonder hoe de natuur dan weer hele andere dimensies heeft; de meren, het glooiende landschap, de rendieren. Kortom prachtig! Met zijn zessen hadden wij de hoogste berg beklommen, de rest heeft allemaal kortere routes gelopen, mede aangezien we om 15.00u weer huiswaards gingen om ’s avonds de beversafari te doen. Dat was echt genieten! Ik ging samen met Gerwin en Wilfred in de boot en tijdens de stop kregen we koffie en een zalmwrap (heerlijk), opeens begon het echt heel hard te regenen en te storten, de modder spatte echt heel erg hard op. Maar nadat de bui over was hebben we helemaal geen regen meer gehad. Iedereen heeft er erg van genoten, ondanks we niet echt een bever hebben gezien, maar de rust, het kabbelende water, de overvliegende vogels, de boven het water springende visjes waren echt genieten. Tijdens de avondsluiting hebben we het gehad over een gedeelte van Efese 4, gisteren tijdens het lagerhuis kaartte iemand even aan hoe belangrijk ook de kerk is in de persoonlijke opbouw. We hadden het zondag over het lichaam van Christus gehad, hoe wij, als jongeren, ook om kunnen gaan met alle kerkscheuringen en verschillen en hoe bijzonder het is dat we met elkaar zo’n gemeenschap hebben.
Maandag zijn we naar naar Grövelsjön geweest, een prachtig natuurgebied. Bijzonder hoe de natuur dan weer hele andere dimensies heeft; de meren, het glooiende landschap, de rendieren. Kortom prachtig! Met zijn zessen hadden wij de hoogste berg beklommen, de rest heeft allemaal kortere routes gelopen, mede aangezien we om 15.00u weer huiswaards gingen om ’s avonds de beversafari te doen. Dat was echt genieten! Ik ging samen met Gerwin en Wilfred in de boot en tijdens de stop kregen we koffie en een zalmwrap (heerlijk), opeens begon het echt heel hard te regenen en te storten, de modder spatte echt heel erg hard op. Maar nadat de bui over was hebben we helemaal geen regen meer gehad. Iedereen heeft er erg van genoten, ondanks we niet echt een bever hebben gezien, maar de rust, het kabbelende water, de overvliegende vogels, de boven het water springende visjes waren echt genieten. Tijdens de avondsluiting hebben we het gehad over een gedeelte van Efese 4, gisteren tijdens het lagerhuis kaartte iemand even aan hoe belangrijk ook de kerk is in de persoonlijke opbouw. We hadden het zondag over het lichaam van Christus gehad, hoe wij, als jongeren, ook om kunnen gaan met alle kerkscheuringen en verschillen en hoe bijzonder het is dat we met elkaar zo’n gemeenschap hebben. Woensdagmorgen had ik heerlijk relaxed bij wat meiden en Anita en Mariska gemasseerd en… ik ben zelf ook gemasseerd, het was echt heerlijk! ’s Middags zijn we gaan paintballen, de andere helft van de groep is gaan bowlen. Ik had nog nooit gepaintbald, maar het was echt genieten! De avondsluiting ging over Efese 4, over de verschillende gemeenten en hoe we dan toch, ondanks de verschillen, één lichaam zijn. Het was echt bijzonder om dit te bespreken en te realiseren hoe vaak het alleen maar vooroordelen zijn waardoor we nu nog zo’n afstand hebben.
Dinsdag hadden de mensen gemountainbiked en gekanood, dat was wel erg leuk en tijdens hun ploeter en spetterpraktijken heb ik me bezig gehouden met de foto’s en het filmpje. Het was echt heerlijk om te doen! De dagsluiting ging over Judas, over wat we kunnen leren uit het oude testament, van onze voorvaderen en er kwamen wel mooie dingen uit. Wat een jongen zei sprak me wel erg aan; dat Jozef, Mozes en Daniël van te voren niet geweten hebben hoe het zou lopen, ze maakten van alles mee en God gebruikte het ten goede. Zo is het ook in ons leven, soms maken we misschien dingen mee waarvan we niet de betekenis of het doel ervan zien, maar God heeft Zijn plan! Na de dagsluiting hebben Joost en Marten Candlelight gepresenteerd aan de hand van gedichten die de deelnemers geschreven hadden, echt geweldige dichtkunsten kwamen voorbij. Genieten hor hoe enthousiast iedereen ook is. Daarna zijn we gezellig bij het kampvuur blijven zitten, nogmaals werd ik er zó bewust van hoe er absoluut geen sprake was van groepsvorming en dat iedereen gezellig bij elkaar zat. Ik heb een tijdje met Joost zitten praten, ze hadden drie gedichten over mij ontvangen… Haha, hieronder staat er één… wel eentje om van te blozen :D Dus voor degene die het geschreven heeft: super bedankt!!!
Onze reisleidster
Heel erg vrolijk en blij Kijk daar is onze Marij
Koud heeft ze het niet Spaghettibandjes in de regen is wat je ziet
Marije vertaalt voor ons de gids Dat is zeker niet mis
Ze zorgt voor onze reis Dat is echt wel wijs
Voor iedere excursie moet je betalen Daarvoor willen wij het niet halen
Marije regelt een leuk bedrag Wat jij en ik betalen mag
In de sauna heeft ze pret Dat is iets waar ze op let
Elke avond bereidt Marije een stukje voor En dan zingen wij in koor
Liederen kiest met uit het boekje Daarbij wilt ze graag een verzoekje
Marije houdt graag van interactiviteit Dat wordt onze specialiteit
Gesprekken komen zo op gang En ze duren echt niet te lang
In Idre Fjäll is het fijn Daar moeten wij zeker met Marije zijn
Als wij Marije niet hadden op deze reis Dan was het niet zo’n leuk paradijs
“Zeg maar” horen wij heel vaak En dat valt ook in de smaak
Kortom, een supermeid Die je club fantastisch leidt.
Marije, je ben onze topreisleidster!! Namens ons allemaal!!!
Donderdagmorgen zijn we naar een Elandenpark geweest en Rudolf bezocht :D ’s middags hebben we gepakt… ’s Avonds hebben we met elkaar geBBQd en toen zat het er alweer op! En na twee gezellige busdagen kwamen we weer in Nederland aan!!! De dagen zijn voorbij gevlogen, maar uiteindelijk heeft iedereen een supervakantie gehad! 
Een prachtig lied wat we ook met elkaar gezongen hebben is het volgende, dit is ook mijn hartsverlangen…
Een prachtig lied wat we ook met elkaar gezongen hebben is het volgende, dit is ook mijn hartsverlangen… Laat mij zijn een instrument Heer, in Uw hand,
En gebruik mij waar Gij wilt, dat ik U dienen zal.
Geef mij een open hart, dat ’t stilste schreien hoort,
En laat mij helpen, waar ’t leven zo zwaar schijnt te zijn.
Laat mij steeds wijzen Heer, naar Uw genadetroon.
Hulp, troost en plaats is daar, bereid door Uwe Zoon.
vrijdag 6 juli 2007
Afscheid nemen bestaat niet…
Ik ga wel weg, maar ik verlaat ze niet!
Gisteren was de laatste donderdag in Winterthur, ik voel me zo dubbel dat kan je je niet voorstellen! Gisterenavond heb ik speculaasjes gebakken om te trakteren bij de kinderen van de kinderstunde en het was zo´n succes! Ik heb echt genoten van onze laatste tijd samen… Het was heerlijk, Elisabeth vroeg de kinderen of ze me nog iets te wensen hadden en de meest uiteenlopende wensen kwamen naar boven; Hanna bijvoorbeeld, een meisje van 8, begon en ze wenste me vele zonen toe (wie weet wat de toekomst brengt, hihi ;)), Maria wenste me fijne dromen, Albert wenste me een groot huis en veel geluk… Werkelijk, het was zo schattig!
Gisteren was de laatste donderdag in Winterthur, ik voel me zo dubbel dat kan je je niet voorstellen! Gisterenavond heb ik speculaasjes gebakken om te trakteren bij de kinderen van de kinderstunde en het was zo´n succes! Ik heb echt genoten van onze laatste tijd samen… Het was heerlijk, Elisabeth vroeg de kinderen of ze me nog iets te wensen hadden en de meest uiteenlopende wensen kwamen naar boven; Hanna bijvoorbeeld, een meisje van 8, begon en ze wenste me vele zonen toe (wie weet wat de toekomst brengt, hihi ;)), Maria wenste me fijne dromen, Albert wenste me een groot huis en veel geluk… Werkelijk, het was zo schattig!
Eigenlijk is mijn werk met de kinderen echt een eye-opener geworden voor de nood van deze mensen. Het is onvoorstelbaar wat deze mensen meegemaakt hebben, maar ook hoe onzeker een leven in een asielzoekerscentrum is. Je weet nooit of je mag blijven of niet, de procedure in Zwitserland is dat je iedere 3 maanden opnieuw toestemming moet vragen om weer 3 maanden te mogen blijven. De familie van Neige is hier bijvoorbeeld al 10 jaar! Kan je nagaan! Sinds januari is de wetgeving gelukkig verandert en is het maximaal vier jaar duurt voordat men een vergunning krijgt voor een langere tijd, dus hopen maar dat het snel geregeld is!
Maar de tijd hier in Winterthur zal ik altijd in mijn hart dragen, ik heb er zo van genoten, zoveel fijne mensen ontmoet en ook zelf een hoop geleerd.
Prediker 3:1 & 4
Voor alles wat gebeurt is er een uur,
Een tijd voor alles wat er is onder de hemel.
Er is een tijd om te huilen en een tijd om te lachen,
Een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.
Dus ook een tijd om mensen te ontmoeten en een tijd om weer afscheid te nemen. Maar deze ervaring zal ik altijd met me meenemen, een tijd waarin ik geleerd heb om te genieten van het alleen zijn, het zijn zonder (te)veel verantwoordelijkheden een tijd zonder het plannen van vele activiteiten… Enne een tijd met weinig internetverbindingen. Maar ik heb gemerkt dat ik veel minder tijd heb verspilt met het internet, dus eigenlijk is het een eigenschap die ik als ik straks thuis ben er ook in wil houden.
Dinsdag komen mijn ouders, Karin en Matthijs hierheen om hier lekker even een weekje vakantie te vieren enne natuurlijk om mij weer mee naar huis te nemen. Ik ben al begonnen met pakken enne, jah, dat had niet met de trein mee naar huis gekund! :b
Maar daar kijk ik ook wel naar uit! Van de week nog ‘even’ met Karin gebeld en het is toch wel makkelijker, goedkoper en uitgebreider als we samen zijn! :D En natuurlijk kijk ik er ook naar uit mijn familie weer te zien, afgelopen jaar hadden ze al redelijk kunnen oefenen toen ik 2 maanden in Frankrijk was, maar ik geloof dat ze allemaal ook weer blij zijn dat ik naar huis kom! En ik kijk er ook naar uit om alle andere mensen, vrienden en vriendinnen weer te ontmoeten en om weer thuis naar de gemeente te gaan! :D
Tevens is post versturen in Nederland ook goedkoper, haha, ik heb vandaag mijn financiële overzicht afgerond en je wil niet weten… aan postzegels heb ik in totaal 89,70 Zw. Franken besteed, dat wil zeggen; 60 euro enne 69 brieven! Wow… ik vond het zelf eigenlijk best wel veel! Maar ik ben alle mensen die mij kaartjes, brieven, mails enzo gestuurd hebben erg dankbaar, een goed bericht verkwikt het lichaam! Ook de mensen die me gedragen hebben in gebed erg bedankt! Ik ben een erg gezegend mens.
23 juli vertrek ik weer naar Zweden, met een reis van de Beter Uit. Ik hoop dat te mogen genieten van de jongeren en van Gods prachtige natuur. De afgelopen 2 weken heb ik niet zo geïnspireerd geschreven en ik hoop daar mijn schrijfvaardigheid weer een beetje op te vijzelen!
maandag 2 juli 2007
Maak je toch niet druk!!!
Wat kunnen sommige mensen zich toch druk maken, wat een zorgen sjongejonge! Dat hoeft toch helemaal niet! Maak je toch niet druk! Maak je toch niet sappel, jij mag weten jij bent Gods oogappel!
Je kan je druk maken over vanalles, bijvoorbeeld dat je goudvis verdronken is ofzo. Maare je hoef je niet druk te maken, nee, want je mag weten dat je Gods oogappel bent. En dat Hij dus voor je zorgt!
Dus al je zorgen kan je aan Hem geven. Is dat niet geweldig? Enne je bent dus geen oogbanaan, je bent geen oogpeer… Al kan je natuurlijk wel een peer voor je ogen krijgen ;) Nee, je bent een oogappel! Gods oogappel, Zijn lieveling, is dat niet geweldig?
(Maak je toch niet druk, Herman Boon)
Ook met de laatste 2 tentamens van mijn hbo carrière zie ik alles nog steeds erg zonnig tegemoet, ook al is de zon hier ver te zoeken... Maar het gaat errug goed en ik ben verbaasd over het feit hoe onmogelijk snel de tijd is gegaan... Ik herinner mijn eerste week hier nog als de dag van gisteren, en ook al is het ook wel weer fijn om naar huis te gaan, het afscheid zal niet eenvoudig worden ;) Maar ja, daarvoor ben ik nog steeds Marije, nog steeds een tranenpoel. Maar ja, ik heb dan ook vele mensen in mijn hart gesloten. Maar ja, in de Heer zijn en blijven we verbonden. Dat is ook echt wel een gave wetenschap. Daarom zijn de meeste vriendschappen hier ook op een diepere basis en ondanks we maar 4,5 maanden bij elkaar zijn lijkt het of we elkaar al veel langer kennen....
Je kan je druk maken over vanalles, bijvoorbeeld dat je goudvis verdronken is ofzo. Maare je hoef je niet druk te maken, nee, want je mag weten dat je Gods oogappel bent. En dat Hij dus voor je zorgt!
Dus al je zorgen kan je aan Hem geven. Is dat niet geweldig? Enne je bent dus geen oogbanaan, je bent geen oogpeer… Al kan je natuurlijk wel een peer voor je ogen krijgen ;) Nee, je bent een oogappel! Gods oogappel, Zijn lieveling, is dat niet geweldig?
(Maak je toch niet druk, Herman Boon)
Ook met de laatste 2 tentamens van mijn hbo carrière zie ik alles nog steeds erg zonnig tegemoet, ook al is de zon hier ver te zoeken... Maar het gaat errug goed en ik ben verbaasd over het feit hoe onmogelijk snel de tijd is gegaan... Ik herinner mijn eerste week hier nog als de dag van gisteren, en ook al is het ook wel weer fijn om naar huis te gaan, het afscheid zal niet eenvoudig worden ;) Maar ja, daarvoor ben ik nog steeds Marije, nog steeds een tranenpoel. Maar ja, ik heb dan ook vele mensen in mijn hart gesloten. Maar ja, in de Heer zijn en blijven we verbonden. Dat is ook echt wel een gave wetenschap. Daarom zijn de meeste vriendschappen hier ook op een diepere basis en ondanks we maar 4,5 maanden bij elkaar zijn lijkt het of we elkaar al veel langer kennen....
vrijdag 29 juni 2007
Anders dan familie...
Familie heb je van bij je geboorte.
Iedereen heeft een vader en een moeder.
Familie zorgt normaal voor elkaar.
Familie geeft een band.
Een familie kan groot zijn of heel klein.
En als je trouwt, krijg je er nog familie bij.
Familie kun je vaak zien of heel weinig.
maar kwijtraken doe je ze niet.
Familie wordt je in de schoot geworpen.
Het is een geschenk waar je niet om vroeg.
Er zijn biologische banden
en die hebben hun gevolgen.
Er zijn karaktertrekken waar je niet van houdt.
Er zijn gelijkenissen die je niet leuk vindt.
Er is gedrag dat je liever niet zou zien.
Er zijn uitspraken die je eigenlijk niet pikt.
Maar het is familie.
Het is de band van de geboorte.
Dat heeft zo zijn nadelen.
Dat heeft ook zijn voordelen.
Heel anders is het met vriendschap.
Hier is geen band van de geboorte.
Hier wordt niets gegeven,
niets wordt opgedrongen.
Vriendschap bouw je zelf.
Je hebt soms behoefte aan familie.
Je hebt soms behoefte aan vrienden.
Wat te doen als ze je in de steek laten?
Familie blijft ook dan.
Vrienden kun je laten vallen.
Iedereen heeft een vader en een moeder.
Familie zorgt normaal voor elkaar.
Familie geeft een band.
Een familie kan groot zijn of heel klein.
En als je trouwt, krijg je er nog familie bij.
Familie kun je vaak zien of heel weinig.
maar kwijtraken doe je ze niet.
Familie wordt je in de schoot geworpen.
Het is een geschenk waar je niet om vroeg.
Er zijn biologische banden
en die hebben hun gevolgen.
Er zijn karaktertrekken waar je niet van houdt.
Er zijn gelijkenissen die je niet leuk vindt.
Er is gedrag dat je liever niet zou zien.
Er zijn uitspraken die je eigenlijk niet pikt.
Maar het is familie.
Het is de band van de geboorte.
Dat heeft zo zijn nadelen.
Dat heeft ook zijn voordelen.
Heel anders is het met vriendschap.
Hier is geen band van de geboorte.
Hier wordt niets gegeven,
niets wordt opgedrongen.
Vriendschap bouw je zelf.
Je hebt soms behoefte aan familie.
Je hebt soms behoefte aan vrienden.
Wat te doen als ze je in de steek laten?
Familie blijft ook dan.
Vrienden kun je laten vallen.
(Bron: Het boek van de Vriendschap, Karel Claes, Uitgever Lannoo)
God heeft ons verwanten gegeven,
maar onze vrienden kiezen we gelukkig zelf.
Addison Mizner
dinsdag 26 juni 2007
Tentamens...
Hallo allemaal,
Even een berichtje tussen de bedrijven door! Super bedankt voor jullie steun, het betekent erg veel voor me. Zoals velen waarschijnlijk al weten heb ik van mijn Duits lerares een mail gehad dat ik voor het grammaticagedeelte van het tentamen de beste was van de klas... :D De rest van het tentamen, een tekst schrijven, ging ook heel erg goed!
Vandaag heb ik mijn Human Performance Management tentamen gehad. Het is echt heel erg goed gegaan... ik heb heel erg met rust mijn tentamen gemaakt, een keer wist ik iets niet meer, maar toen ben ik er maar voor gaan bidden, het was namelijk een heel veel puntenvraag en toen kwam alles weer naar boven!!! Gaaf hè!!!
Nu gaan de dagen erg snel, maar het is bijzonder hoe ontspannen ik ben en hoe ik ervan geniet. De andere studenten verbazen zich over mij, en over het feit dat ik examens maken met plezier doe! Verder gaat het met de talen ook erg goed, dat is ook echt een geruststelling!
Hieronder een overzicht van mijn laatste tentamens:
Vrijdag 29 juni: Psychologie
Woensdag 4 juli: Engels
Vrijdag 6 juli: Brennpunkte des Zeitgeschehes
Liefs,
mij
Even een berichtje tussen de bedrijven door! Super bedankt voor jullie steun, het betekent erg veel voor me. Zoals velen waarschijnlijk al weten heb ik van mijn Duits lerares een mail gehad dat ik voor het grammaticagedeelte van het tentamen de beste was van de klas... :D De rest van het tentamen, een tekst schrijven, ging ook heel erg goed!
Vandaag heb ik mijn Human Performance Management tentamen gehad. Het is echt heel erg goed gegaan... ik heb heel erg met rust mijn tentamen gemaakt, een keer wist ik iets niet meer, maar toen ben ik er maar voor gaan bidden, het was namelijk een heel veel puntenvraag en toen kwam alles weer naar boven!!! Gaaf hè!!!
Nu gaan de dagen erg snel, maar het is bijzonder hoe ontspannen ik ben en hoe ik ervan geniet. De andere studenten verbazen zich over mij, en over het feit dat ik examens maken met plezier doe! Verder gaat het met de talen ook erg goed, dat is ook echt een geruststelling!
Hieronder een overzicht van mijn laatste tentamens:
Vrijdag 29 juni: Psychologie
Woensdag 4 juli: Engels
Vrijdag 6 juli: Brennpunkte des Zeitgeschehes
Liefs,
mij
vrijdag 22 juni 2007
Jezus' wonder
Vanmorgen heb ik de kruisiginggeschiedenis in alle evangeliën gelezen, als een lam is Jezus ter slachting gebracht. Ik verwonder me iedere keer weer over het feit dat Jezus bad om de beker voorbij te laten gaan, maar dat Hij God vroeg om Zijn wil en ook dat de discipelen dachten dat ze de beker die Jezus moest drinken konden drinken. Maar nee, het reddingsplan dat God voor ogen had kon alleen Hijzelf volbrengen! Wat een wonder! Bijzonder hoe wij gereinigd en geheiligd kunnen worden als we ons leven in Zijn handen leggen en Jezus offer aan kunnen nemen.
Wat bijzonder hoe alle profetieën werkelijkheid geworden zijn! Ik ben vele boeken van het oude testamenten gaan bestuderen hoe de profeten al voorspelt hebben hoe Jezus leven zou gaan verlopen. Echt heel erg bijzonder! Een tijdje geleden ben ik begonnen om een eigen Bijbelregister te maken, waarbij ik alle Bijbelteksten die me aanspreken per onderwerp rangschik. Dat is echt mega interessant om te doen! (Dus als je het overzicht van de profetieën/Bijbelgedeelten wil, reageer dan even op dit berichtje, dan mail ik het je!)
Maar bijvoorbeeld dat er al voorzegt is dat de redder der wereld in Bethlehem geboren zou worden, hoe Hij op een jong van een ezelin Jeruzalem zou intreden, hoe de mensen zouden spotten met Jezus en dat ze zouden zeggen dat Hij God zou moeten vragen om zich te laten verlossen door Hem. Hoe ze zijn kleren onder elkaar zouden verdelen en hoe ze het lot om zijn mantel zouden werpen. Hoe een vriend Hem zou verraden, hoe Hij zal zijn als een lam dat ter slachting gebracht zou worden; Hij werd mishandeld, maar verzette zich niet en deed Zijn mond niet open. Als een schaap dat naar de slacht wordt geleid, als een ooi die stil is bij haar scheerders deed Hij Zijn mond niet open. Door een onrechtvaardig vonnis werd Hij weggenomen.
Wow, ik was echt verbaasd toen ik me realiseerde hoeveel er al geprofeteerd was over het leven van Jezus! Echt bijzonder gewoon, het wonder wordt steeds intenser!
Uw genade is mij genoeg!!!
Zie hoe Jezus daar loopt in Jeruzalem
Met een kruis op Zijn rug en een doornenkroon
Hoor de menigte schreeuwt en roept ‘kruisigt Hem!’
Zo gaf God Zijn eigen Zoon
Zie het Lam aan het kruis daar op Golgota
Als de Koning der Joden wordt hij veracht
Zie de liefde voor ons in Zijn ogen staan
Als Hij roept: ‘Het is volbracht!’
Ja, ik dank U voor Uw genade, o Heer
Dat U het kruis voor mij droeg
U bewijst Uw genade aan mij telkens weer
Uw genade is mij genoeg!
In het rijk van de dood is Hij neergedaald
Ja, uit liefde voor ons heeft Hij dit gedaan
Maar de steen van het graf is nu weggehaald
Jezus leeft! Hij is opgestaan!!!
Ja, ik dank U voor Uw genade, o Heer
Dat U het kruis voor mij droeg
U bewijst Uw genade aan mij telkens weer!
Uw genade is mij genoeg!!!
En nu kom ik tot U met vrijmoedigheid
Met ontzag en respect kniel ik voor U neer
U bent Koning en God tot in eeuwigheid
U bent Jezus, de hoogste Heer
Ja, ik dank U voor Uw genade, o Heer
Dat U het kruis voor mij droeg
U bewijst Uw genade aan mij telkens weer!
Uw genade is mij genoeg!!!
Verder nog even een korte noot hoe het met mij gaat, afgelopen woensdag heb ik mijn eerste tentamen gehad, Duits grammatica. Naar mijn gevoel is het erg goed gegaan, eerst een grammatica gedeelte en daarna heb ik een tekst geschreven naar aanleiding van een krantenartikel over een onderzoek dat mensen die actief zijn een langere levensverwachting hebben, maar dat bijvoorbeeld zorgen maken een negatief effect heeft. Er waren verschillende artikels waaruit we konden kiezen, maar ik vond dit een erg leuk onderwerp! Ook wel omdat ik altijd een druk bezig bijtje ben, maar omdat ik heb moeten leren om er een balans in te vinden. Nog steeds een hele uitdaging, maar mijn tijd hier in Zwitserland heeft er al heel veel goeds aan gedaan. Ik kan echt heel erg genieten van alleen zijn, van mijn tijd met God. Ook nu tijdens mijn tentamenperiode neem ik ook bewust veel tijd met God. Het heeft geen zin als ik alleen maar ga leren, ik ga deze twee weken samen met God door en dat betekent ook dat ik veel tijd met Hem wil verbrengen! Enne zoals je al in mijn bericht heb kunnen lezen brengt het ook nog vele interessante dingen teweeg!
Ik zou je graag willen vragen voor gebed voor mijn tentamens. Hieronder volgt een overzicht, en zoals je kan zien ben ik echt gezegend met de verdeling! Niemand heeft zo’n mooi tentamenrooster als ik! :D
Dinsdag 26 juni: Human Performance Management (Engels tentamen)
Vrijdag 29 juni: Psychologie (Duits examen)
Woensdag 4 juli: Engels (Cambridge BEC Higher preparation, level 4)
Vrijdag 6 juli: Brennpunkte des Zeitgeschehens (=Politicologie, in het Duits)
Ik heb net een mail gelezen van mijn Duitse lerares met de mededeling dat ik met het grammaticagedeelte van het Duits tentamen de beste van de hele klas was!!! Echt super gaaf en een goede motivatie en bemoediging voor de rest van mijn tentamens!!!
Geprezen zij de Heere, dag aan dag, draagt Hij mij, in God is mijn heil!
Jesaja 41:10
Wees niet bang, want Ik ben bij je, vrees niet, want Ik ben je God. Ik zal je sterken, Ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.
Wat bijzonder hoe alle profetieën werkelijkheid geworden zijn! Ik ben vele boeken van het oude testamenten gaan bestuderen hoe de profeten al voorspelt hebben hoe Jezus leven zou gaan verlopen. Echt heel erg bijzonder! Een tijdje geleden ben ik begonnen om een eigen Bijbelregister te maken, waarbij ik alle Bijbelteksten die me aanspreken per onderwerp rangschik. Dat is echt mega interessant om te doen! (Dus als je het overzicht van de profetieën/Bijbelgedeelten wil, reageer dan even op dit berichtje, dan mail ik het je!)
Maar bijvoorbeeld dat er al voorzegt is dat de redder der wereld in Bethlehem geboren zou worden, hoe Hij op een jong van een ezelin Jeruzalem zou intreden, hoe de mensen zouden spotten met Jezus en dat ze zouden zeggen dat Hij God zou moeten vragen om zich te laten verlossen door Hem. Hoe ze zijn kleren onder elkaar zouden verdelen en hoe ze het lot om zijn mantel zouden werpen. Hoe een vriend Hem zou verraden, hoe Hij zal zijn als een lam dat ter slachting gebracht zou worden; Hij werd mishandeld, maar verzette zich niet en deed Zijn mond niet open. Als een schaap dat naar de slacht wordt geleid, als een ooi die stil is bij haar scheerders deed Hij Zijn mond niet open. Door een onrechtvaardig vonnis werd Hij weggenomen.
Wow, ik was echt verbaasd toen ik me realiseerde hoeveel er al geprofeteerd was over het leven van Jezus! Echt bijzonder gewoon, het wonder wordt steeds intenser!
Uw genade is mij genoeg!!!
Zie hoe Jezus daar loopt in Jeruzalem
Met een kruis op Zijn rug en een doornenkroon
Hoor de menigte schreeuwt en roept ‘kruisigt Hem!’
Zo gaf God Zijn eigen Zoon
Zie het Lam aan het kruis daar op Golgota
Als de Koning der Joden wordt hij veracht
Zie de liefde voor ons in Zijn ogen staan
Als Hij roept: ‘Het is volbracht!’
Ja, ik dank U voor Uw genade, o Heer
Dat U het kruis voor mij droeg
U bewijst Uw genade aan mij telkens weer
Uw genade is mij genoeg!
In het rijk van de dood is Hij neergedaald
Ja, uit liefde voor ons heeft Hij dit gedaan
Maar de steen van het graf is nu weggehaald
Jezus leeft! Hij is opgestaan!!!
Ja, ik dank U voor Uw genade, o Heer
Dat U het kruis voor mij droeg
U bewijst Uw genade aan mij telkens weer!
Uw genade is mij genoeg!!!
En nu kom ik tot U met vrijmoedigheid
Met ontzag en respect kniel ik voor U neer
U bent Koning en God tot in eeuwigheid
U bent Jezus, de hoogste Heer
Ja, ik dank U voor Uw genade, o Heer
Dat U het kruis voor mij droeg
U bewijst Uw genade aan mij telkens weer!
Uw genade is mij genoeg!!!
Verder nog even een korte noot hoe het met mij gaat, afgelopen woensdag heb ik mijn eerste tentamen gehad, Duits grammatica. Naar mijn gevoel is het erg goed gegaan, eerst een grammatica gedeelte en daarna heb ik een tekst geschreven naar aanleiding van een krantenartikel over een onderzoek dat mensen die actief zijn een langere levensverwachting hebben, maar dat bijvoorbeeld zorgen maken een negatief effect heeft. Er waren verschillende artikels waaruit we konden kiezen, maar ik vond dit een erg leuk onderwerp! Ook wel omdat ik altijd een druk bezig bijtje ben, maar omdat ik heb moeten leren om er een balans in te vinden. Nog steeds een hele uitdaging, maar mijn tijd hier in Zwitserland heeft er al heel veel goeds aan gedaan. Ik kan echt heel erg genieten van alleen zijn, van mijn tijd met God. Ook nu tijdens mijn tentamenperiode neem ik ook bewust veel tijd met God. Het heeft geen zin als ik alleen maar ga leren, ik ga deze twee weken samen met God door en dat betekent ook dat ik veel tijd met Hem wil verbrengen! Enne zoals je al in mijn bericht heb kunnen lezen brengt het ook nog vele interessante dingen teweeg!
Ik zou je graag willen vragen voor gebed voor mijn tentamens. Hieronder volgt een overzicht, en zoals je kan zien ben ik echt gezegend met de verdeling! Niemand heeft zo’n mooi tentamenrooster als ik! :D
Dinsdag 26 juni: Human Performance Management (Engels tentamen)
Vrijdag 29 juni: Psychologie (Duits examen)
Woensdag 4 juli: Engels (Cambridge BEC Higher preparation, level 4)
Vrijdag 6 juli: Brennpunkte des Zeitgeschehens (=Politicologie, in het Duits)
Ik heb net een mail gelezen van mijn Duitse lerares met de mededeling dat ik met het grammaticagedeelte van het Duits tentamen de beste van de hele klas was!!! Echt super gaaf en een goede motivatie en bemoediging voor de rest van mijn tentamens!!!
Geprezen zij de Heere, dag aan dag, draagt Hij mij, in God is mijn heil!
Jesaja 41:10
Wees niet bang, want Ik ben bij je, vrees niet, want Ik ben je God. Ik zal je sterken, Ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.
dinsdag 19 juni 2007
Light of the world
Vanmorgen mocht ik een heel mooi stukje lezen in het nieuwsblad van de Zendingswerkgroep, Joël en Lida Spijkstra hadden het volgende in hun 10e nieuwsbrief geschreven:
“Licht is een bijzonder opmerkelijk verschijnsel. Je kunt het niet in een doosje stoppen, of oppakken en weggooien. Licht maakt dat we iets kunnen zien, het verdrijft de duisternis. Licht en waarheid horen bij elkaar, daarom zeggen we als iets niet zuiver is: ‘Dat kan het daglicht niet verdragen.’ Als we een goed boek vol met wijsheden lezen dan verlicht dat ons verstand. Licht gaat altijd rechtuit, het kan weerkaatsen, maar het zal niet buigen. Licht straalt vanuit zijn bron en is noodzakelijk om te leven.”
Mattheüs 5:14-16
Jullie zijn het licht in de wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is. Zo moet een ieder van jullie licht schijnen voor de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel.
Dat vraagt om actie! Wij zijn het licht van de wereld, wij mogen licht schijnen voor de mensen, opdat God de eer krijgt van alle goede dingen die we mogen doen. Zonder te buigen, maar door te stralen vanuit de bron en te weerkaatsen. Dat betekent absoluut NIET dat wij beter zijn.
In Psalm 24 vers 3-4 staat:
‘Wie mag de berg van de Heer bestijgen, wie mag staan op zijn heilige plaats? Wie reine handen heeft en een zuiver hart, zich niet inlaat met leugens en niet bedrieglijk zweert.’
Wat bewijst dit van het feit dat we Jezus zo nodig hebben, in Hem worden we wit gewassen als sneeuw. We kunnen zó ons best doen om zo goed mogelijk te kunnen leven naar menselijke staven, maar ook al zouden we dat überhaupt al kunnen, zijn we nog niet met reine handen en een zuiver hart!!!
Van de week heb ik een heel intensief gesprek gehad met Lorenzo, dat heeft me zo goed gedaan, het laat me nadenken over dingen waar ik normaal niet zo snel over nadenk. We hebben vele onderwerpen aangehaald, bijvoorbeeld; hoe zit het met ons geweten? Wordt dat ook niet voor een groot gedeelte door de maatschappij gevormd, vroeger konden vrouwen geen mannenkleren dragen of blote armen hebben, ga zo maar door, maar vandaag voelen vrouwen zich al helemaal niet meer schaamtevol als ze er halfnaakt bijlopen… Maar ook vandaag de dag, wat is dat geweten en hoe gaat dat in zijn werk?
Nu ik dit schreef over dat we naar menselijke staven zo goed mogelijk kunnen leven besefte ik me des te meer dat wij als mensen zo tekort schieten. Hij had gelijk dat ons geweten voor een groot gedeelte door de maatschappij wordt gevormd en absoluut ook negatief beïnvloed wordt. Denk daarbij maar aan de mogelijkheid om mensen te brainwashen, onvoorstelbaar toch als je terugdenkt aan hoeveel mensen er gedood werden in de 2de wereld oorlog, alleen maar omdat ze Jood, gehandicapt of zigeuner waren.
Op dit moment ben ik psychologie aan het leren en er is een onderzoek geweest waarvan je werkelijk verbaasd staat; het zogenaamde Milgram experiment;
De deelnemers werden geworven via een krantenadvertentie en een direct postverzoek, met daarin de mededeling dat het om een "geheugenstudie" aan de Yale University zou gaan. Er werd gesteld dat het experiment één uur zou duren, waarvoor de persoon $ 4,50 zou krijgen. De deelnemers waren mannen tussen de leeftijd van 20 en 50 jaar, met allerlei verschillende onderwijsachtergronden, variërend van een basisschoolopleiding tot deelnemers met een doctoraatstitel.
Aan de deelnemer en een proefpersoon (een acteur die een andere deelnemer beweert te zijn) wordt door degene die het experiment uitvoert verteld dat zij aan een experiment zullen deelnemen om de gevolgen van straf bij het leren van gedrag te testen.
Aan de deelnemer en de acteur wordt een papiertje overhandigd. De deelnemer wordt ervan overtuigd dat op een van de papiertjes "leerling" staat en op de andere "leraar" en dat hij willekeurig een van de papiertjes krijgt. De acteur claimt het papiertje met "leerling" te hebben gekregen, zodat de deelnemer gelooft dat de rollen willekeurig zijn gekozen. In werkelijkheid staat op beide papiertjes "leraar" en de acteur liegt over wat er op zijn papiertje staat. Er is dus geen element van willekeur in het spel en de deelnemer wordt altijd als leraar aangewezen.
De opzet van het experiment is dat de leraar de leerling onderwijst door fouten af te straffen met een elektrische schok. De deelnemer die als leraar wordt aangemerkt krijgt aan het begin als voorbeeld een 45-volt elektrische schok met een elektro-schokgenerator om te voelen wat de leerling voelt als deze straf krijgt. De "leraar" wordt vervolgens een lijst van woordparen gegeven die hij moet gebruiken om de leerling te onderwijzen. De leraar leest een lijst van woordparen voor aan de leerling. Na het lezen van de woordparen leest de leraar de eerste helft van de woordparen nog eens en zal 4 mogelijke antwoorden geven aan de leerling. De leerling zegt dan welk tweede woord hij denkt dat goed is door een knop (1 tot 4) in te drukken. Als zijn antwoord onjuist is, krijgt de leerling een schok, die verhoogd wordt met 15 volt bij elk verkeerd antwoord. Als de leerling een correct antwoord geeft, wordt het volgende woordpaar gelezen. Als het experiment begint, worden leraar en leerling gescheiden.
De leraar gelooft dat hij echte schokken aan de leerling geeft. In werkelijkheid zijn er geen schokken in het spel. Zodra de leerling en leraar worden gescheiden, zet de leerling (de acteur) een bandrecorder op, die met de elektro-schokgenerator is geïntegreerd. Deze bandrecorder speelt vooraf opgenomen opnames bij bepaalde schokniveaus af. Bij 135 volt begint het geschreeuw van pijn op de opnames. Naast de opnames, bonst de acteur op de muur die hem van de leraar scheidt. Als het voltage is opgelopen tot 300 volt bonst de acteur opnieuw op de muur. Na het bonzen op de muur en het klagen over zijn hart, geeft de leerling geen verdere reactie op de vragen en geen verdere klachten.
Het is op dit punt dat veel mensen proberen het experiment te beëindigen en zich bezorgd beginnen te maken over het proefpersoon. Veel deelnemers houden bij 135 volt op en beginnen het doel van het experiment na te vragen. Sommigen gaan verder nadat zij ervan zijn verzekerd dat zij niet verantwoordelijk zullen worden gehouden voor eventuele gevolgen. Sommige deelnemers beginnen zelfs te lachen zodra zij de schreeuwen van pijn horen van de leerling. Dit gelach is niet sadistisch, maar zenuwachtig gelach dat velen gebruiken om de kalmte te bewaren ondanks de angst en spanning die zij voelen vanwege het gejammer van de acteur. Hoewel er enkele deelnemers tot schokken van 450 volt doorgingen, hield iedereen op een punt op en begon te twijfelen aan het experiment. Anderen zeiden zelfs dat zij het geld zouden ter uggeven dat hen in het vooruitzicht was gesteld. Recentere testresultaten en veelvoudige testopstellingen toonden aan dat hoe dichter de leraar bij de leerling was, des te spoediger hij ophield. In één testopstelling waren zij in dezelfde ruimte, en in een andere moest de leraar de hand van de leerling op een "schok-stootkussen" houden. In deze gevallen hielden de deelnemers veel vroeger op en weigerden verder te gaan.
Als de deelnemer op een ogenblik zijn wens kenbaar maakte om het experiment te stoppen, kreeg hij weerwoord van degene die het experiment uitvoerde. Er werd dan een poging gedaan om de deelnemer door te laten gaan. Zo zou er na een weigering worden gezegd: „Het experiment vereist dat u verdergaat. Gelieve verder te gaan.“ Als de deelnemer na vier opeenvolgende pogingen nog steeds weigerde door te gaan, werd het experiment gestopt.
Voordat het experiment werd uitgevoerd, vroeg Milgram medepsychologen wat zij verwachtten dat de resultaten zouden zijn. Zij geloofden eenstemmig dat slechts een paar sadisten bereid zouden zijn om het maximumvoltage van 450 volt te geven.
Bij de eerste reeks experimenten gaf 65 procent van deelnemers de maximumschok van 450 volt, hoewel velen zich er zeer ongemakkelijk bij voelden. Geen deelnemer hield op vóór het 300 voltniveau. Varianten van het experiment werden later uitgevoerd door Milgram zelf en andere psychologen in de wereld met gelijkwaardige resultaten. Naast het bevestigen van de originele resultaten hebben de variaties variabelen in de experimentele opstelling getest. Zo zijn deelnemers over het algemeen gehoorzamer als degene die ze opdrachten geeft daadwerkelijk aanwezig is dan wanneer de instructies via de telefoon worden gegeven.
Dit is toch onvoorstelbaar? Dat de mens zijn verantwoordelijkheid zomaar op iemand anders kan leggen en dan zijn eigen geweten uit kan schakelen!!! WAKE UP MEN!!!
Samen met Steffi spreek ik regelmatig over de oorlog, haar opa was een hoge pief in de SS. Best wel heftig als je daarover nadenkt, zolang is het nog niet geleden en ook vandaag de dag gebeuren er nog zoveel verschrikkelijke dingen in de wereld!
Laten we daarom als christenen een verschil maken en met liefde tegenover de anderen leven, het staat duidelijk in Gods woord; we mogen onze vijanden zegenen… Dan maken we een verschil!!! Mensen zal het gaan opvallen dat er aan die christenen toch iets anders is, niet omdat wij beter zijn, maar omdat God door ons heen werkt!
Lorenzo zei ook dingen van: Marije, je moet dat echt niet geloven! Geloof me nu maar, ik geef om je, en dat is echt niet de waarheid. Denk nu eens na!
Het is bijzonder hoe open onze gesprekken zijn en hoe we alles ook zo recht voor zijn raap tegen elkaar kunnen zeggen. Ik wil ook jullie gebed voor hem vragen, dat hij Jezus mag leren kennen, als de enige die ons schoon kan wassen van onze zonden. Dat in hem de ware rust en onze bestemming te vinden is. En dat we op aarde leven mogen met het vooruitzicht om thuis te komen op de dag dat God ons thuis roept.
De laatste tijd word ik best wel vaak geconfronteerd met mensen die geliefden om zich heen op jonge leeftijd verliezen, een vader, moeder en een broer. Wat een verdriet! Maar ooit komt er een dag dat we komen in die stad waar onze Vader onze tranen wist, er zal geen pijn en verdriet meer zijn!!! Wat een vooruitzicht…
Het volgende schreef iemand die recent zijn vader verloren heeft:
“Het besef dat ik vanaf dinsdagmiddag zonder vader door het leven zal gaan, schuift langzaam als een koud kleed over me heen. Vooral de gedachte dat dat wat gebeurd is, onomkeerbaar is, valt moeilijk te bevatten. Er zijn zoveel nooit-meer-gedachtes. Nooit meer je vader, nooit meer thuis uit z’n werk, nooit meer samen eten, nooit meer samen lekker discussiëren, nooit meer samen met m’n moeder, nooit meer.....
Een grote troost is dat we weten dat mijn vader voor eeuwig bij Zijn Vader mag zijn. Hij is bij Hem, zal voor altijd op Hem lijken, en Jezus kennen zoals hij is. Nooit meer tranen, nooit meer pijn (dat is pas een mooie nooit-meer-gedachte:)), want hij zal bij Hem leven, in Zijn nabijheid, voor altijd!”
Dit trof mij tot in het diepste vezeltje in mijn hart. Laten we bidden voor de mensen die een liefdevol iemand verloren hebben en er voor die mensen zijn. Voor ons gaat zo snel ons leven door, maar voor hun blijft er voor altijd een lege plek! Laten we daarvan bewust zijn en ook in de weken, maanden en jaren na het verlies voor mensen klaarstaan… Samen staan we sterk, laten we onze liefde uitdelen! Wanneer je liefde voor jezelf houdt zal het geen vrucht dragen en niet vermenigvuldigen. Nee, het zal geen vrucht voortbrengen, maar laten we uittreden naar de mensen om ons heen en een lichtje zijn. Daarbij heb ik in mijn tijd hier vele mooie dingen mogen leren, ons leven is een stuk rentmeesterschap voor alle dingen die God ons geeft, ook in relaties. Ik hoop dat ik voor de mensen om me heen iets kan betekenen en hen iets van Gods liefde en almacht mag laten zien, ondanks al mijn tekortkomingen.
God zij alle lof en eer!!!
“Licht is een bijzonder opmerkelijk verschijnsel. Je kunt het niet in een doosje stoppen, of oppakken en weggooien. Licht maakt dat we iets kunnen zien, het verdrijft de duisternis. Licht en waarheid horen bij elkaar, daarom zeggen we als iets niet zuiver is: ‘Dat kan het daglicht niet verdragen.’ Als we een goed boek vol met wijsheden lezen dan verlicht dat ons verstand. Licht gaat altijd rechtuit, het kan weerkaatsen, maar het zal niet buigen. Licht straalt vanuit zijn bron en is noodzakelijk om te leven.”
Mattheüs 5:14-16
Jullie zijn het licht in de wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is. Zo moet een ieder van jullie licht schijnen voor de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel.
Dat vraagt om actie! Wij zijn het licht van de wereld, wij mogen licht schijnen voor de mensen, opdat God de eer krijgt van alle goede dingen die we mogen doen. Zonder te buigen, maar door te stralen vanuit de bron en te weerkaatsen. Dat betekent absoluut NIET dat wij beter zijn.
In Psalm 24 vers 3-4 staat:
‘Wie mag de berg van de Heer bestijgen, wie mag staan op zijn heilige plaats? Wie reine handen heeft en een zuiver hart, zich niet inlaat met leugens en niet bedrieglijk zweert.’
Wat bewijst dit van het feit dat we Jezus zo nodig hebben, in Hem worden we wit gewassen als sneeuw. We kunnen zó ons best doen om zo goed mogelijk te kunnen leven naar menselijke staven, maar ook al zouden we dat überhaupt al kunnen, zijn we nog niet met reine handen en een zuiver hart!!!
Van de week heb ik een heel intensief gesprek gehad met Lorenzo, dat heeft me zo goed gedaan, het laat me nadenken over dingen waar ik normaal niet zo snel over nadenk. We hebben vele onderwerpen aangehaald, bijvoorbeeld; hoe zit het met ons geweten? Wordt dat ook niet voor een groot gedeelte door de maatschappij gevormd, vroeger konden vrouwen geen mannenkleren dragen of blote armen hebben, ga zo maar door, maar vandaag voelen vrouwen zich al helemaal niet meer schaamtevol als ze er halfnaakt bijlopen… Maar ook vandaag de dag, wat is dat geweten en hoe gaat dat in zijn werk?
Nu ik dit schreef over dat we naar menselijke staven zo goed mogelijk kunnen leven besefte ik me des te meer dat wij als mensen zo tekort schieten. Hij had gelijk dat ons geweten voor een groot gedeelte door de maatschappij wordt gevormd en absoluut ook negatief beïnvloed wordt. Denk daarbij maar aan de mogelijkheid om mensen te brainwashen, onvoorstelbaar toch als je terugdenkt aan hoeveel mensen er gedood werden in de 2de wereld oorlog, alleen maar omdat ze Jood, gehandicapt of zigeuner waren.
Op dit moment ben ik psychologie aan het leren en er is een onderzoek geweest waarvan je werkelijk verbaasd staat; het zogenaamde Milgram experiment;
De deelnemers werden geworven via een krantenadvertentie en een direct postverzoek, met daarin de mededeling dat het om een "geheugenstudie" aan de Yale University zou gaan. Er werd gesteld dat het experiment één uur zou duren, waarvoor de persoon $ 4,50 zou krijgen. De deelnemers waren mannen tussen de leeftijd van 20 en 50 jaar, met allerlei verschillende onderwijsachtergronden, variërend van een basisschoolopleiding tot deelnemers met een doctoraatstitel.
Aan de deelnemer en een proefpersoon (een acteur die een andere deelnemer beweert te zijn) wordt door degene die het experiment uitvoert verteld dat zij aan een experiment zullen deelnemen om de gevolgen van straf bij het leren van gedrag te testen.
Aan de deelnemer en de acteur wordt een papiertje overhandigd. De deelnemer wordt ervan overtuigd dat op een van de papiertjes "leerling" staat en op de andere "leraar" en dat hij willekeurig een van de papiertjes krijgt. De acteur claimt het papiertje met "leerling" te hebben gekregen, zodat de deelnemer gelooft dat de rollen willekeurig zijn gekozen. In werkelijkheid staat op beide papiertjes "leraar" en de acteur liegt over wat er op zijn papiertje staat. Er is dus geen element van willekeur in het spel en de deelnemer wordt altijd als leraar aangewezen.
De opzet van het experiment is dat de leraar de leerling onderwijst door fouten af te straffen met een elektrische schok. De deelnemer die als leraar wordt aangemerkt krijgt aan het begin als voorbeeld een 45-volt elektrische schok met een elektro-schokgenerator om te voelen wat de leerling voelt als deze straf krijgt. De "leraar" wordt vervolgens een lijst van woordparen gegeven die hij moet gebruiken om de leerling te onderwijzen. De leraar leest een lijst van woordparen voor aan de leerling. Na het lezen van de woordparen leest de leraar de eerste helft van de woordparen nog eens en zal 4 mogelijke antwoorden geven aan de leerling. De leerling zegt dan welk tweede woord hij denkt dat goed is door een knop (1 tot 4) in te drukken. Als zijn antwoord onjuist is, krijgt de leerling een schok, die verhoogd wordt met 15 volt bij elk verkeerd antwoord. Als de leerling een correct antwoord geeft, wordt het volgende woordpaar gelezen. Als het experiment begint, worden leraar en leerling gescheiden.
De leraar gelooft dat hij echte schokken aan de leerling geeft. In werkelijkheid zijn er geen schokken in het spel. Zodra de leerling en leraar worden gescheiden, zet de leerling (de acteur) een bandrecorder op, die met de elektro-schokgenerator is geïntegreerd. Deze bandrecorder speelt vooraf opgenomen opnames bij bepaalde schokniveaus af. Bij 135 volt begint het geschreeuw van pijn op de opnames. Naast de opnames, bonst de acteur op de muur die hem van de leraar scheidt. Als het voltage is opgelopen tot 300 volt bonst de acteur opnieuw op de muur. Na het bonzen op de muur en het klagen over zijn hart, geeft de leerling geen verdere reactie op de vragen en geen verdere klachten.
Het is op dit punt dat veel mensen proberen het experiment te beëindigen en zich bezorgd beginnen te maken over het proefpersoon. Veel deelnemers houden bij 135 volt op en beginnen het doel van het experiment na te vragen. Sommigen gaan verder nadat zij ervan zijn verzekerd dat zij niet verantwoordelijk zullen worden gehouden voor eventuele gevolgen. Sommige deelnemers beginnen zelfs te lachen zodra zij de schreeuwen van pijn horen van de leerling. Dit gelach is niet sadistisch, maar zenuwachtig gelach dat velen gebruiken om de kalmte te bewaren ondanks de angst en spanning die zij voelen vanwege het gejammer van de acteur. Hoewel er enkele deelnemers tot schokken van 450 volt doorgingen, hield iedereen op een punt op en begon te twijfelen aan het experiment. Anderen zeiden zelfs dat zij het geld zouden ter uggeven dat hen in het vooruitzicht was gesteld. Recentere testresultaten en veelvoudige testopstellingen toonden aan dat hoe dichter de leraar bij de leerling was, des te spoediger hij ophield. In één testopstelling waren zij in dezelfde ruimte, en in een andere moest de leraar de hand van de leerling op een "schok-stootkussen" houden. In deze gevallen hielden de deelnemers veel vroeger op en weigerden verder te gaan.
Als de deelnemer op een ogenblik zijn wens kenbaar maakte om het experiment te stoppen, kreeg hij weerwoord van degene die het experiment uitvoerde. Er werd dan een poging gedaan om de deelnemer door te laten gaan. Zo zou er na een weigering worden gezegd: „Het experiment vereist dat u verdergaat. Gelieve verder te gaan.“ Als de deelnemer na vier opeenvolgende pogingen nog steeds weigerde door te gaan, werd het experiment gestopt.
Voordat het experiment werd uitgevoerd, vroeg Milgram medepsychologen wat zij verwachtten dat de resultaten zouden zijn. Zij geloofden eenstemmig dat slechts een paar sadisten bereid zouden zijn om het maximumvoltage van 450 volt te geven.
Bij de eerste reeks experimenten gaf 65 procent van deelnemers de maximumschok van 450 volt, hoewel velen zich er zeer ongemakkelijk bij voelden. Geen deelnemer hield op vóór het 300 voltniveau. Varianten van het experiment werden later uitgevoerd door Milgram zelf en andere psychologen in de wereld met gelijkwaardige resultaten. Naast het bevestigen van de originele resultaten hebben de variaties variabelen in de experimentele opstelling getest. Zo zijn deelnemers over het algemeen gehoorzamer als degene die ze opdrachten geeft daadwerkelijk aanwezig is dan wanneer de instructies via de telefoon worden gegeven.
Dit is toch onvoorstelbaar? Dat de mens zijn verantwoordelijkheid zomaar op iemand anders kan leggen en dan zijn eigen geweten uit kan schakelen!!! WAKE UP MEN!!!
Samen met Steffi spreek ik regelmatig over de oorlog, haar opa was een hoge pief in de SS. Best wel heftig als je daarover nadenkt, zolang is het nog niet geleden en ook vandaag de dag gebeuren er nog zoveel verschrikkelijke dingen in de wereld!
Laten we daarom als christenen een verschil maken en met liefde tegenover de anderen leven, het staat duidelijk in Gods woord; we mogen onze vijanden zegenen… Dan maken we een verschil!!! Mensen zal het gaan opvallen dat er aan die christenen toch iets anders is, niet omdat wij beter zijn, maar omdat God door ons heen werkt!
Lorenzo zei ook dingen van: Marije, je moet dat echt niet geloven! Geloof me nu maar, ik geef om je, en dat is echt niet de waarheid. Denk nu eens na!
Het is bijzonder hoe open onze gesprekken zijn en hoe we alles ook zo recht voor zijn raap tegen elkaar kunnen zeggen. Ik wil ook jullie gebed voor hem vragen, dat hij Jezus mag leren kennen, als de enige die ons schoon kan wassen van onze zonden. Dat in hem de ware rust en onze bestemming te vinden is. En dat we op aarde leven mogen met het vooruitzicht om thuis te komen op de dag dat God ons thuis roept.
De laatste tijd word ik best wel vaak geconfronteerd met mensen die geliefden om zich heen op jonge leeftijd verliezen, een vader, moeder en een broer. Wat een verdriet! Maar ooit komt er een dag dat we komen in die stad waar onze Vader onze tranen wist, er zal geen pijn en verdriet meer zijn!!! Wat een vooruitzicht…
Het volgende schreef iemand die recent zijn vader verloren heeft:
“Het besef dat ik vanaf dinsdagmiddag zonder vader door het leven zal gaan, schuift langzaam als een koud kleed over me heen. Vooral de gedachte dat dat wat gebeurd is, onomkeerbaar is, valt moeilijk te bevatten. Er zijn zoveel nooit-meer-gedachtes. Nooit meer je vader, nooit meer thuis uit z’n werk, nooit meer samen eten, nooit meer samen lekker discussiëren, nooit meer samen met m’n moeder, nooit meer.....
Een grote troost is dat we weten dat mijn vader voor eeuwig bij Zijn Vader mag zijn. Hij is bij Hem, zal voor altijd op Hem lijken, en Jezus kennen zoals hij is. Nooit meer tranen, nooit meer pijn (dat is pas een mooie nooit-meer-gedachte:)), want hij zal bij Hem leven, in Zijn nabijheid, voor altijd!”
Dit trof mij tot in het diepste vezeltje in mijn hart. Laten we bidden voor de mensen die een liefdevol iemand verloren hebben en er voor die mensen zijn. Voor ons gaat zo snel ons leven door, maar voor hun blijft er voor altijd een lege plek! Laten we daarvan bewust zijn en ook in de weken, maanden en jaren na het verlies voor mensen klaarstaan… Samen staan we sterk, laten we onze liefde uitdelen! Wanneer je liefde voor jezelf houdt zal het geen vrucht dragen en niet vermenigvuldigen. Nee, het zal geen vrucht voortbrengen, maar laten we uittreden naar de mensen om ons heen en een lichtje zijn. Daarbij heb ik in mijn tijd hier vele mooie dingen mogen leren, ons leven is een stuk rentmeesterschap voor alle dingen die God ons geeft, ook in relaties. Ik hoop dat ik voor de mensen om me heen iets kan betekenen en hen iets van Gods liefde en almacht mag laten zien, ondanks al mijn tekortkomingen.
God zij alle lof en eer!!!
zaterdag 9 juni 2007
Dream bigger!
Vandaag heb ik de hele dag de EOjongerendag lifestream meegemaakt en werkelijk genoten! Echt zó gaaf om, ondanks de afstand, zoveel mee te kunnen krijgen! De zangers; Ronduit band, Chris Tomlin, Kees Kraayenoord, de sprekers en ga zo maar door die hun passie voor God doorgaven. Echt bijzonder. Hihi, Chris Tomlin vertelde dat hij drop had geproefd maar dat het horrible was ;)
Ook was het leuk om wat bekenden voorbij te zien komen, ik heb Elco gezien en Sietse Waterham. Was wel tof, en ik kijk er dan ook wel weer naar uit om hen weer in het echie te zien. Maar nog even door de zure appel heenbijten, nu staat alles even rondom het leren. Op dit moment ben ik bezig met psychologie, en ik ben dan ook erg blij dat ik het erg interessant vind. Vanavond mag ik verder leren aangezien ik vandaag overdag ontspannen heb! Haha, kan je nagaan, leren op een zaterdagavond. Maar alles wat ik nu doe hoef ik volgende week minder te doen. Maandag komt de VIP van Doro, Vera, gezellig pannenkoeken eten. Ze heeft een Nederlandse vader en haar familie woont in Papendrecht, haha, wat is het wereldje dan weer klein ;) Verder gaan we dinsdag bbqen met alle internationale studenten en donderdag is het weer tijd voor de asielzoekerskids en voetballen bij Lucia. Afgelopen donderdag heb ik met de asylantenkids gevoetbald, vonden ze helemaal geweldig! Haha, en het bleek wel dat ik geen goede doelman ben…
Vandaag, tijdens de input van Kees Kraayenoord werd ik me wat bewust, de laatste tijd hoor en lees ik superveel over mensen die echt mega met zichzelf geconfronteerd worden. Alsof de wereld dan helemaal onderste boven komt te staan. Ik las dat het hebreeuwse woord voor woestijn zoiets betekent als ‘stilte voor God’, juist in onze woestijnexperimenten (Duitse woord voor woestijn is ‘die Wüste’), stormen in ons leven, kunnen we zoveel leren en tot bezinning komen om er vervolgens weer uit te komen, gesterkt en met meer levenservaring. En altijd de wetenschap in ons achterhoofd behoudend dat God ons ten allen tijden vasthoudt!
Door alle verdriet en beproevingen kan de echtheid blijken van uw geloof – zoveel kostbaarder dan vergankelijk goud, dat toch ook in het vuur wordt getoetst – en zo verwerft u lof, eer en roem wanneer Jezus Christus zich zal openbaren. (1 Petrus 1:7)
Tony Anthony had het in zijn boek over sofachristenen. (‘De tamme tijger’ Tony Antony, Hoofdstuk 14) Vele christenen zijn liefdevol, hartelijk en vriendelijk, maar uiteindelijk draait het om zichzelf. Ze bidden voor de armen en de mensen in nood, maar zijn veelal niet bereid om het geloof buiten de vier muren van de kerk uit te dragen.
Maar hoe roept Jezus ons op in Marcus 16:15 om de wereld in te gaan en om de blijde boodschap aan de hele schepping te verkondigen?! Hoeveel mensen leven vanuit deze opdracht? Jezus Christus heeft mij mijn leven gered; hoe ondenkbaar is het dat ik andere mensen niet over Hem vertellen zal?!
Het is net zo ondenkbaar, dat iemand, die uiteindelijk het middel tegen kanker ontdekt had, de maatschappij niet over deze ontwikkeling zou vertellen. En dan te beseffen dat de redding van de eeuwige dood nog veel belangrijker is dan een of andere behandelingstheorie! Hoe kunnen christenen zo lui en egoïstisch zijn?!
Hoe vaak zijn wij niet als de sofachristenen, noemen we ons christenen maar zijn we uiteindelijk niet meer vervuld met de passie voor mensen die Hem nog niet kennen of hebben wij Jezus niet als nummer 1 in ons leven! Ik denk dat dit er heel vaak langzaam insluipt en dat we juist door een heftige confrontatie wakker geschud worden! Maar laten we hiervoor waken en ook elkaar erop wijzen.
Kees gebruikte het voorbeeld van Paulus, hij was pas een gedreven man vol ambitie, maar het probleem was alleen dat zijn passie niet Gods droom was. Hij ging een heel verkeerde weg en hij moest stil worden voor God. Maar later lezen we in de Filipenzenbrief het volgende;
Filipenzen 4: 13b-15
Ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God mij door Christus Jezus roept. Hierop moeten wij ons allen als volmaakte mensen richten.
Wat is ons doen? Wat is mijn nummer 1?! Waar heb ik passie voor? Om christelijk opgevoed te worden is een grote zegen, maar ik mag ook zelf leren om God te eren en te dienen op mijn manier. Om te weten wat Hij voor mij heeft gedaan, speciaal voor mij mens is geworden omdat Hij van mij houdt, en dat Hij graag een antwoord van mij wil! En ik zeg JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH! Ik weet Hij heeft mij gered, mij in de vrijheid gezet. IK GELOOF!!! Heer, hier ben ik, zend mij! Laat mij Uw instrument zijn om Uw naam te verkondigen onder alle mensen! Ik ben Zijn prinsesje…
God kan veel meer met ons doen dan dat wij ooit zouden kunnen dromen:
Efese 3:20-21
Aan Hem die door de kracht die in ons werkt bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij vragen of denken, aan Hem komt de eer toe, in de kerk en in Christus Jezus, tot in alle generaties, tot in alle eeuwigheid. Amen.
Ook was het leuk om wat bekenden voorbij te zien komen, ik heb Elco gezien en Sietse Waterham. Was wel tof, en ik kijk er dan ook wel weer naar uit om hen weer in het echie te zien. Maar nog even door de zure appel heenbijten, nu staat alles even rondom het leren. Op dit moment ben ik bezig met psychologie, en ik ben dan ook erg blij dat ik het erg interessant vind. Vanavond mag ik verder leren aangezien ik vandaag overdag ontspannen heb! Haha, kan je nagaan, leren op een zaterdagavond. Maar alles wat ik nu doe hoef ik volgende week minder te doen. Maandag komt de VIP van Doro, Vera, gezellig pannenkoeken eten. Ze heeft een Nederlandse vader en haar familie woont in Papendrecht, haha, wat is het wereldje dan weer klein ;) Verder gaan we dinsdag bbqen met alle internationale studenten en donderdag is het weer tijd voor de asielzoekerskids en voetballen bij Lucia. Afgelopen donderdag heb ik met de asylantenkids gevoetbald, vonden ze helemaal geweldig! Haha, en het bleek wel dat ik geen goede doelman ben…
Vandaag, tijdens de input van Kees Kraayenoord werd ik me wat bewust, de laatste tijd hoor en lees ik superveel over mensen die echt mega met zichzelf geconfronteerd worden. Alsof de wereld dan helemaal onderste boven komt te staan. Ik las dat het hebreeuwse woord voor woestijn zoiets betekent als ‘stilte voor God’, juist in onze woestijnexperimenten (Duitse woord voor woestijn is ‘die Wüste’), stormen in ons leven, kunnen we zoveel leren en tot bezinning komen om er vervolgens weer uit te komen, gesterkt en met meer levenservaring. En altijd de wetenschap in ons achterhoofd behoudend dat God ons ten allen tijden vasthoudt!
Door alle verdriet en beproevingen kan de echtheid blijken van uw geloof – zoveel kostbaarder dan vergankelijk goud, dat toch ook in het vuur wordt getoetst – en zo verwerft u lof, eer en roem wanneer Jezus Christus zich zal openbaren. (1 Petrus 1:7)
Tony Anthony had het in zijn boek over sofachristenen. (‘De tamme tijger’ Tony Antony, Hoofdstuk 14) Vele christenen zijn liefdevol, hartelijk en vriendelijk, maar uiteindelijk draait het om zichzelf. Ze bidden voor de armen en de mensen in nood, maar zijn veelal niet bereid om het geloof buiten de vier muren van de kerk uit te dragen.
Maar hoe roept Jezus ons op in Marcus 16:15 om de wereld in te gaan en om de blijde boodschap aan de hele schepping te verkondigen?! Hoeveel mensen leven vanuit deze opdracht? Jezus Christus heeft mij mijn leven gered; hoe ondenkbaar is het dat ik andere mensen niet over Hem vertellen zal?!
Het is net zo ondenkbaar, dat iemand, die uiteindelijk het middel tegen kanker ontdekt had, de maatschappij niet over deze ontwikkeling zou vertellen. En dan te beseffen dat de redding van de eeuwige dood nog veel belangrijker is dan een of andere behandelingstheorie! Hoe kunnen christenen zo lui en egoïstisch zijn?!
Hoe vaak zijn wij niet als de sofachristenen, noemen we ons christenen maar zijn we uiteindelijk niet meer vervuld met de passie voor mensen die Hem nog niet kennen of hebben wij Jezus niet als nummer 1 in ons leven! Ik denk dat dit er heel vaak langzaam insluipt en dat we juist door een heftige confrontatie wakker geschud worden! Maar laten we hiervoor waken en ook elkaar erop wijzen.
Kees gebruikte het voorbeeld van Paulus, hij was pas een gedreven man vol ambitie, maar het probleem was alleen dat zijn passie niet Gods droom was. Hij ging een heel verkeerde weg en hij moest stil worden voor God. Maar later lezen we in de Filipenzenbrief het volgende;
Filipenzen 4: 13b-15
Ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af: de hemelse prijs waartoe God mij door Christus Jezus roept. Hierop moeten wij ons allen als volmaakte mensen richten.
Wat is ons doen? Wat is mijn nummer 1?! Waar heb ik passie voor? Om christelijk opgevoed te worden is een grote zegen, maar ik mag ook zelf leren om God te eren en te dienen op mijn manier. Om te weten wat Hij voor mij heeft gedaan, speciaal voor mij mens is geworden omdat Hij van mij houdt, en dat Hij graag een antwoord van mij wil! En ik zeg JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH! Ik weet Hij heeft mij gered, mij in de vrijheid gezet. IK GELOOF!!! Heer, hier ben ik, zend mij! Laat mij Uw instrument zijn om Uw naam te verkondigen onder alle mensen! Ik ben Zijn prinsesje…
God kan veel meer met ons doen dan dat wij ooit zouden kunnen dromen:
Efese 3:20-21
Aan Hem die door de kracht die in ons werkt bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij vragen of denken, aan Hem komt de eer toe, in de kerk en in Christus Jezus, tot in alle generaties, tot in alle eeuwigheid. Amen.
woensdag 6 juni 2007
Getemde tijger...
Gisterenavond ben ik heerlijk 2 uur het bos ingegaan, dit keer niet om te joggen maar om lekker te wandelen. Het was een goede tijd om even lekker te ontspannen en ik heb de natuur weer eens op me in laten werken.
Toen ik wegging begon het natuurlijk met grote druppels te regenen, ik hoopte dat het maar van korte duur was. En ja hor, na een paar minuutjes kwam de zon weer tevoorschijn. Ik ben na gaan denken over Gods tekenen in de natuur; na regen komt zonneschijn en met Jezus kunnen we elke storm aan.
‘When the oceans rise and the thunders roar, I will sour with You above the storm. Father, You are King over the storm. I would be still, know You are God’ (Hillsong, Still)
De witte bloesems met de bijen die de nectar aan het verzamelen waren, de bloemen waren zó prachtig wit als sneeuw. In Jezus wordt ons hart gereinigd, zo wit als sneeuw. De wijnranken op de berghelling, zoals Jezus ook de wijnrank is (Joh 15). De bron van levend water die in ons leven ontspringt, hoe Jezus de rots in ons leven is. Maar ook hoe we als een boom vast mogen staan op ze wortels, ons fundament in Christus Jezus, hoe we de vrucht van de Geest mogen voortbrengen, als logisch gevolg van onze levenswandel met God. Want aan de vruchten herkent men immers ook de boom! (Mat 22:33)
Ow ik ga het bos en de Goldenberg echt missen, ik vind het een heerlijke plaats om mijn vrije tijd door te brengen en om na te denken. Hoe ik uit mag kijken naar thuis, naar de reis naar Zweden, naar mijn afstudeerproject bij St. de Hoop en mijn verdere leven. Maar vooral hoe ik ook na mag denken hoe God werkt in mijn leven, hoe Hij mij vormt en hoe mijn leven met iedere dag, ieder uur, zoveel meer waarde en perspectieven krijgt. Ik zit echt heel lekker in mijn vel en dat ondanks de komende tentamens. Maar daar wil ik me ook geen zorgen over maken, God heeft me hier geplaatst en ik weet dat Hij me ook met mijn tentamens helpen zal.
Op dit moment ben ik ook een heel indrukwekkend boek aan het lezen. Ik las in een boek hoe goed het is om bibliografieën te lezen, omdat je zoveel van andere christenen kan leren. Maar ik had er nog geen op het oog, krijg ik toevallig de dag erna dit boek van Lucia. Hoe grappig.
Het is het boek van Tony Antony ‘Getemde tijger’, alleen lees ik het dan in het Duits (Den Tiger zähmen). Het is echt heel indrukwekkend! Vanaf 2004 is deze man een evangelist, maar zijn verleden is echt heel aangrijpend.
Tony heeft een Italiaanse vader en een Chinese moeder, en woont in Londen. Als hij vier jaar is wordt hij naar China gestuurd om daar door zijn opa opgeleid te worden als Kon Fu strijder. Zijn opa is een zeer gewaardeerde leraar, wat van generatie op generatie doorgegeven werd. Maar Tony is een halfbloed, wat schande voor de familie betekent. Al van jongs af aan wordt hij door zijn opa op een verbazingwekkende manier getraind, op de meest bizarre manieren worden zintuigen uitgeschakeld. Niet alleen door het lange mediteren, maar ook urenlange trainingen. Zo leert hij met vele vechttechnieken en wapens om te gaan.
Als tiener gaat hij weer naar Engeland, maar ook daar wordt zijn training voortgezet. Later komt hij als bodyguard bij de IKFF, een organisatie die voor de bescherming van Presidenten, regeringsleiders en invloedsrijke zakenlui zorgt. Na een aantal jaren daar gewerkt te hebben ontmoet hij op een verlof een blind meisje Aiya, op wie hij verliefd wordt. Ze begon ook al over trouwen te praten, maar vond zijn beroep best wel moeilijk. Mede door het hoge risico wat het met zich meebracht, maar als hij in Pakistan aan het werk is wordt hij gebeld dat ze in Londen een ongeluk heeft gehad. Een vluchtauto had haar, in zijn ontsnappingsmanoeuvre, aangereden en ze was ter plekke overleden.
Daarna is hij helemaal in zijn woede vergaan, hij was zijn hele leven al gehaat en bij Aiya had hij de liefde gevonden die hij zo hard nodig had. Door het misbruiken van zijn ‘kunsten’ is hij in Cyprus in een gevangenis gekomen. Zijn leven had geen zin meer, geen uitkomst, en het enige wat hem genoegen gaf was het bloed van anderen.
Iemand raad hem aan om Michael Wright, een man uit Noord Ierland, eens op zijn bezoektijd te laten komen en om aan de eenzaamheid en zinloosheid te ontsnappen van de gevangenis laat hij hem komen. Dit is een gevangenisevangelist, maar hij kwam niet om te evangeliseren, nee, om met Tony te praten en om hem over de meest normale dingen van het leven te vertellen. Op een geven moment gaat Tony zelfs uitkijken naar de gesprekken, omdat ze afleiding geven in het verschrikkelijke gevangenisleven. Na een half jaar, echter, kookt hij van woede, wat is de bedoeling van die bezoeken???? Waarom wil Michael contact met hem hebben? Tony heeft nooit iemand kunnen vertrouwen in zijn leven en hij vroeg zich af wat er voor een adder onder het gras zat.
Echt bijzonder hoe Michael daarop reageert, met zoveel geduld en liefde verteld hij Tony over Jezus liefde en hoe Jezus liefde hem ertoe brengt om bij hem op bezoek te komen. Dat God hem lief heeft, ondanks wat hij gedaan heeft, want wij zijn immers allemaal zondaren. Hij vertelt hem dat het zo belangrijk is om een keuze te maken en het geschenk van genade aan te nemen. Op de vraag hoe je dat kan doen antwoordde hij met het volgende: Geloof, overgave en een gebed om vergeving.
Uiteindelijk heeft deze keuze voor een hele verandering in Tony’s leven, de gevangenis en zijn toekomst geleidt.
Wat bijzonder dat we dit ook mogen lezen, we lezen het ook in de bijbel. Hoe bijvoorbeeld het leven van Paulus ook 180 graden draaide, maar ook vandaag de dag gebeuren deze wonderen nog steeds. Laat dit ons ook bemoedigen om andere mensen, die zó in nood zijn, over Jezus te vertellen.
We mogen zoutend zout zijn, zout prikt lelijk in een wond, maar het zoute evangelie is de enige manier om de wonden van mensen te genezen!
Wees er niet bang voor, God gaat met je mee en Hij geeft je ook de woorden. Ik denk dat het voor ons zó belangrijk is dat we in de drukke wereld de rust opzoeken om Gods stem te verstaan. Op deze manier kunnen we Zijn weg volgen en veel meer betekenen voor de mensen om ons heen.
Wij hebben de enige weg naar het eeuwig leven, de enige manier om de leegte in ons mensen hart te vullen is Jezus. Laten we hiervan rijk uitdelen en deze boodschap niet voor onszelf houden! Laten we de wereld ingaan, mensen over Hem vertellen en discipelen maken!
Want Jezus zegt:
Mattheüs 11:28-30
Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.
Bij God is de rust te vinden die we allemaal als mensen zoeken, het is niet te vinden in werken, rijkdom, seksuele relaties, beïnvloedende middelen, muziek en ga zo maar door!!! God de Vader, wacht met wijd geopende armen tot de dag dat zijn kinderen thuis komen, met een onvoorwaardelijke liefde.
Toen ik wegging begon het natuurlijk met grote druppels te regenen, ik hoopte dat het maar van korte duur was. En ja hor, na een paar minuutjes kwam de zon weer tevoorschijn. Ik ben na gaan denken over Gods tekenen in de natuur; na regen komt zonneschijn en met Jezus kunnen we elke storm aan.
‘When the oceans rise and the thunders roar, I will sour with You above the storm. Father, You are King over the storm. I would be still, know You are God’ (Hillsong, Still)
De witte bloesems met de bijen die de nectar aan het verzamelen waren, de bloemen waren zó prachtig wit als sneeuw. In Jezus wordt ons hart gereinigd, zo wit als sneeuw. De wijnranken op de berghelling, zoals Jezus ook de wijnrank is (Joh 15). De bron van levend water die in ons leven ontspringt, hoe Jezus de rots in ons leven is. Maar ook hoe we als een boom vast mogen staan op ze wortels, ons fundament in Christus Jezus, hoe we de vrucht van de Geest mogen voortbrengen, als logisch gevolg van onze levenswandel met God. Want aan de vruchten herkent men immers ook de boom! (Mat 22:33)
Ow ik ga het bos en de Goldenberg echt missen, ik vind het een heerlijke plaats om mijn vrije tijd door te brengen en om na te denken. Hoe ik uit mag kijken naar thuis, naar de reis naar Zweden, naar mijn afstudeerproject bij St. de Hoop en mijn verdere leven. Maar vooral hoe ik ook na mag denken hoe God werkt in mijn leven, hoe Hij mij vormt en hoe mijn leven met iedere dag, ieder uur, zoveel meer waarde en perspectieven krijgt. Ik zit echt heel lekker in mijn vel en dat ondanks de komende tentamens. Maar daar wil ik me ook geen zorgen over maken, God heeft me hier geplaatst en ik weet dat Hij me ook met mijn tentamens helpen zal.
Op dit moment ben ik ook een heel indrukwekkend boek aan het lezen. Ik las in een boek hoe goed het is om bibliografieën te lezen, omdat je zoveel van andere christenen kan leren. Maar ik had er nog geen op het oog, krijg ik toevallig de dag erna dit boek van Lucia. Hoe grappig.
Het is het boek van Tony Antony ‘Getemde tijger’, alleen lees ik het dan in het Duits (Den Tiger zähmen). Het is echt heel indrukwekkend! Vanaf 2004 is deze man een evangelist, maar zijn verleden is echt heel aangrijpend.
Tony heeft een Italiaanse vader en een Chinese moeder, en woont in Londen. Als hij vier jaar is wordt hij naar China gestuurd om daar door zijn opa opgeleid te worden als Kon Fu strijder. Zijn opa is een zeer gewaardeerde leraar, wat van generatie op generatie doorgegeven werd. Maar Tony is een halfbloed, wat schande voor de familie betekent. Al van jongs af aan wordt hij door zijn opa op een verbazingwekkende manier getraind, op de meest bizarre manieren worden zintuigen uitgeschakeld. Niet alleen door het lange mediteren, maar ook urenlange trainingen. Zo leert hij met vele vechttechnieken en wapens om te gaan.
Als tiener gaat hij weer naar Engeland, maar ook daar wordt zijn training voortgezet. Later komt hij als bodyguard bij de IKFF, een organisatie die voor de bescherming van Presidenten, regeringsleiders en invloedsrijke zakenlui zorgt. Na een aantal jaren daar gewerkt te hebben ontmoet hij op een verlof een blind meisje Aiya, op wie hij verliefd wordt. Ze begon ook al over trouwen te praten, maar vond zijn beroep best wel moeilijk. Mede door het hoge risico wat het met zich meebracht, maar als hij in Pakistan aan het werk is wordt hij gebeld dat ze in Londen een ongeluk heeft gehad. Een vluchtauto had haar, in zijn ontsnappingsmanoeuvre, aangereden en ze was ter plekke overleden.
Daarna is hij helemaal in zijn woede vergaan, hij was zijn hele leven al gehaat en bij Aiya had hij de liefde gevonden die hij zo hard nodig had. Door het misbruiken van zijn ‘kunsten’ is hij in Cyprus in een gevangenis gekomen. Zijn leven had geen zin meer, geen uitkomst, en het enige wat hem genoegen gaf was het bloed van anderen.
Iemand raad hem aan om Michael Wright, een man uit Noord Ierland, eens op zijn bezoektijd te laten komen en om aan de eenzaamheid en zinloosheid te ontsnappen van de gevangenis laat hij hem komen. Dit is een gevangenisevangelist, maar hij kwam niet om te evangeliseren, nee, om met Tony te praten en om hem over de meest normale dingen van het leven te vertellen. Op een geven moment gaat Tony zelfs uitkijken naar de gesprekken, omdat ze afleiding geven in het verschrikkelijke gevangenisleven. Na een half jaar, echter, kookt hij van woede, wat is de bedoeling van die bezoeken???? Waarom wil Michael contact met hem hebben? Tony heeft nooit iemand kunnen vertrouwen in zijn leven en hij vroeg zich af wat er voor een adder onder het gras zat.
Echt bijzonder hoe Michael daarop reageert, met zoveel geduld en liefde verteld hij Tony over Jezus liefde en hoe Jezus liefde hem ertoe brengt om bij hem op bezoek te komen. Dat God hem lief heeft, ondanks wat hij gedaan heeft, want wij zijn immers allemaal zondaren. Hij vertelt hem dat het zo belangrijk is om een keuze te maken en het geschenk van genade aan te nemen. Op de vraag hoe je dat kan doen antwoordde hij met het volgende: Geloof, overgave en een gebed om vergeving.
Uiteindelijk heeft deze keuze voor een hele verandering in Tony’s leven, de gevangenis en zijn toekomst geleidt.
Wat bijzonder dat we dit ook mogen lezen, we lezen het ook in de bijbel. Hoe bijvoorbeeld het leven van Paulus ook 180 graden draaide, maar ook vandaag de dag gebeuren deze wonderen nog steeds. Laat dit ons ook bemoedigen om andere mensen, die zó in nood zijn, over Jezus te vertellen.
We mogen zoutend zout zijn, zout prikt lelijk in een wond, maar het zoute evangelie is de enige manier om de wonden van mensen te genezen!
Wees er niet bang voor, God gaat met je mee en Hij geeft je ook de woorden. Ik denk dat het voor ons zó belangrijk is dat we in de drukke wereld de rust opzoeken om Gods stem te verstaan. Op deze manier kunnen we Zijn weg volgen en veel meer betekenen voor de mensen om ons heen.
Wij hebben de enige weg naar het eeuwig leven, de enige manier om de leegte in ons mensen hart te vullen is Jezus. Laten we hiervan rijk uitdelen en deze boodschap niet voor onszelf houden! Laten we de wereld ingaan, mensen over Hem vertellen en discipelen maken!
Want Jezus zegt:
Mattheüs 11:28-30
Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.
Bij God is de rust te vinden die we allemaal als mensen zoeken, het is niet te vinden in werken, rijkdom, seksuele relaties, beïnvloedende middelen, muziek en ga zo maar door!!! God de Vader, wacht met wijd geopende armen tot de dag dat zijn kinderen thuis komen, met een onvoorwaardelijke liefde.
dinsdag 29 mei 2007
Pinksterweekend
Donderdag was het dus zover… Speculaas bakken met de asielzoekers kinderen! Echt super gezellig, enne, haha, het deeg was al voor de helft opgegeten voordat de koekjes de over ingingen, dat vonden ze echt al erg lekker! Het werd gecombineerd met een waar gebeurd verhaal in Afrika waar 2 mensen gingen picknicken en toen pikte een vogel hun brood mee.
In een dorp in de buurt was een vrouw ternauwernood in de kerk gaan bidden, aangezien ze haar gezin niet meer voeden kon. Ze was al bij alle soorten tempels geweest om te bidden, maar bij geen enkele god had ze uitkomst gevonden. Prompt komt de vogel aangevlogen met het voedsel voor de vrouw, dus het voedsel kwam letterlijk en figuurlijk uit de hemel gevallen. Bijzonder hè?! Zulk soort gebeurtenissen komen niet alleen in de bijbel voor (bijv. Elia) maar ook vandaag de dag nog. Van de week ben ik weer begonnen met het lezen van de Evangeliën, we mogen worden als Jezus, en ik werd me ervan bewust dat het erg belangrijk is om telkens weer terug te gaan naar het leven van Hem zodat we ervan kunnen leren. En toen las ik het volgende;
Mattheüs 6: 25-34 Zoek eerst het koninkrijk
Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen?
Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles (kleding, voedsel e.d.) nodig hebben. Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maar je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.
Laten we ons daarom geen zorgen maken, maar vertrouwen op het feit dat God voorziet. Het is niet altijd makkelijk, maar laten we het proberen om alles in Gods handen te leggen en Hem om leiding vragen in ons leven.
1 Petrus 5: 7
U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart.
’s Avonds had Steffi lekker voor mij en Christiaan Duitse kip gebraden, die haar ouders meegenomen hadden en ik ben ook uitgenodigd om een keer naar Duitsland toe te komen. Het is echt fijn om zo’n goede vriendin hier te hebben met wie ik werkelijk over alles kan praten en ook mee kan genieten. Maar Aart-Jan, het was echt lekker hor :D
Zaterdag zijn we (Doro, Dina, Sandra, Siwi en ik) naar Europapark geweest in Duitsland. Met een arrangement konden we voor een aantrekkelijke prijs ’s ochtends vroeg met de bus vertrekken en genieten. Het was ontzettend lekker weer, en verbazingwekkend genoeg was het ook niet mega druk. Wachttijden van 45 min zijn goed te doen, maar misschien komt dit ook wel aangezien dit park werkelijk groot is… Ze communiceren ook met de slogan van ‘Het grootste attractiepark van Europa’ maar het was ongelofelijk uitgebreid. Vele shows (mijn favoriet) waren te bezichtigen en natuurlijk vele achtbanen, waterbanen en ga zo maar door. Het is het absoluut waard om er eens naartoe te gaan.
In de morgen zijn we naar een ijsshow gegaan, ongelofelijk hoe mensen kunnen dansen op het ijs. Het voelde alsof ik bij een WK aan het kijken was en alle stijlen kwamen voorbij, inclusief met glitter and glamour. Verder was de achtbaan ook erg spectaculair, waar we maar 10 minuten hoefden te wachten.. We gingen echt heel erg stijl naar boven, haha, was wel grappig wat voor reacties het gaf. Een goede manier om de spanning op te bouwen, maar hij won het niet van de Goliath in Nederland. Maar hij was wel leuk, verder was het met elkaar ook gewoon super gezellig!
’s Avonds hebben we met elkaar nog gekookt bij Dina, haar ouders hebben een druivenkwekerij met een wijnbrouwerij, en een film gekeken.
Zondag hebben we een dienst gehad over onze identiteit. Was echt goed om er weer eens bij stilgezet te worden dat de Gods kinderen genoemd worden en dat we ook een stap hierin moeten zetten, namelijk de actieve aanname ervan. De spreker, Beat, begon wel met een treffend voorbeeld, bij ons in de gemeente is interactiviteit niet iets onbekends. Dus hij vroeg ons wat een fiets nu eigenlijk is, aangezien het thema in de kerk op dit moment “Mit abstand…’s Beschte” is, maar het bleek nog best wel moeilijk te definiëren te zijn. Vervolgens vroeg hij wat een christen is, wat de eigenschappen van een christen zijn en er kwamen interessante dingen naar voren; iemand die het goede probeert te doen, iemand die niet drinkt en rookt ;) en ga zo maar door. Maar dit is ook moeilijk te omschrijven.
Het gaat er bij ons, als christenen, niet om wat we in het verleden hebben gedaan, maar het gaat om onze identiteit hier en nu. Wanneer we wedergeboren zijn worden we Gods kinderen genoemd. Wat we ook doen, we zijn & blijven zijn kind!
De wereld vind dit een erg rare benadering, een relatie met God hebben, en vooral een vader-kind relatie, met iemand die je niet eens kan zien! Maar wij weten beter, God zorgt in alles voor ons, Hij kent ons helemaal zoals we zijn, en Hij houdt ons vast in alle situaties die we beleven zullen. Het is als lopen, je moet de stap zetten in geloof en tijdens de wandeling ga je steeds meer en meer van Zijn werk en glorie zien!
In een dorp in de buurt was een vrouw ternauwernood in de kerk gaan bidden, aangezien ze haar gezin niet meer voeden kon. Ze was al bij alle soorten tempels geweest om te bidden, maar bij geen enkele god had ze uitkomst gevonden. Prompt komt de vogel aangevlogen met het voedsel voor de vrouw, dus het voedsel kwam letterlijk en figuurlijk uit de hemel gevallen. Bijzonder hè?! Zulk soort gebeurtenissen komen niet alleen in de bijbel voor (bijv. Elia) maar ook vandaag de dag nog. Van de week ben ik weer begonnen met het lezen van de Evangeliën, we mogen worden als Jezus, en ik werd me ervan bewust dat het erg belangrijk is om telkens weer terug te gaan naar het leven van Hem zodat we ervan kunnen leren. En toen las ik het volgende;
Mattheüs 6: 25-34 Zoek eerst het koninkrijk
Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen?
Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles (kleding, voedsel e.d.) nodig hebben. Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maar je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.
Laten we ons daarom geen zorgen maken, maar vertrouwen op het feit dat God voorziet. Het is niet altijd makkelijk, maar laten we het proberen om alles in Gods handen te leggen en Hem om leiding vragen in ons leven.
1 Petrus 5: 7
U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart.
’s Avonds had Steffi lekker voor mij en Christiaan Duitse kip gebraden, die haar ouders meegenomen hadden en ik ben ook uitgenodigd om een keer naar Duitsland toe te komen. Het is echt fijn om zo’n goede vriendin hier te hebben met wie ik werkelijk over alles kan praten en ook mee kan genieten. Maar Aart-Jan, het was echt lekker hor :D
Zaterdag zijn we (Doro, Dina, Sandra, Siwi en ik) naar Europapark geweest in Duitsland. Met een arrangement konden we voor een aantrekkelijke prijs ’s ochtends vroeg met de bus vertrekken en genieten. Het was ontzettend lekker weer, en verbazingwekkend genoeg was het ook niet mega druk. Wachttijden van 45 min zijn goed te doen, maar misschien komt dit ook wel aangezien dit park werkelijk groot is… Ze communiceren ook met de slogan van ‘Het grootste attractiepark van Europa’ maar het was ongelofelijk uitgebreid. Vele shows (mijn favoriet) waren te bezichtigen en natuurlijk vele achtbanen, waterbanen en ga zo maar door. Het is het absoluut waard om er eens naartoe te gaan.
In de morgen zijn we naar een ijsshow gegaan, ongelofelijk hoe mensen kunnen dansen op het ijs. Het voelde alsof ik bij een WK aan het kijken was en alle stijlen kwamen voorbij, inclusief met glitter and glamour. Verder was de achtbaan ook erg spectaculair, waar we maar 10 minuten hoefden te wachten.. We gingen echt heel erg stijl naar boven, haha, was wel grappig wat voor reacties het gaf. Een goede manier om de spanning op te bouwen, maar hij won het niet van de Goliath in Nederland. Maar hij was wel leuk, verder was het met elkaar ook gewoon super gezellig!’s Avonds hebben we met elkaar nog gekookt bij Dina, haar ouders hebben een druivenkwekerij met een wijnbrouwerij, en een film gekeken.
Zondag hebben we een dienst gehad over onze identiteit. Was echt goed om er weer eens bij stilgezet te worden dat de Gods kinderen genoemd worden en dat we ook een stap hierin moeten zetten, namelijk de actieve aanname ervan. De spreker, Beat, begon wel met een treffend voorbeeld, bij ons in de gemeente is interactiviteit niet iets onbekends. Dus hij vroeg ons wat een fiets nu eigenlijk is, aangezien het thema in de kerk op dit moment “Mit abstand…’s Beschte” is, maar het bleek nog best wel moeilijk te definiëren te zijn. Vervolgens vroeg hij wat een christen is, wat de eigenschappen van een christen zijn en er kwamen interessante dingen naar voren; iemand die het goede probeert te doen, iemand die niet drinkt en rookt ;) en ga zo maar door. Maar dit is ook moeilijk te omschrijven.
Het gaat er bij ons, als christenen, niet om wat we in het verleden hebben gedaan, maar het gaat om onze identiteit hier en nu. Wanneer we wedergeboren zijn worden we Gods kinderen genoemd. Wat we ook doen, we zijn & blijven zijn kind!
De wereld vind dit een erg rare benadering, een relatie met God hebben, en vooral een vader-kind relatie, met iemand die je niet eens kan zien! Maar wij weten beter, God zorgt in alles voor ons, Hij kent ons helemaal zoals we zijn, en Hij houdt ons vast in alle situaties die we beleven zullen. Het is als lopen, je moet de stap zetten in geloof en tijdens de wandeling ga je steeds meer en meer van Zijn werk en glorie zien!
Vandaag regent het, echt nbtje sip weer, tussen 8.00 en 19.35u heb ik 3 lessen, wat dus betekent dat ik vele tussenuren heb. Maar ja, gelukkig hoef ik me niet te vervelen. Ik hoop vandaag mijn eerste tentamen voorbereid te hebben, tevens is het afronden van een paar opdrachten ook een goed vooruitzicht! Verder is het wasdag vandaag, dat betekent 5 draaien, samen met Steffi, gezellig samen koken, maskertje op en de dvd ‘King Arthur’ kijken. Ik kijk er weer naar uit!
dinsdag 22 mei 2007
Hemelvaartsweekend
Dit weekend was het heerlijk de tijd om weer eens de bergen in te gaan, naar Wengen, bij de welbekende Lauberhornrennen. Ook de bekende Jungfrau, Mönch en de Eiger zijn vanuit Wengen te zien. Het was echt prachtig!
Een hele verrassing was het toen Lieuwe me meevroeg om samen met hem, zijn verloofde (Silvia), 2 broers (Frederick en Stefan) en vrienden (Andreas en Samuel) mee te gaan naar het vakantiehuis van zijn familie. Ik ken hem van school en hij kan ook Nederlands spreken. Zijn ouders zijn zendelingen bij Wicclife en werken in Brazilië, zijn vader is Zwitser en zijn moeder Nederlands.
Na een racetocht door de bergen, waarna ik bijna groen zag, kwamen we aan in Lauterbrunnen, waarna we op de trein gestapt zijn. In Wengen kan je namelijk niet komen met de auto! Donderdag heeft het de hele dag goed doorgeregend dus ik had, zonder krant en tv, geen idee wat het weekend voor weer zou brengen, maar na een heerlijke nacht werden we wakker met een stralend zonnetje!
’s Ochtends heb ik verschillende inputs geschreven voor de BeterUit reis naar Zweden, met thema’s die op de natuur gericht zijn; bv. De arend, wit zijn als sneeuw, Psalm 8, Psalm 139, dat God komt in de stilte (Elia). Het was wel bijzonder, want ik was om half 8 acht actief en langzaamaan kwam iedereen na half 10 aangelopen om stille tijd te houden. Vond ik wel tof! Het was voor ons allemaal ook echt een weekend om tot rust én tot God te komen.
Na het eten zijn we gaan wandelen en daarna hebben we gevolleybald, ons record overspelen was 54x, maar potentieel tot meer, dus wie weet voor de volgende keer! :b Om mij ook nog een beetje in te leiden in Zwitserland hebben we ’s avonds Raclette gegeten, dat is gekookte aardappels met gesmolten kaas (die kaas smelt je met behulp van een gourmetstel), ook hebben ze me ingeleid in het Jassen, een kaartenspel wat erg overeenkomt met Klaverjassen en ook een variant ervan die je individueel en met meerdere mensen spelen kan.
Zaterdag zijn we na een brunch weer de bergen in gegaan, echt prachtig!!! Om te graan bbq’en op een geïmproviseerd vuurtje, met worstjes aan takken gespietst. En nog gekker, tussen de koeien met bellen en de koeienvlaaien.
En ik heb zo moeten lachen, gieren, brullen… werkelijk! Toen we ons klaar aan het maken waren om weer terug naar het huisje te gaan kwam er een nieuwsgierige koe dichterbij om lekker geknuffeld te worden, maar natuurlijk waren alle spullen veel interessanter dan de mensen. Dus al snel hobbelde onze mevrouw naar de spullen toe en probeerde de pullover van Lieuwe uit… al snel kwam Sam aangesneld om de trui te bevrijden. Dan maar de plastic zakken, maar deze waren ook al snel terugverovert. Wat nu niet opgevallen was, was dat de Aromat uit een van de tassen gevallen was.
Ow… wat vond ze het lekker!!! De mannen hadden geen idee hoe ze de verpakking uit haar mond verwijderen konden en Silvia en ik lagen bijna (gelukkig maar, ivm de vlaaien) over de grond te rollen van het lachen, werkelijk!!! Hikhikhik…
Gelukkig kwam de verpakking al snel weer naar buiten, maar ik heb geen idee hoe de melk zal smaken! Vast en zeker gekruid!
Onvoorstelbaar hoe ze hier moeten boeren, het gras wordt met de hand gerugt en opgehaald. Echt middeleeuwen, maar wel bijzonder om te zien!
Nog 7 weken en dan zit mijn semester er weer op, echt verbazingwekkend hoe snel de tijd gaat! Op zich wel een goede tijd om eens na te gaan in hoe verre mijn verwachtingen ook daadwerkelijk tot vervulling gekomen zijn. Voordat ik naar hier toekwam had ik nooit verwacht dat ik zoveel alleen zou kunnen zijn, ik had verwacht dat ik daar nog moeite mee zou krijgen, mede omdat ik geen internet had. Maar het is zo’n goede periode geweest om tot rust te komen, om veel te lezen en ook mezelf beter te leren kennen. Om in de eenzaamheid stil te worden voor God, zonder altijd maar weer heen en weer te rennen, maar om te gaan zitten en God te laten werken. Tot nu toe was het in dit opzichte al een hele waardevolle tijd.
Het volgende heeft moeder Theresa uit Calcutta geschreven;
We moeten God vinden, en we kunnen Hem niet vinden in lawaai en rusteloosheid. God is de vriend van de stilte. Zie hoe de natuur – de bomen, de bloemen, het gras – in stilte groeien; zie de sterren, de maan en de zon, hoe zij zich in stilte voortbewegen…hoe meer wij in stil gebed ontvangen, hoe meer wij in het actieve leven kunnen geven. We hebben stilte nodig om zielen te kunnen raken. Het gaat er niet om wat wij zeggen, maar wat God zegt tot ons en door ons heen. Al onze woorden zullen nutteloos zijn, tenzij zij uit ons binnenste komen. Woorden die niet het licht van Christus dragen, versterken de duisternis.
Verder was ik hier natuurlijk voor mijn talen, dat gaat ook al een stuk beter. Inmiddels ben ik van het lezen van Engelse boeken overgegaan naar Duitse boeken, en ik heb er al 2 uitgelezen. Verbazingwekkend, ik had niet verwacht dat mijn Duits nog zo goed zou worden, al is de uitdaging er natuurlijk wel om het nog meer te verbeteren. Vooral het Engels spreken en het Duits schrijven hebben nog voldoende uitdaging.
Een hele verrassing was het toen Lieuwe me meevroeg om samen met hem, zijn verloofde (Silvia), 2 broers (Frederick en Stefan) en vrienden (Andreas en Samuel) mee te gaan naar het vakantiehuis van zijn familie. Ik ken hem van school en hij kan ook Nederlands spreken. Zijn ouders zijn zendelingen bij Wicclife en werken in Brazilië, zijn vader is Zwitser en zijn moeder Nederlands.
Na een racetocht door de bergen, waarna ik bijna groen zag, kwamen we aan in Lauterbrunnen, waarna we op de trein gestapt zijn. In Wengen kan je namelijk niet komen met de auto! Donderdag heeft het de hele dag goed doorgeregend dus ik had, zonder krant en tv, geen idee wat het weekend voor weer zou brengen, maar na een heerlijke nacht werden we wakker met een stralend zonnetje!
’s Ochtends heb ik verschillende inputs geschreven voor de BeterUit reis naar Zweden, met thema’s die op de natuur gericht zijn; bv. De arend, wit zijn als sneeuw, Psalm 8, Psalm 139, dat God komt in de stilte (Elia). Het was wel bijzonder, want ik was om half 8 acht actief en langzaamaan kwam iedereen na half 10 aangelopen om stille tijd te houden. Vond ik wel tof! Het was voor ons allemaal ook echt een weekend om tot rust én tot God te komen.
Na het eten zijn we gaan wandelen en daarna hebben we gevolleybald, ons record overspelen was 54x, maar potentieel tot meer, dus wie weet voor de volgende keer! :b Om mij ook nog een beetje in te leiden in Zwitserland hebben we ’s avonds Raclette gegeten, dat is gekookte aardappels met gesmolten kaas (die kaas smelt je met behulp van een gourmetstel), ook hebben ze me ingeleid in het Jassen, een kaartenspel wat erg overeenkomt met Klaverjassen en ook een variant ervan die je individueel en met meerdere mensen spelen kan.Zaterdag zijn we na een brunch weer de bergen in gegaan, echt prachtig!!! Om te graan bbq’en op een geïmproviseerd vuurtje, met worstjes aan takken gespietst. En nog gekker, tussen de koeien met bellen en de koeienvlaaien.
En ik heb zo moeten lachen, gieren, brullen… werkelijk! Toen we ons klaar aan het maken waren om weer terug naar het huisje te gaan kwam er een nieuwsgierige koe dichterbij om lekker geknuffeld te worden, maar natuurlijk waren alle spullen veel interessanter dan de mensen. Dus al snel hobbelde onze mevrouw naar de spullen toe en probeerde de pullover van Lieuwe uit… al snel kwam Sam aangesneld om de trui te bevrijden. Dan maar de plastic zakken, maar deze waren ook al snel terugverovert. Wat nu niet opgevallen was, was dat de Aromat uit een van de tassen gevallen was.
Ow… wat vond ze het lekker!!! De mannen hadden geen idee hoe ze de verpakking uit haar mond verwijderen konden en Silvia en ik lagen bijna (gelukkig maar, ivm de vlaaien) over de grond te rollen van het lachen, werkelijk!!! Hikhikhik…
Gelukkig kwam de verpakking al snel weer naar buiten, maar ik heb geen idee hoe de melk zal smaken! Vast en zeker gekruid!
Onvoorstelbaar hoe ze hier moeten boeren, het gras wordt met de hand gerugt en opgehaald. Echt middeleeuwen, maar wel bijzonder om te zien!
Nog 7 weken en dan zit mijn semester er weer op, echt verbazingwekkend hoe snel de tijd gaat! Op zich wel een goede tijd om eens na te gaan in hoe verre mijn verwachtingen ook daadwerkelijk tot vervulling gekomen zijn. Voordat ik naar hier toekwam had ik nooit verwacht dat ik zoveel alleen zou kunnen zijn, ik had verwacht dat ik daar nog moeite mee zou krijgen, mede omdat ik geen internet had. Maar het is zo’n goede periode geweest om tot rust te komen, om veel te lezen en ook mezelf beter te leren kennen. Om in de eenzaamheid stil te worden voor God, zonder altijd maar weer heen en weer te rennen, maar om te gaan zitten en God te laten werken. Tot nu toe was het in dit opzichte al een hele waardevolle tijd.Het volgende heeft moeder Theresa uit Calcutta geschreven;
We moeten God vinden, en we kunnen Hem niet vinden in lawaai en rusteloosheid. God is de vriend van de stilte. Zie hoe de natuur – de bomen, de bloemen, het gras – in stilte groeien; zie de sterren, de maan en de zon, hoe zij zich in stilte voortbewegen…hoe meer wij in stil gebed ontvangen, hoe meer wij in het actieve leven kunnen geven. We hebben stilte nodig om zielen te kunnen raken. Het gaat er niet om wat wij zeggen, maar wat God zegt tot ons en door ons heen. Al onze woorden zullen nutteloos zijn, tenzij zij uit ons binnenste komen. Woorden die niet het licht van Christus dragen, versterken de duisternis.
Verder was ik hier natuurlijk voor mijn talen, dat gaat ook al een stuk beter. Inmiddels ben ik van het lezen van Engelse boeken overgegaan naar Duitse boeken, en ik heb er al 2 uitgelezen. Verbazingwekkend, ik had niet verwacht dat mijn Duits nog zo goed zou worden, al is de uitdaging er natuurlijk wel om het nog meer te verbeteren. Vooral het Engels spreken en het Duits schrijven hebben nog voldoende uitdaging.
maandag 14 mei 2007
Overgave
Onder het genot van een heerlijk bakkie thee en een lekker gezichtsmaskertje ben ik heerlijk de dag aant overdenken. Na een frisse start vanmorgen met Human Performance Management heb ik heerlijk een aantal kaartjes geschreven. Schrijven is en blijft leuk :D
Vrijdag hadden we de input bij de jeugd van Hans Schnyder, een van de twee dominees in de FEG, echt bijzonder hoe hij zijn levensverhaal vertelde, hij heeft niet alleen zelf drugs gebruikt maar ook gedeald. Iedere keer dat hij weer vast aan zijn verslaving, onvoorstelbaar hoe heroïne je in zijn grip kan houden. In Jezus kan je vrij zijn, Hij heeft je vrijgekocht. Heroïne maakt niet vrij, het lijkt misschien een goede oplossing wanneer je problemen hebt, het verzacht… Maar ondanks dat je denkt dat je het in de hand kan houden, neemt het langzaam bezit over je lichaam. Je bent niet vrij, je bent gebonden aan de drugs en je kan niet zonder. Je doet alles wat mogelijk is om aan de drugs te komen, zelfs diefstal is niet iets waar je voor terugtreed. Onvoorstelbaar toch?! Jezus maakt je vrij, Hij heeft Zijn leven gegeven om ons vrij te kopen, van alles wat ons gebonden houdt. Dat hoeft niet perse drugs, of alcohol te zijn, maar denk maar dichterbij… een zonde die je hebt begaan, iemand die je niet vergeven kan, pijn, wrok en ga zo maar door.Leg het in Gods handen!!! Een vriendin van mijn moeder zei eens; “Je moet eigenlijk van iedere dag een feestdag maken.” Wat een waarheid zit daarin;
1 Timoteüs 6:6-7
Het geheim van tevredenheid is;
Je realiseren dat je leven niet iets is waar je recht op hebt,
Maar iets is wat je gekregen hebt.
Jezus roept ons op om geen zorgen voor de dag van morgen te maken en we mogen alle zorgen die we hebben op Hem leggen (Mattheüs 11:28). Wat een voorrecht, God weet wat we nodig hebben en Hij voorziet in alles. Hoe onzeker de toekomst misschien is, wanneer je God aanneemt als God en Vader, en Hem om vergeving vraagt voor alle zonden en Hem je leven overgeeft zodat Hij leiding kan nemen in je leven, weet je dat je toekomst voor jou zeker is; God bereidt dan een plaats voor jou in Zijn koninkrijk. Wat een geweldig vooruitzicht!
Vandaag kreeg ik van Marjolein (van de Baptisten gemeente) een boekje van Corrie ten Boom; Overgave. Daar stond de volgende zin in; ‘Leg je hand maar rustig in Zijn hand, dan ben je veilig, zelfs al zou het leven van vandaag veel lijken op het gaan over een brug zonder leuning, over wild, stromend water. Jezus is Overwinnaar. Vertrouw jezelf maar rustig aan Hem toe!’ Wat is het waard om dingen over te geven aan God!
God wil ons, Zijn kinderen, gebruiken. Als bodempersoneel, als schakeltjes en noem maar op! Hij wil in ons werken, elke dag, elk ogenblik. We moeten ons alleen in kinderlijk vertrouwen aan Hem geven. En in Zijn kracht kunnen wij veel meer dan dat we in eigen kracht en kunnen gedaan zouden kunnen hebben.
In de gemeentevisie van mei ’07 maakte Martin van der Jagt de gemeente ervan bewust dat de discipelen niet thuis bleven, maar dat ze de wereld in moesten gaan. Dat is meer dan zeggen; ‘Onze kerk staat altijd open.’ Reken erop dat je offers moet brengen, ook Jezus is toch niet thuisgebleven?! Hier in de gemeente hebben ze de gewoonte dat iedereen 1 of meer VIP’s heeft, dat betekent dat ze iemand onder hun hoede nemen en in hun vriendschap wat meer van God laten zien, in de liefde en getuige te zijn… Dat heeft me wel bewust gemaakt dat we er veel meer mogen zijn ook voor de mensen direct om ons heen.
Maar ja, nadat ik dus mijn brieven heb geschreven ben ik langs de Töss (de rivier) gaan skaten, vele dorpjes had ik achter me gelaten waarna ik na 2 uur toch maar weer richting Winti ben gegaan. Jah Carolien, dan mis ik echt min fietsje!!! Je kan hier echt super racefietsen… Het was echt prachtig en genieten, hoe het water naar beneden stroomt, hoe de zon weerkaatst in het water en hoe de vogels feest vieren in de bomen. Bij het zien van de verschillende kleine watervalletjes moest ik denken aan het beeld van Jezus dat Hij de bron van levend water is, de bron die ons steeds weer laat overstromen. Wat zijn we gezegend om Hem te mogen leren kennen en om een leven te leiden dat veel rijker is dan een leven voor geld, een mooi huis en ga zo maar door. Dat is iets wat ik absoluut niet in mijn verlanglijstje heb staan. Ik wil een huis dat altijd openstaat voor anderen, waar mensen zich veilig en op hun gemak voelen en waar ze weten dat ze mogen en kunnen zeggen wat ze op hun hart hebben. Een veilige thuishaven vol liefde…
Het was een heerlijke tijd om tot rust te komen en om met God bezig te zijn. Om dingen werkelijk over te geven; mijn studie hier, mijn toekomst, mijn reis met de Beter-Uit die ik hoop te gaan leiden, mijn afstudeerproject bij St. de Hoop en mijn toekomstige werk bij St. Agape. Dat God de mensen met wie ik samen mag werken en die ik mag begeleiden wil zegenen en wil voorbereiden, en zo ook mijzelf. Of God de jongeren, die meegaan naar Zweden, wil zegenen en dat Hij ook de voorbereiding wil zegenen. Dat Hij wil zijn met de Bijbelstudies die ik zal gaan voorbereiden, dat Hij me leidt in het kiezen van de thema’s en dat deze 2 weken tot eer van Hem mag zijn, in rentmeesterschap.
Maar ook heb ik Hem gevraagd om mijn toekomstige partner te zegenen, vorige week werd ik ervan bewust, na een gesprek met een goede vriend, dat we ook de vrijmoedigheid mogen nemen om voor onze partner te bidden, of dat God ons verliefd wil laten worden op een Godvrezende man/vrouw (voor mij dan een man ;)) en of dat God hem ook wil zegenen.
Verder heb ik ook mijn boerenbloed nog even op laten spelen, ik passeerde een boerderij waarvan de kalfjes buiten stonden en ik kon de verleiding niet weerstaan om even te knuffelen. Om even te laten sabbelen, ow, wat waren ze mooi… Het mooiste aan koeien vind ik de ogen, die zijn echt prachtig met mooie lange wimpers! Echt geweldig! Wat maakt God de schepsels toch prachtig, perfect… Onvoorstelbaar hoe mensen kunnen beweren dat het door evolutie is ontstaan, dat is toch ongelofelijk?!
Toen ik dichter naar huis kwam was de lucht een beetje dichtgetrokken en een beetje donkerder enne een kwartier voordat ik thuis kwam was het zover… een stortbui!!! Mensen, in korte tijd was ik doorweekt!!! Haha, toch maar goed om te weten dat het goed is voor de natuur ;) Dat verlicht het dan maar weer, enne woensdag is het weer wasdag, dus jah, dan komt het helemaal goed!
Verzoekje…
Hé mensen, ik wil graag even een reactie van jullie waarmee jullie op dit moment geestelijk mee bezig zijn, je kan op dit bericht reageren als je wil. Ik wil me graag oriënteren voor mijn Bijbelstudies voor Zweden en dan zijn ideeën altijd welkom, aangezien ik graag op actuele zaken in wil gaan… Natuurlijk kan je het ook doorbellen, krabbelen of mailen :D Ik heb op internet ook gezocht naar informatie over de arend, maar ik heb niet veel kunnen vinden, dus als je digitaal wat informatie over deze vogel heb is dat errug welkom!!!
Bemoediging…
Jesaja 41:10
Wees niet bang, want ik ben bij je, vrees niet, want ik ben je God. eIk zal je sterken, ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.
Vrijdag hadden we de input bij de jeugd van Hans Schnyder, een van de twee dominees in de FEG, echt bijzonder hoe hij zijn levensverhaal vertelde, hij heeft niet alleen zelf drugs gebruikt maar ook gedeald. Iedere keer dat hij weer vast aan zijn verslaving, onvoorstelbaar hoe heroïne je in zijn grip kan houden. In Jezus kan je vrij zijn, Hij heeft je vrijgekocht. Heroïne maakt niet vrij, het lijkt misschien een goede oplossing wanneer je problemen hebt, het verzacht… Maar ondanks dat je denkt dat je het in de hand kan houden, neemt het langzaam bezit over je lichaam. Je bent niet vrij, je bent gebonden aan de drugs en je kan niet zonder. Je doet alles wat mogelijk is om aan de drugs te komen, zelfs diefstal is niet iets waar je voor terugtreed. Onvoorstelbaar toch?! Jezus maakt je vrij, Hij heeft Zijn leven gegeven om ons vrij te kopen, van alles wat ons gebonden houdt. Dat hoeft niet perse drugs, of alcohol te zijn, maar denk maar dichterbij… een zonde die je hebt begaan, iemand die je niet vergeven kan, pijn, wrok en ga zo maar door.Leg het in Gods handen!!! Een vriendin van mijn moeder zei eens; “Je moet eigenlijk van iedere dag een feestdag maken.” Wat een waarheid zit daarin;
1 Timoteüs 6:6-7
Het geheim van tevredenheid is;
Je realiseren dat je leven niet iets is waar je recht op hebt,
Maar iets is wat je gekregen hebt.
Jezus roept ons op om geen zorgen voor de dag van morgen te maken en we mogen alle zorgen die we hebben op Hem leggen (Mattheüs 11:28). Wat een voorrecht, God weet wat we nodig hebben en Hij voorziet in alles. Hoe onzeker de toekomst misschien is, wanneer je God aanneemt als God en Vader, en Hem om vergeving vraagt voor alle zonden en Hem je leven overgeeft zodat Hij leiding kan nemen in je leven, weet je dat je toekomst voor jou zeker is; God bereidt dan een plaats voor jou in Zijn koninkrijk. Wat een geweldig vooruitzicht!
Vandaag kreeg ik van Marjolein (van de Baptisten gemeente) een boekje van Corrie ten Boom; Overgave. Daar stond de volgende zin in; ‘Leg je hand maar rustig in Zijn hand, dan ben je veilig, zelfs al zou het leven van vandaag veel lijken op het gaan over een brug zonder leuning, over wild, stromend water. Jezus is Overwinnaar. Vertrouw jezelf maar rustig aan Hem toe!’ Wat is het waard om dingen over te geven aan God!
God wil ons, Zijn kinderen, gebruiken. Als bodempersoneel, als schakeltjes en noem maar op! Hij wil in ons werken, elke dag, elk ogenblik. We moeten ons alleen in kinderlijk vertrouwen aan Hem geven. En in Zijn kracht kunnen wij veel meer dan dat we in eigen kracht en kunnen gedaan zouden kunnen hebben.
In de gemeentevisie van mei ’07 maakte Martin van der Jagt de gemeente ervan bewust dat de discipelen niet thuis bleven, maar dat ze de wereld in moesten gaan. Dat is meer dan zeggen; ‘Onze kerk staat altijd open.’ Reken erop dat je offers moet brengen, ook Jezus is toch niet thuisgebleven?! Hier in de gemeente hebben ze de gewoonte dat iedereen 1 of meer VIP’s heeft, dat betekent dat ze iemand onder hun hoede nemen en in hun vriendschap wat meer van God laten zien, in de liefde en getuige te zijn… Dat heeft me wel bewust gemaakt dat we er veel meer mogen zijn ook voor de mensen direct om ons heen.
Maar ja, nadat ik dus mijn brieven heb geschreven ben ik langs de Töss (de rivier) gaan skaten, vele dorpjes had ik achter me gelaten waarna ik na 2 uur toch maar weer richting Winti ben gegaan. Jah Carolien, dan mis ik echt min fietsje!!! Je kan hier echt super racefietsen… Het was echt prachtig en genieten, hoe het water naar beneden stroomt, hoe de zon weerkaatst in het water en hoe de vogels feest vieren in de bomen. Bij het zien van de verschillende kleine watervalletjes moest ik denken aan het beeld van Jezus dat Hij de bron van levend water is, de bron die ons steeds weer laat overstromen. Wat zijn we gezegend om Hem te mogen leren kennen en om een leven te leiden dat veel rijker is dan een leven voor geld, een mooi huis en ga zo maar door. Dat is iets wat ik absoluut niet in mijn verlanglijstje heb staan. Ik wil een huis dat altijd openstaat voor anderen, waar mensen zich veilig en op hun gemak voelen en waar ze weten dat ze mogen en kunnen zeggen wat ze op hun hart hebben. Een veilige thuishaven vol liefde…
Het was een heerlijke tijd om tot rust te komen en om met God bezig te zijn. Om dingen werkelijk over te geven; mijn studie hier, mijn toekomst, mijn reis met de Beter-Uit die ik hoop te gaan leiden, mijn afstudeerproject bij St. de Hoop en mijn toekomstige werk bij St. Agape. Dat God de mensen met wie ik samen mag werken en die ik mag begeleiden wil zegenen en wil voorbereiden, en zo ook mijzelf. Of God de jongeren, die meegaan naar Zweden, wil zegenen en dat Hij ook de voorbereiding wil zegenen. Dat Hij wil zijn met de Bijbelstudies die ik zal gaan voorbereiden, dat Hij me leidt in het kiezen van de thema’s en dat deze 2 weken tot eer van Hem mag zijn, in rentmeesterschap.
Maar ook heb ik Hem gevraagd om mijn toekomstige partner te zegenen, vorige week werd ik ervan bewust, na een gesprek met een goede vriend, dat we ook de vrijmoedigheid mogen nemen om voor onze partner te bidden, of dat God ons verliefd wil laten worden op een Godvrezende man/vrouw (voor mij dan een man ;)) en of dat God hem ook wil zegenen.
Verder heb ik ook mijn boerenbloed nog even op laten spelen, ik passeerde een boerderij waarvan de kalfjes buiten stonden en ik kon de verleiding niet weerstaan om even te knuffelen. Om even te laten sabbelen, ow, wat waren ze mooi… Het mooiste aan koeien vind ik de ogen, die zijn echt prachtig met mooie lange wimpers! Echt geweldig! Wat maakt God de schepsels toch prachtig, perfect… Onvoorstelbaar hoe mensen kunnen beweren dat het door evolutie is ontstaan, dat is toch ongelofelijk?!
Toen ik dichter naar huis kwam was de lucht een beetje dichtgetrokken en een beetje donkerder enne een kwartier voordat ik thuis kwam was het zover… een stortbui!!! Mensen, in korte tijd was ik doorweekt!!! Haha, toch maar goed om te weten dat het goed is voor de natuur ;) Dat verlicht het dan maar weer, enne woensdag is het weer wasdag, dus jah, dan komt het helemaal goed!
Verzoekje…
Hé mensen, ik wil graag even een reactie van jullie waarmee jullie op dit moment geestelijk mee bezig zijn, je kan op dit bericht reageren als je wil. Ik wil me graag oriënteren voor mijn Bijbelstudies voor Zweden en dan zijn ideeën altijd welkom, aangezien ik graag op actuele zaken in wil gaan… Natuurlijk kan je het ook doorbellen, krabbelen of mailen :D Ik heb op internet ook gezocht naar informatie over de arend, maar ik heb niet veel kunnen vinden, dus als je digitaal wat informatie over deze vogel heb is dat errug welkom!!!
Bemoediging…
Jesaja 41:10
Wees niet bang, want ik ben bij je, vrees niet, want ik ben je God. eIk zal je sterken, ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.
You are my all in all
Natalie Grant
Your are my strength when I am weak
You are the treasure that I seek
You are my all in all
Seeking you as a precious jewel
Lord, to give up I would be a foul
You are my all in all
Jesus, Lamb of God
Worthy is your name
Jesus, Lamb of God
Worthy is your name
Taking my sin, my cross, my shame
Praising again I bless Your name
You are my all in all
When I fall down you pick me up
When I am dry you fill my cup
You are my all in all
Jesus, lamb of God
Worthy is your name
Jesus, Lamb of God
Worthy is your name
Bridge;
You are my everything
The beginning and the end
The first, the last
You are the great I am
Jesus, lamb of God
Worthy is your name
Jesus, Lamb of God
Worthy is your name
Your are my strength when I am weak
You are the treasure that I seek
You are my all in all
Seeking you as a precious jewel
Lord, to give up I would be a foul
You are my all in all
Jesus, Lamb of God
Worthy is your name
Jesus, Lamb of God
Worthy is your name
Taking my sin, my cross, my shame
Praising again I bless Your name
You are my all in all
When I fall down you pick me up
When I am dry you fill my cup
You are my all in all
Jesus, lamb of God
Worthy is your name
Jesus, Lamb of God
Worthy is your name
Bridge;
You are my everything
The beginning and the end
The first, the last
You are the great I am
Jesus, lamb of God
Worthy is your name
Jesus, Lamb of God
Worthy is your name
donderdag 10 mei 2007
Komkommertijd…
Haha, gezien alle reacties moet ik toch maar eens uit de wereld helpen dat ik hier niet alleen maar vakantie aan het vieren ben, ondanks ik vorige week maar 1,5 dag school had, ben ik al wel begonnen met het leren van mijn tentamens en met het opstellen van mijne vele komende presentaties. Het is iedere keer weer fijn om een streep te kunnen zetten wanneer ik weer iets afgerond heb… Woensdag heb ik mijn tweede presentatie gehad en mijn 6e studiepunt bij elkaar gesprokkeld, was wel een heftige presentatie, naar aanleiding van een verslag van 20 pagina’s werd ik geacht om een uitgebreide presentatie van een half uur te houden. Maar het ging goed, kon beter, maar ja, verbetering kan natuurlijk altijd! Maar ze vonden het een enthousiaste en duidelijke uiteenzetting over Heineken. :D Ofcourse overduidelijk dat ik Nederlandse ben :b
1 mei was een algemene vrije dag ‘dag van de arbeid’ wat betekende dat we de hele dag vrij waren. Na wat studieuurtjes ben ik ’s middags naar de bodensee gegaan met Verena en Nadja, daar hebben we lekker rondgedobberd op het meer en daarna gebbqd. Was erg gezellig!
Donderdag heb ik samen met Kenny twee Nederlandse appeltaarten gebakken en nadat we gevoetbald hadden hebben we met 15 mensen lekker ervan genoten.
Zaterdag ben ik met Steffi in de IKEA geweest en ’s avonds naar een hockeytournooi geweest waar wat jongens gingen spelen. Samen met Simi, Damaris en Andy ben ik tussendoor ergens koffie gaan drinken, was echt mega gezellig… jaja, voor degene die het nog niet weten, ik drink tegenwoordig ook dat volwassendrankje. Je moet wat hè als je 21 geworden ben :D
Was erg leuk en ook wat mensen beter leren kennen, is altijd weer gaaf. Echt goede gesprekken gehad en aan het einde van de avond hebben we ook met elkaar gebeden, was echt kicke. Cool dat daar zomaar ruimte voor is, ik bid in de groep nog steeds in het Nederlands, moet toch maar eens de vrijmoedigheid gaan nemen om in het Duits te gaan bidden, ik spreek tegenwoordig zoveel Duits dat het eigenlijk geen probleem meer hoef te zijn. Ik lees zelfs Duitse boeken, nadat Engels geen probleem meer was. Dat is ook echt goed om te doen, want ik leer er ook best wel veel van. Het is wel vermoeiend omdat ik zo geconcentreerd lees, maar jah, hopelijk heeft het positieve gevolgen.
Maandag ben ik met Anneke, Doro’s moeder, naar Konstance (Duitsland) geweest, was wel lekker om weer Euro’s in mijn hand te hebben. Was ook erg gezellig, al ben ik tot nu toe nog niet veel stadjes gezien die leuker zijn dan Winterthur. Wordt nog wat, de tijd vliegt voorbij, nog 8 weekjes. Ik hoop dit weekend dus weer even wat te gaan leren, dat scheelt dan bij de tentamens weer, wil niet stressen in de laatste weken dat ik hier ben!
Vanavond heb ik, samen met Steffi, mijn favoriete film gekeken; Step up! Er bestaat géén betere film :D En weet je waar ik achter kwam?! Ze gebruiken ook een christelijk nummer erin, wel gaaf. Voor de kenners onder ons; wanneer Taylor net bij die school sociaal werk doet komen de jongens een keer langs met een auto. Dan gaat hij dansen en dat is op het nummer ‘The choise is yours’ van KJ-52 (CD; Collaborations). Zij hebben echt gave muziek, ze hebben heel veel nummers waarbij ze ook mensen en artiesten op hun verantwoordelijkheid aanspreken. Bijvoorbeeld ‘Wait for you’ waar ze mannen aanspreken op seksuele reinheid, dat men de consequenties niet weet. ‘Dear Slim’ related to Eminem, ‘For the ladies’ wat opgedragen is voor de vrouwen over de hele wereld, dit nummer gaat over hoe de wereld een verkeerde kijk heeft op dames en dat je mooi bent zoals je bent. Ook zingen ze over MTV, dat de vrouw gezien wordt als lustobject, de kledingstijl van verschillende artiesten, zoals Britney and JLo.
Maar ook nummers als ‘Life after death’, ‘God’ and ‘He is all’ (CD; Behind the music) Kortom, interessant om eens naar te luisteren, als je van Hiphop hou in ieder geval ;)
Vandaag weer kinderstunde, ik verheug me erop! En vanavond weer voetballen bij fam. Kurzmann (het gezin van Lucia), enne dan is het weer weekend! Wow, ongelofelijk! Vlieg, vlieg, vlieg!!! Jah mensen, voor je het weet ben ik weer terug… Het is nog niet duidelijk wanneer ik weer terug ben, maar vanaf halverwege augustus ben ik weer back in Bleskensgraaf. 23 juli vertrek ik namelijk met de BeterUit voor 2 weken naar Zweden om een reis te leiden, dus dan ben ik nog even weg. Daarna zal het weer onveilig zijn in Bleskensgraaf want dan zit Marije weer achter het stuur :b Ow dat mis ik wel hor! Ow ja, waarschijnlijk wordt het al eerder gevaarlijk, AJ heeft zaterdag zijn rijexamen, dus mensen, PAS OP!!!
Morgen gaan we weer een stad, St. Gallen, bezoeken en ’s avonds is er een IT input, van de jeugd, waarbij de dominee komt vertellen over zijn jeugd. Haha, zijn moeder was Nederlands, enne hij was drugshandelaar (zal het in het Nederlandse bloed zitten?!) Nee grapje, maar ik kijk er wel naar uit, vooral ook omdat ik bij St. de Hoop af hoop te gaan studeren. De tijd vliegt, mensen tot llaters…
woensdag 2 mei 2007
Vaderschap...
Zaterdag 28 april 2007
Op dit moment is het zaterdagmiddag en ik zit heerlijk in het park. Onvoorstelbaar hoe het weer zo mooi blijft, maar voor de boeren zou een plensbui veel goed doen, de grond is hard en vol scheuren. Ik heb een lekker lang weekend in het vooruitzicht en ik hoop ook verschillende opdrachten dit weekend af te ronden, ik heb al gemerkt dat ik ’s avonds laat het meest effectief aan mijn schoolopdrachten kan werken. Vannacht heb ik mijn eerste rapport af kunnen ronden. Was erg fijn, overdag lees ik lekker veel en ik luister ook de Nederlandse diensten, die mijn ouders hebben meegenomen en ik met mijn eeuwenoude walkman ben ik in staat ze te luisteren. Onze kerk is al erg modern, maar gelukkig had ik er nog eentje ;)
Ik had van thuis al gehoord dat er een dienst was over vaderschap. Nu zal ik nooit vader zijn, maar het was een heel aangrijpende dienst. De man is het hoofd van het gezin, wat betekent dat nu eigenlijk? Het voorbeeld dat de spreker gaf was zó oogopenend! Het ging over Lot, hoe hij ervoor koos om in Sodom te gaan wonen tussen de heidenen. Hij koos voor rijkdom en een leven in de wereld, toen de engelen hem kwamen waarschuwen om de stad te verlaten met zijn gezin namen zijn toekomstige schoonzonen hem niet serieus en zij kwamen om. Zijn vrouw liep achter hem en keek om, met het gevolg dat ze in een zoutpilaar veranderde en zijn dochters kregen later kinderen van hem. Wat een gevolgen naar aanleiding van zijn keuze om in Sodom te gaan wonen, hij was alles kwijt. Zijn bestaan, zijn geld, zijn vrouw en hij woonde in een spelonk waarbij hij met het uitzicht geconfronteerd werd op de zwarte, stinkende vlakte waar de twee steden vroeger gestaan hadden.
Het is erg belangrijk dat ouders samen wandelen, dat ze leven vanuit de liefde en dat de ouders tijd nemen voor de kids. Het gaat niet of je geld heb om alles te kopen waar je ook maar over droomt, nee, geluk komt uit liefde voor elkaar. Het meest van alles is de liefde, niet de wereldse zaken.
Na een telefoongesprek met mijn moeder deze morgen werd ik er ook weer bewust van, ik wil absoluut niet leven in afhankelijkheid van geld. God voorziet in alles wat we nodig hebben en leven vanuit de vrijheid is het mooiste wat we ons kunnen doen! God zorgt voor ons, wat is het een gave wetenschap! Hier in mijn eentje ben ik me daar ook echt bewust van, als ik zie hoeveel Hij voor mij gedaan heeft in mijn leven hier kan ik alleen maar Dank U Heer zeggen en Hem de eer geven. In moeilijke tijden geeft Hij me mensen om mee te praten en vooral ook mijn plaats hier in de gemeente is zo bijzonder. Hoe God me hier geplaatst heeft, echt bijzonder.
In de toekomst heb ik het verlangen om met jongeren te gaan werken en bij mijn afstudeerproject bij St. de Hoop ben ik in de gelegenheid een cursus te volgen imv verslaving. Echt stoer dat ik die ook mag volgen. De tijd vliegt hier voorbij en voor ik het weet ben ik al bezig met mijn afstudeertraject. Echt verbazingswekkend hoe het vliegt. Haha, voor ik het weet ben ik oud… maar ik geniet ook van elke dag en van alles wat God me geeft. De mensen met wie ik kan lachen, huilen en mijn VIP’s, mensen die ik bij God mag brengen in gebed en met wie ik een vriendschap op mag bouwen. God is waard alle lof en eer!!!
Verder liet de spreker zien wat voor een geloof Noach gehad moest hebben, tot aan de zondevloed had het nog nooit geregend, het land werd bevochtigd door de dauw. Tot redding van zijn gezin heeft hij al die jaren doorgezet, volhart. De man is de priester van het gezin, het voorbeeld, en het is van groot belang dat hij zijn gezin in liefde opvoed en die liefde ook uit in aandacht, liefde en geborgenheid.
Ik ben erg gezegend met mijn ouders, mijn vader is een schat en ook tot voorbeeld van mij, ik hou van hem en ik heb het afgelopen weekend ervan genoten dat mijn ouders hier waren en dat ik samen met mijn vader op een bankje in ‘mijn’ park heb kunnen babbelen over wat ons bezig houdt. Was wel gaaf! En mam, van u hou ik ook hor :D Laten we allemaal bewust worden van het feit dat het zó belangrijk is om vanuit de liefde te leven, laat het een bron tot vreugde zijn! De liefde is mooi en kostbaar! Laten we de drukte van de alledag vergeten en ons eens wat meer om onze medemens bekommeren, werken kunnen we altijd nog! Wees gezegend en tot zegen,
Liefs Marije
Op dit moment is het zaterdagmiddag en ik zit heerlijk in het park. Onvoorstelbaar hoe het weer zo mooi blijft, maar voor de boeren zou een plensbui veel goed doen, de grond is hard en vol scheuren. Ik heb een lekker lang weekend in het vooruitzicht en ik hoop ook verschillende opdrachten dit weekend af te ronden, ik heb al gemerkt dat ik ’s avonds laat het meest effectief aan mijn schoolopdrachten kan werken. Vannacht heb ik mijn eerste rapport af kunnen ronden. Was erg fijn, overdag lees ik lekker veel en ik luister ook de Nederlandse diensten, die mijn ouders hebben meegenomen en ik met mijn eeuwenoude walkman ben ik in staat ze te luisteren. Onze kerk is al erg modern, maar gelukkig had ik er nog eentje ;)
Ik had van thuis al gehoord dat er een dienst was over vaderschap. Nu zal ik nooit vader zijn, maar het was een heel aangrijpende dienst. De man is het hoofd van het gezin, wat betekent dat nu eigenlijk? Het voorbeeld dat de spreker gaf was zó oogopenend! Het ging over Lot, hoe hij ervoor koos om in Sodom te gaan wonen tussen de heidenen. Hij koos voor rijkdom en een leven in de wereld, toen de engelen hem kwamen waarschuwen om de stad te verlaten met zijn gezin namen zijn toekomstige schoonzonen hem niet serieus en zij kwamen om. Zijn vrouw liep achter hem en keek om, met het gevolg dat ze in een zoutpilaar veranderde en zijn dochters kregen later kinderen van hem. Wat een gevolgen naar aanleiding van zijn keuze om in Sodom te gaan wonen, hij was alles kwijt. Zijn bestaan, zijn geld, zijn vrouw en hij woonde in een spelonk waarbij hij met het uitzicht geconfronteerd werd op de zwarte, stinkende vlakte waar de twee steden vroeger gestaan hadden.
Het is erg belangrijk dat ouders samen wandelen, dat ze leven vanuit de liefde en dat de ouders tijd nemen voor de kids. Het gaat niet of je geld heb om alles te kopen waar je ook maar over droomt, nee, geluk komt uit liefde voor elkaar. Het meest van alles is de liefde, niet de wereldse zaken.
Na een telefoongesprek met mijn moeder deze morgen werd ik er ook weer bewust van, ik wil absoluut niet leven in afhankelijkheid van geld. God voorziet in alles wat we nodig hebben en leven vanuit de vrijheid is het mooiste wat we ons kunnen doen! God zorgt voor ons, wat is het een gave wetenschap! Hier in mijn eentje ben ik me daar ook echt bewust van, als ik zie hoeveel Hij voor mij gedaan heeft in mijn leven hier kan ik alleen maar Dank U Heer zeggen en Hem de eer geven. In moeilijke tijden geeft Hij me mensen om mee te praten en vooral ook mijn plaats hier in de gemeente is zo bijzonder. Hoe God me hier geplaatst heeft, echt bijzonder.
In de toekomst heb ik het verlangen om met jongeren te gaan werken en bij mijn afstudeerproject bij St. de Hoop ben ik in de gelegenheid een cursus te volgen imv verslaving. Echt stoer dat ik die ook mag volgen. De tijd vliegt hier voorbij en voor ik het weet ben ik al bezig met mijn afstudeertraject. Echt verbazingswekkend hoe het vliegt. Haha, voor ik het weet ben ik oud… maar ik geniet ook van elke dag en van alles wat God me geeft. De mensen met wie ik kan lachen, huilen en mijn VIP’s, mensen die ik bij God mag brengen in gebed en met wie ik een vriendschap op mag bouwen. God is waard alle lof en eer!!!
Verder liet de spreker zien wat voor een geloof Noach gehad moest hebben, tot aan de zondevloed had het nog nooit geregend, het land werd bevochtigd door de dauw. Tot redding van zijn gezin heeft hij al die jaren doorgezet, volhart. De man is de priester van het gezin, het voorbeeld, en het is van groot belang dat hij zijn gezin in liefde opvoed en die liefde ook uit in aandacht, liefde en geborgenheid.
Ik ben erg gezegend met mijn ouders, mijn vader is een schat en ook tot voorbeeld van mij, ik hou van hem en ik heb het afgelopen weekend ervan genoten dat mijn ouders hier waren en dat ik samen met mijn vader op een bankje in ‘mijn’ park heb kunnen babbelen over wat ons bezig houdt. Was wel gaaf! En mam, van u hou ik ook hor :D Laten we allemaal bewust worden van het feit dat het zó belangrijk is om vanuit de liefde te leven, laat het een bron tot vreugde zijn! De liefde is mooi en kostbaar! Laten we de drukte van de alledag vergeten en ons eens wat meer om onze medemens bekommeren, werken kunnen we altijd nog! Wees gezegend en tot zegen,
Liefs Marije
maandag 23 april 2007
Happy birthday!!! :D
Wow, ik ben dit weekend echt jarig geweest en echt in de watten gelegd! Donderdagavond zijn papa en mama aangekomen en na een heerlijke maaltijd en een wijntje zijn we heerlijk ingeslapen in mijn geweldige paleisje! ;) Vrijdag zijn we na een stadtrip naar het fotomuseum gegaan om een bijzondere samenstelling van foto’s aan te schouwen, van foto’s van punishment methoden in de middeleeuwen tot aan foto’s van beeldhoudmodellen… Dus natuur in overvloed, hihi. ’s Middags zijn we naar de Goldenberg gegaan en daarna werd het bos getrotseerd. Prachtige natuur en heerlijke rust om weer bij te babbelen, maar de tijd was zó snel voorbij gegaan! En op de avond kwamen mijn klasgenoten om lekker Nederlandse nasi te eten enne natuurlijk met de overheerlijke satésaus. De favoriet van de avond :D 
Doro was zo lief geweest om een reis naar de Rheinfallen voor te bereiden dus na een prachtige landelijke route, die toch wel wat creativiteit gebruikte om de weg te vinden, belanden we zaterdag in het dorpje Stein am Rhein, waar mega oude gebouwen stonden met prachtige muurschilderingen. En na een heerlijke cappuccino (jaja, wie had het ooit verwacht, maare ik drink cappuccino tegenwoordig :D) met een taartje op een terrasje (Lenie, bedankt, het was erg lekker!) zijn we naar de Rheinfallen gegaan. Echt verbazingwekkend hoe gaaf zo’n grote waterval is!
In Schafhausen was de Monet een bezichtiging waard, een burcht op het hoogste puntje van de stad waar tegenwoordig ieder jaar nog een dorpsdansfeest georganiseerd wordt. Zwitserland heeft zoveel mooie plaatsen, echt geweldig! Ik hou van Winterthur, van het land en van de mensen. Het is heerlijk dat mijn ouders hier waren en dat ze ook een beetje geproefd kunnen hebben van mijn leven hier. Maar ik geloof ook wel dat het voor hun fijn was om te zien dat ik het hier zo naar mijn zin heb en dat ik absoluut geen heimwee heb, natuurlijk mis ik mensen en dingen, maar ik ben ook hier een gezegend mens. Ik heb hier hele fijne mensen, een fijne gemeente en bovenal is God hier natuurlijk ook!
Doro was zo lief geweest om een reis naar de Rheinfallen voor te bereiden dus na een prachtige landelijke route, die toch wel wat creativiteit gebruikte om de weg te vinden, belanden we zaterdag in het dorpje Stein am Rhein, waar mega oude gebouwen stonden met prachtige muurschilderingen. En na een heerlijke cappuccino (jaja, wie had het ooit verwacht, maare ik drink cappuccino tegenwoordig :D) met een taartje op een terrasje (Lenie, bedankt, het was erg lekker!) zijn we naar de Rheinfallen gegaan. Echt verbazingwekkend hoe gaaf zo’n grote waterval is!In Schafhausen was de Monet een bezichtiging waard, een burcht op het hoogste puntje van de stad waar tegenwoordig ieder jaar nog een dorpsdansfeest georganiseerd wordt. Zwitserland heeft zoveel mooie plaatsen, echt geweldig! Ik hou van Winterthur, van het land en van de mensen. Het is heerlijk dat mijn ouders hier waren en dat ze ook een beetje geproefd kunnen hebben van mijn leven hier. Maar ik geloof ook wel dat het voor hun fijn was om te zien dat ik het hier zo naar mijn zin heb en dat ik absoluut geen heimwee heb, natuurlijk mis ik mensen en dingen, maar ik ben ook hier een gezegend mens. Ik heb hier hele fijne mensen, een fijne gemeente en bovenal is God hier natuurlijk ook!
Vandaag was het mijn verjaardag! Na het ontbijt bij Doro, Anneke en Erwin zijn we naar de kerk geweest. Daarna hebben we mijn verjaardag gevierd voor mijn vrienden van de kerk en dat was echt gaaf. In het hoogste gebouw van Winterthur is er een bar op de 23e verdieping en dan kijk je echt over de hele stad uit! Toen ik de soep aan het klaarmaken was in de kerk werd ik gebeld door de familie van den Berg en nadat ze met zijn allen voor me gezongen hadden kreeg ik gezellig veel mensen te spreken, dat was erg fijn, en natuurlijk ook erg top dat ze ook daar een feestje vierden. Ook volgende week kunnen ze nog even nagenieten met de Zwitserse wijn die ik voor hun gekocht heb.
Linker rij van boven naar beneden: Beat, Andrea, Irina, Damaris, Nadja enne ik :DRechter rij van boven naar beneden: Joël, Verena, Simi, Andy, Doro en Andrea
Paps en mams met Doro's ouders, Anneke & ErwinHet binnenkomen in de bar was echt een verrassing! Met zijn allen stonden ze in een rij en ik mocht onder hun boog doorlopen, echt een welkomstcomité en natuurlijk werden alle Duitse verjaardagsliederen gezongen. En na de gezellige maaltijd was het tijd voor de cadeau’s; een Duitse bijbel, een kaasfondue set, een ontbijtpakket, tegoedbon, tas met daarin foto’s van de groep, Zwitserse pasta en echte Zwitserse Lindt chocolade.
’s Avonds waren we met z’n drieën uitgenodigd om bij Lucia en Felix te komen kaasfonduen, zij zitten ook bij mij in de kerk en Lucia spreekt ook Nederlands. Dus dat was voor mijn ouders ook fijn na zoveel Duits en Engels gesproken te hebben, dan is het altijd weer fijn als je weer even in je moedertaal kan spreken. Ik merk dan wel dat ik echt ook al in het Duits denk, en het omschakelen in Nederlands is natuurlijk niet moeilijk, maar Engels of Duits spreken is geen probleem :D Wie had dat ooit kunnen denken.
Donderdag had ik mijn eerste presentatie in het Engels, maar ik had niet eens zenuwen! Haha, cool, dus het verblijven hier werpt nu al zijn vruchten af!
Vanuit Nederland heb ik ook veel cadeautjes gehad! Bedankt allemaal, het was echt een verrassing!!! Ook bedankt voor alle kaartjes, het is echt tof om zo verwend te worden! Van oma en de jongens heb ik een prachtige armband gehad, bedankt het is echt een waardevol cadeau!
Heline maakt prachtige eigen kralen, wanneer je haar website bekijken wil, klik dan hier!
’s Avonds waren we met z’n drieën uitgenodigd om bij Lucia en Felix te komen kaasfonduen, zij zitten ook bij mij in de kerk en Lucia spreekt ook Nederlands. Dus dat was voor mijn ouders ook fijn na zoveel Duits en Engels gesproken te hebben, dan is het altijd weer fijn als je weer even in je moedertaal kan spreken. Ik merk dan wel dat ik echt ook al in het Duits denk, en het omschakelen in Nederlands is natuurlijk niet moeilijk, maar Engels of Duits spreken is geen probleem :D Wie had dat ooit kunnen denken.
Donderdag had ik mijn eerste presentatie in het Engels, maar ik had niet eens zenuwen! Haha, cool, dus het verblijven hier werpt nu al zijn vruchten af!
Vanuit Nederland heb ik ook veel cadeautjes gehad! Bedankt allemaal, het was echt een verrassing!!! Ook bedankt voor alle kaartjes, het is echt tof om zo verwend te worden! Van oma en de jongens heb ik een prachtige armband gehad, bedankt het is echt een waardevol cadeau!
Heline maakt prachtige eigen kralen, wanneer je haar website bekijken wil, klik dan hier!En van mijn ouders heb ik een prachtige ring gehad :D Echt helemaal verwend dus!
Ciao ciao
Abonneren op:
Posts (Atom)
