Één van deze jongens had me bij mijn aankomst ook bij de receptie van Adlergarten gebracht en we hebben dus al vanaf het begin gezellig contact. Ze studeren allebei aan het conservatorium hier in Winterthur, de ene klarinet en de ander cello. Het zijn echt mega interessante mensen! Ze genieten ook echt van de natuur en van Gods schepping en ze vertelde me dat het vorig jaar tot aan 1 juni gesneeuwd had hier in Winterthur en dat het prachtige zonnige weer van de afgelopen 2 weken hier niet normaal is, het schijnt volgende week weer te gaan sneeuwen dus ik ben benieuwd…
Dan kan ik in ieder geval mooie foto’s maken :D
Het is heerlijk om in de hele stad al een beetje de weg te kennen en morgen (zondag) hebben we nog een tour door de stad, we moeten ons fototoestel meenemen, dus ik ben benieuwd met wat voor een opdracht we weggestuurd worden. De internationale klas is echt een mengelmoesje met 2 kernen, een Duitse kern en de rest. Dat zijn de mensen die de Duitse course volgen; 5 Fransen, 1 Zweed, 1 Italiaans sprekende Zwitser, 1 Engelsman en ik. Het is een gezellig gemêleerd groepje en ik ben vaak de mix in de Duitse groep. Ik ga best wel veel om met 3 Duitsers, 2 meiden en 1 jongen. Dat klikt echt heel goed en het is ook motiverend om mijn Duits te praktiseren. Maar ze motiveren me ook erg en ik kan ook veel van ze leren.
Hier in Zwitserland is het moeilijker om 30 ECTS punten te behalen en het betekent dus ook dat ik per vak 2 punten krijg. Min de 2 ECTS van de Duitse lessen in de introductieweek resulteert dit in 14 vakken en dus ook tentamens aan het einde van het semester. Bikkelen dus, maar ik heb de vrijdag ingelast als studiedag, deze zal ik dan gewoon in school doorbrengen, bijvoorbeeld in de bieb en dan hoef ik sommige boeken ook niet aan te schaffen (in de bieb ligt namelijk 1 exemplaar van ieder boek dat niet verhuurt mag worden) Want om nu voor 14 vakken boeken te kopen… hihi, dan wordt het echt een duur half jaartje!
Op de havo heb ik 5 jaar Frans gehad en deze zomer in Frankrijk werd ik me ervan bewust dat ik echt heel veel niet meer weet, daarom heb ik besloten om weer Frans te nemen. Tevens kan ik het natuurlijk ook gelijk praktiseren met de vele Fransen om me heen ;)
Oranje: De vakken die in het Duits gegeven worden
Turkoois: De verschillende talen die ik volg
De human performance en resource management worden door John Ranking gegeven, dit is een Amerikaan die jaren geleden uit liefde voor zijn vrouw naar Zwitserland is gekomen. Zijn lessen zijn heel goed te volgen en vooral ook het leidinggeven en het stukje coaching vind ik erg leuk om te leren. Ook het stukje filosofie en psychologie vind ik erg boeiend.
Dit is natuurlijk niet echt marketing, maar meer richting het managen en daar wil ik mijn capaciteiten verder in ontwikkelen. Voor strategisch management krijg ik 4 punten, dus dat betekent dat ik met dit schema 2 ECTS teveel heb en in Nederland heb ik er al 2 staan voor het 7e semester, dus bij nood kan ik 2 tentamens niet halen, maar ja, we gaan natuurlijk voor alles!
Ik ben echt blij dat ik geen moeite heb met het verstaan van de verschillende talen en anders roep ik wel en het is wel gaaf dat we het met elkaar doen. Lorenzo (Italiaans sprekende Zwitser), Maria (Zweeds meisje) en ik hebben aardig gelijke vakken en natuurlijk is er ook aardig wat overlapping met de rest, maar we willen ook met elkaar gaan voorbereiden en leren enzow. Dan kunnen we elkaar helpen met de dingen die we moeilijk vinden. Met elkaar sta je sterk!
Vanavond ga ik lekker de gemeentevisie lezen, vandaag heb ik die ontvangen en ga ik verder met het boek van Manuels ouders; Fiela’s kind van Dalane Matthee.
Afgelopen week heb ik een Engelse roman van Lucia gelezen; ‘Oceans apart’ van Karen Kingsbury. Wow wat kan zij ook heerlijk schrijven zeg. Maar ik ga eerst maar al mijn Nederlandse boeken lezen dan kunnen mijn ouders die volgende maand weer mee naar huis nemen. En over twee maanden wil ik Duitse boeken gaan lezen, Lucia (de Nederlands sprekende vrouw uit de gemeente) heeft kasten vol boeken met christelijke literatuur in zowel Engels als Duits, dus bij haar kan ik wel terecht :D
Dus mensen, ik vermaak me wel, maar soms denk ik nog wel eens aan jullie hor, af en toe ben ik blij dat ik mensen om me heen heb. Maar vaak belt er dan wel iemand of ik heb een gezellig gesprek in de keuken ofzow… Verder zijn mijn uren in het bos echt heerlijk en ik ben blij als ik een fiets heb want skaten over de grindpaden is tot op heden niet zo’n succes. Ik heb het al 2 keer getracht maar met een fiets gaat het immer toch sneller en relaxter! Vandaag heb ik met genoegen gekeken naar de zweefvliegtuigbaan in Hegi, is gedeelte van Winterthur of dorpje net erbuiten. Echt prachtig hoe zo’n vliegtuig dan op de wind gaat vliegen, net zoals een arend. Op zulke momenten moet ik altijd denken aan het feit dat God ons in alle tijden draagt op Zijn vleugels, soms mogen we leren om los te vliegen maar Hij houdt ons in de gaten om ons niet te laten vallen… Wat een heerlijke wetenschap is dat zeg!!! Laten we dit nooit vergeten.
Waarom zou ik ontmoedigd zijn
en in de schaduw leven?
Waarom mij eenzaam voelen
nu Gods liefde me is gegeven
en ik aan Jezus toebehoor?Hij is mij steeds nabij:
Zijn oog is op de musjes
en ‘k weet: Hij ziet ook mij.
F.D. Martin
Bron: Vertrouwen van Corrie ten Boom
Geen opmerkingen:
Een reactie posten