Light of the world

Vanmorgen mocht ik een heel mooi stukje lezen in het nieuwsblad van de Zendingswerkgroep, Joël en Lida Spijkstra hadden het volgende in hun 10e nieuwsbrief geschreven:
“Licht is een bijzonder opmerkelijk verschijnsel. Je kunt het niet in een doosje stoppen, of oppakken en weggooien. Licht maakt dat we iets kunnen zien, het verdrijft de duisternis. Licht en waarheid horen bij elkaar, daarom zeggen we als iets niet zuiver is: ‘Dat kan het daglicht niet verdragen.’ Als we een goed boek vol met wijsheden lezen dan verlicht dat ons verstand. Licht gaat altijd rechtuit, het kan weerkaatsen, maar het zal niet buigen. Licht straalt vanuit zijn bron en is noodzakelijk om te leven.”

Mattheüs 5:14-16
Jullie zijn het licht in de wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is. Zo moet een ieder van jullie licht schijnen voor de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel.

Dat vraagt om actie! Wij zijn het licht van de wereld, wij mogen licht schijnen voor de mensen, opdat God de eer krijgt van alle goede dingen die we mogen doen. Zonder te buigen, maar door te stralen vanuit de bron en te weerkaatsen. Dat betekent absoluut NIET dat wij beter zijn.

In Psalm 24 vers 3-4 staat:
‘Wie mag de berg van de Heer bestijgen, wie mag staan op zijn heilige plaats? Wie reine handen heeft en een zuiver hart, zich niet inlaat met leugens en niet bedrieglijk zweert.’

Wat bewijst dit van het feit dat we Jezus zo nodig hebben, in Hem worden we wit gewassen als sneeuw. We kunnen zó ons best doen om zo goed mogelijk te kunnen leven naar menselijke staven, maar ook al zouden we dat überhaupt al kunnen, zijn we nog niet met reine handen en een zuiver hart!!!
Van de week heb ik een heel intensief gesprek gehad met Lorenzo, dat heeft me zo goed gedaan, het laat me nadenken over dingen waar ik normaal niet zo snel over nadenk. We hebben vele onderwerpen aangehaald, bijvoorbeeld; hoe zit het met ons geweten? Wordt dat ook niet voor een groot gedeelte door de maatschappij gevormd, vroeger konden vrouwen geen mannenkleren dragen of blote armen hebben, ga zo maar door, maar vandaag voelen vrouwen zich al helemaal niet meer schaamtevol als ze er halfnaakt bijlopen… Maar ook vandaag de dag, wat is dat geweten en hoe gaat dat in zijn werk?
Nu ik dit schreef over dat we naar menselijke staven zo goed mogelijk kunnen leven besefte ik me des te meer dat wij als mensen zo tekort schieten. Hij had gelijk dat ons geweten voor een groot gedeelte door de maatschappij wordt gevormd en absoluut ook negatief beïnvloed wordt. Denk daarbij maar aan de mogelijkheid om mensen te brainwashen, onvoorstelbaar toch als je terugdenkt aan hoeveel mensen er gedood werden in de 2de wereld oorlog, alleen maar omdat ze Jood, gehandicapt of zigeuner waren.
Op dit moment ben ik psychologie aan het leren en er is een onderzoek geweest waarvan je werkelijk verbaasd staat; het zogenaamde Milgram experiment;
De deelnemers werden geworven via een krantenadvertentie en een direct postverzoek, met daarin de mededeling dat het om een "geheugenstudie" aan de Yale University zou gaan. Er werd gesteld dat het experiment één uur zou duren, waarvoor de persoon $ 4,50 zou krijgen. De deelnemers waren mannen tussen de leeftijd van 20 en 50 jaar, met allerlei verschillende onderwijsachtergronden, variërend van een basisschoolopleiding tot deelnemers met een doctoraatstitel.
Aan de deelnemer en een proefpersoon (een acteur die een andere deelnemer beweert te zijn) wordt door degene die het experiment uitvoert verteld dat zij aan een experiment zullen deelnemen om de gevolgen van straf bij het leren van gedrag te testen.
Aan de deelnemer en de acteur wordt een papiertje overhandigd. De deelnemer wordt ervan overtuigd dat op een van de papiertjes "leerling" staat en op de andere "leraar" en dat hij willekeurig een van de papiertjes krijgt. De acteur claimt het papiertje met "leerling" te hebben gekregen, zodat de deelnemer gelooft dat de rollen willekeurig zijn gekozen. In werkelijkheid staat op beide papiertjes "leraar" en de acteur liegt over wat er op zijn papiertje staat. Er is dus geen element van willekeur in het spel en de deelnemer wordt altijd als leraar aangewezen.
De opzet van het experiment is dat de leraar de leerling onderwijst door fouten af te straffen met een elektrische schok. De deelnemer die als leraar wordt aangemerkt krijgt aan het begin als voorbeeld een 45-volt elektrische schok met een elektro-schokgenerator om te voelen wat de leerling voelt als deze straf krijgt. De "leraar" wordt vervolgens een lijst van woordparen gegeven die hij moet gebruiken om de leerling te onderwijzen. De leraar leest een lijst van woordparen voor aan de leerling. Na het lezen van de woordparen leest de leraar de eerste helft van de woordparen nog eens en zal 4 mogelijke antwoorden geven aan de leerling. De leerling zegt dan welk tweede woord hij denkt dat goed is door een knop (1 tot 4) in te drukken. Als zijn antwoord onjuist is, krijgt de leerling een schok, die verhoogd wordt met 15 volt bij elk verkeerd antwoord. Als de leerling een correct antwoord geeft, wordt het volgende woordpaar gelezen. Als het experiment begint, worden leraar en leerling gescheiden.
De leraar gelooft dat hij echte schokken aan de leerling geeft. In werkelijkheid zijn er geen schokken in het spel. Zodra de leerling en leraar worden gescheiden, zet de leerling (de acteur) een bandrecorder op, die met de elektro-schokgenerator is geïntegreerd. Deze bandrecorder speelt vooraf opgenomen opnames bij bepaalde schokniveaus af. Bij 135 volt begint het geschreeuw van pijn op de opnames. Naast de opnames, bonst de acteur op de muur die hem van de leraar scheidt. Als het voltage is opgelopen tot 300 volt bonst de acteur opnieuw op de muur. Na het bonzen op de muur en het klagen over zijn hart, geeft de leerling geen verdere reactie op de vragen en geen verdere klachten.
Het is op dit punt dat veel mensen proberen het experiment te beëindigen en zich bezorgd beginnen te maken over het proefpersoon. Veel deelnemers houden bij 135 volt op en beginnen het doel van het experiment na te vragen. Sommigen gaan verder nadat zij ervan zijn verzekerd dat zij niet verantwoordelijk zullen worden gehouden voor eventuele gevolgen. Sommige deelnemers beginnen zelfs te lachen zodra zij de schreeuwen van pijn horen van de leerling. Dit gelach is niet sadistisch, maar zenuwachtig gelach dat velen gebruiken om de kalmte te bewaren ondanks de angst en spanning die zij voelen vanwege het gejammer van de acteur. Hoewel er enkele deelnemers tot schokken van 450 volt doorgingen, hield iedereen op een punt op en begon te twijfelen aan het experiment. Anderen zeiden zelfs dat zij het geld zouden ter uggeven dat hen in het vooruitzicht was gesteld. Recentere testresultaten en veelvoudige testopstellingen toonden aan dat hoe dichter de leraar bij de leerling was, des te spoediger hij ophield. In één testopstelling waren zij in dezelfde ruimte, en in een andere moest de leraar de hand van de leerling op een "schok-stootkussen" houden. In deze gevallen hielden de deelnemers veel vroeger op en weigerden verder te gaan.
Als de deelnemer op een ogenblik zijn wens kenbaar maakte om het experiment te stoppen, kreeg hij weerwoord van degene die het experiment uitvoerde. Er werd dan een poging gedaan om de deelnemer door te laten gaan. Zo zou er na een weigering worden gezegd: „Het experiment vereist dat u verdergaat. Gelieve verder te gaan.“ Als de deelnemer na vier opeenvolgende pogingen nog steeds weigerde door te gaan, werd het experiment gestopt.
Voordat het experiment werd uitgevoerd, vroeg Milgram medepsychologen wat zij verwachtten dat de resultaten zouden zijn. Zij geloofden eenstemmig dat slechts een paar sadisten bereid zouden zijn om het maximumvoltage van 450 volt te geven.
Bij de eerste reeks experimenten gaf 65 procent van deelnemers de maximumschok van 450 volt, hoewel velen zich er zeer ongemakkelijk bij voelden. Geen deelnemer hield op vóór het 300 voltniveau. Varianten van het experiment werden later uitgevoerd door Milgram zelf en andere psychologen in de wereld met gelijkwaardige resultaten. Naast het bevestigen van de originele resultaten hebben de variaties variabelen in de experimentele opstelling getest. Zo zijn deelnemers over het algemeen gehoorzamer als degene die ze opdrachten geeft daadwerkelijk aanwezig is dan wanneer de instructies via de telefoon worden gegeven.

Dit is toch onvoorstelbaar? Dat de mens zijn verantwoordelijkheid zomaar op iemand anders kan leggen en dan zijn eigen geweten uit kan schakelen!!! WAKE UP MEN!!!
Samen met Steffi spreek ik regelmatig over de oorlog, haar opa was een hoge pief in de SS. Best wel heftig als je daarover nadenkt, zolang is het nog niet geleden en ook vandaag de dag gebeuren er nog zoveel verschrikkelijke dingen in de wereld!
Laten we daarom als christenen een verschil maken en met liefde tegenover de anderen leven, het staat duidelijk in Gods woord; we mogen onze vijanden zegenen… Dan maken we een verschil!!! Mensen zal het gaan opvallen dat er aan die christenen toch iets anders is, niet omdat wij beter zijn, maar omdat God door ons heen werkt!

Lorenzo zei ook dingen van: Marije, je moet dat echt niet geloven! Geloof me nu maar, ik geef om je, en dat is echt niet de waarheid. Denk nu eens na!
Het is bijzonder hoe open onze gesprekken zijn en hoe we alles ook zo recht voor zijn raap tegen elkaar kunnen zeggen. Ik wil ook jullie gebed voor hem vragen, dat hij Jezus mag leren kennen, als de enige die ons schoon kan wassen van onze zonden. Dat in hem de ware rust en onze bestemming te vinden is. En dat we op aarde leven mogen met het vooruitzicht om thuis te komen op de dag dat God ons thuis roept.
De laatste tijd word ik best wel vaak geconfronteerd met mensen die geliefden om zich heen op jonge leeftijd verliezen, een vader, moeder en een broer. Wat een verdriet! Maar ooit komt er een dag dat we komen in die stad waar onze Vader onze tranen wist, er zal geen pijn en verdriet meer zijn!!! Wat een vooruitzicht…

Het volgende schreef iemand die recent zijn vader verloren heeft:
“Het besef dat ik vanaf dinsdagmiddag zonder vader door het leven zal gaan, schuift langzaam als een koud kleed over me heen. Vooral de gedachte dat dat wat gebeurd is, onomkeerbaar is, valt moeilijk te bevatten. Er zijn zoveel nooit-meer-gedachtes. Nooit meer je vader, nooit meer thuis uit z’n werk, nooit meer samen eten, nooit meer samen lekker discussiëren, nooit meer samen met m’n moeder, nooit meer.....
Een grote troost is dat we weten dat mijn vader voor eeuwig bij Zijn Vader mag zijn. Hij is bij Hem, zal voor altijd op Hem lijken, en Jezus kennen zoals hij is. Nooit meer tranen, nooit meer pijn (dat is pas een mooie nooit-meer-gedachte:)), want hij zal bij Hem leven, in Zijn nabijheid, voor altijd!”

Dit trof mij tot in het diepste vezeltje in mijn hart. Laten we bidden voor de mensen die een liefdevol iemand verloren hebben en er voor die mensen zijn. Voor ons gaat zo snel ons leven door, maar voor hun blijft er voor altijd een lege plek! Laten we daarvan bewust zijn en ook in de weken, maanden en jaren na het verlies voor mensen klaarstaan… Samen staan we sterk, laten we onze liefde uitdelen! Wanneer je liefde voor jezelf houdt zal het geen vrucht dragen en niet vermenigvuldigen. Nee, het zal geen vrucht voortbrengen, maar laten we uittreden naar de mensen om ons heen en een lichtje zijn. Daarbij heb ik in mijn tijd hier vele mooie dingen mogen leren, ons leven is een stuk rentmeesterschap voor alle dingen die God ons geeft, ook in relaties. Ik hoop dat ik voor de mensen om me heen iets kan betekenen en hen iets van Gods liefde en almacht mag laten zien, ondanks al mijn tekortkomingen.
God zij alle lof en eer!!!