vrijdag 16 februari 2007

Tijd om te vertrekken!!!

Zo nu is het dan zover! De auto is ingepakt en we hopen over 2 uurtjes te vertrekken richting Emmetten, waar we eerst heerlijk als gezin een weekje gaan wintersporten en waarna mijn ouders met de vlag achter de auto naar huis zullen gaan... nee hor, is ngrapje ;)
Ik ga ze zeker allemaal missen...
Ik zal na de week met mijn ouders nog een week in het hotel verblijven waarna ik rond 1 maart naar mijn kamer vertrek, dat is dan nog wel even ongeveer 2 uur reizen met de trein, maar in Zwitserland ben ik dan al!
Het betekent wel dat ik waarschijnlijk de aankomende 2 weken niet kan bloggen, maare don't worry I will be oké ;) Als mijn ouders weer naar Nederland vertrekken neemt Aart Jan mijn mobiel mee, aangezien ik een abonnement heb en hij die dus voor een aantal maanden zal gaan gebruiken, dus ik mail zo snel mogelijk mijn nieuwe mobiele nummer rond en zoals te zien was op mijn huurcontract krijg ik ook een huistelefoonaansluiting! Helemaal beter dus... Ow ja, ik heb geen internet op mijn kamer, alleen dinsdag, woensdag en donderdag overdag'! Dus op die dagen zal ik mijn blog bijwerken!
Ow ja, natuurlijk kan je behalve mailtjes sturen ook op mijn blog een berichtje achterlaten...
Dat kan als 't volgt;
Reactie typen,
Als identiteit 'Other' aanklikken
Name: indien gewenst kan je hier je naam typen
En dan 'Publish Your comment'

Mensen ik denk aan jullie allemaal, enne kben gelukkig de wereld niet af, dus hou me maar op de hoogte ;)
Liefs en dikke knuffel
M'rij

Ps ik zal zo snel ik kan weer een berichtje plaatsen, maar ik verwacht over 2 weken, maar beloof: ik zal er een leuk en gezellig verslagje van maken!

dinsdag 6 februari 2007

Aarty 18 :D

Zondag was het zover! Aart-Jan werd 18 jaar! Klaar gestoomd om volwassen geacht te zijn... Maar het was een hele gezellige dag... door zijn vrienden werd hij in string en zwembandjes gezet met het verhaal dat hij misschien ooit eens van de schietstoel van zn F16 gebruik zou moeten maken en op een onbekend eiland terecht zou komen waarbij hij een meisje zou moeten versieren, Pocahontas genoemd... Lachen, gieren, brullen, al met al een leuke grap :D Hij kan weer genieten van zn jeugd want de pijl en boog, speelgoedpistool en de bouwvliegtuigjes staan weer in zijn kamer.
Verder was het ook nbtje mijn afscheidsfeestje voor de familie en ik kreeg een tissuedoos om de eventuele tranen mee af te vegen en anders moest ik hem maar aan mijn moeder geven want die zou hem vast wel nodig hebben :'(
Ow ja, maandag mocht Aarty natuurlijk de lesauto inspringen, overtuigt van het feit dat hij gelijk in de grote stad mocht gaan rijden werd hij teleurgesteld, maar al met al was het al een leuke uitdaging voor hem. Nu moet hij natuurlijk nog sneller afrijden dan zn zussie, dus theorie in 1 keer, afrijden in 1 keer en dat alles binnen 30 lessen! Nou schat, succes, ik zal voor je duimen hor! ;)
Al met al ben ik al lekker aan het voorbereiden, bijna alles staat al klaar om ingepakt te worden en ik ben al bij vele mensen gezellig een afscheidsbakkie thee wezen drinken dus de komende dagen heerlijk genieten, nog een paar uurtjes werken en pakken!!! Ow ja, natuurlijk mijn geliefde laatste marktonderzoeksopdracht voor school nog, joepie! :S
Maar ja, voor we het weten is het de 16e

zaterdag 3 februari 2007

Zwaar blok?!

Misschien heb jij het ook wel eens gehad dat je met iets rondliep alsof het een zwaar blok aan je been was, dat je spijt hebt van keuzes die je hebt gemaakt of juist dat er dingen zijn die je zijn overkomen of die mensen jou aangedaan hebben…
Leven met zulke dingen is moeilijk maar het is zo belangrijk om het een plekje te geven. Zo snel kan je hierdoor verdrietig worden zelfs tot het erge toe dat je verbitterd raakt.

Dit weekend had ik me voorgenomen om tijd te nemen om lekker te ontspannen. Vanmiddag ben ik heerlijk met mijn moeder de polder ingegaan en hebben we heerlijk gewandeld in het zonnetje, gewoon in een T-shirtje met lange mouwen. Niet voor te stellen toch midden in januari?!
Maar ik werd me deze week bewust van een prachtige psalm van David, Psalm 32 … Hierbij gaat het over een zonde die hij niet had beleden en hij omschrijft ook wat voor gevolgen dit voor hem heeft, ook Psalm 51 gaat hierover.

Psalm 32: 3-8
3 Zolang ik zweeg, teerden mijn botten weg, kreunend leed ik, de hele dag.
4 Zwaar drukte uw hand op mij, dag en nacht, mijn kracht smolt weg als in de zomerhitte. sela
5 Toen beleed ik u mijn zonde, ik dekte mijn schuld niet toe, ik zei: ‘Ik beken de HEER mijn ontrouw’ – en u vergaf mij mijn zonde, mijn schuld. sela
6 Laten uw getrouwen dus tot u bidden als zij in zichzelf een zonde vinden. Stormt dan een vloed van water aan, die zal hen niet bereiken.
7 Bij u ben ik veilig, u behoedt mij in de nood en omringt mij met gejuich van bevrijding. sela
8 ‘Ik geef inzicht en wijs de weg die je moet gaan. Ik geef raad, op jou rust mijn oog.


Maar hierbij kan je dus zien hoe iets zoveel gevolgen kan hebben voor een persoon als er iets is wat hem bezig houdt, David omschrijft het alszijnde dat zijn botten wegteerde! Soms kunnen sommige dingen ons zo bezig houden dat het zwaar op ons drukt, op ons leven, op emoties en ga zo maar door. Maar je wordt er niet echt blijer van.
Maar juist helpt het belijden, het onder ogen zien en het kwijt kunnen van deze dingen juist zo dat de druk weg kan. En het mooiste is om te weten is dat God een genadig God is, bij Hem zijn we veilig en kunnen we ons echte thuis vinden.
In Psalm 51 getuigt David ervan dat God ons schoonwast als sneeuw… al het bloed, de pijn en de schuld; het wordt allemaal schoongewassen en God maakt ons hart nieuw!
En mensen die kampen met verkeerde keuzes die ze gemaakt hebben, zoals Corrie ten Boom ook wel aanhaalde in haar boekje ‘Zwerfster voor God’ is het goed om te weten dat God beleden zonden in de diepste oceaan gooit en dat er een bordje bij staat: ‘Verboden te vissen’.

Even voorstellen

Ik wil even een paar vriendjes aan jullie voorstellen; dit zijn Jorg, Sil en Douk.
Toen ze op mijn blog kwamen kijken vonden ze hem heel erg leuk alleen misten ze zichzelf er nog op! Want ik heb de afgelopen tijd twee keer per week bij hun thuis gewerkt en dit is dus de oplossing :D
En jongens tot volgende week en een knuffel aan mama...