Knal rode wangen, tranen die over je wangen heen biggelen alsof je het meest emotionele moment van je leven meemaakt, en eigenlijk is dit ook wel een beetje de harde waarheid... Al is het een emotie van geluk waarbij je ogen nog meer gaan stralen en al zou de warmte er vanaf komen dan zou de sneeuw spontaan verdwijnen.
De omschrijving van een avondje intiem boarden. Onvoorstelbaar hoeveel kriebels dat het teweeg brengt en dan te realiseren dat het maar een fake baan is, die op geen enkele manier te vergelijken is met de prachtige natuur in Zwitserland. Het is bijna tijd om de dagen af te gaan tellen en om uit te kijken naar Emmetten en de kriebels vliegen rond als vlinders in mijn buik. Dé plaats om een super gezellig en heerlijk oud en nieuw te vieren. Dit jaar is het dan zover, op wintersport tijdens Sylvester... Een tijd van terug kijken op een druk en hektisch jaar met vele afwisselingen en uitdagingen en uitkijken naar een jaar waarbij een vaste baan de harde werkelijkheid is geworden. Wie had dat ooit kunnen denken!Maar ook een jaar met een deeltijd studie ernaast, een nieuw huis, weer thuis gaan wonen bij de meest gezellige en fantastische familie en in de buurt bij waardevolle mensen.Soms is het wel eens goed om stil te staan bij de dingen waar je van geniet en hoe snel je eigenlijk op de automatische piloot staat. E mensen, kom op! Hoe betrekkelijk is het leven, voor je het weet is je leven voorbij. Je hoeft maar met gladheid even de controle over je stuur te verliezen en je leven hangt aan een zijden draadje. Daarom de, niet-vreemde-vraag bij oud en nieuw; waar leef je voor? Ben je bewust van het feit dat het leven niet bestaat uit werken, feesten en doelloos je 'ding' doen?!Kijk eens verder. Als je op wintersport gaat, bedenk dat eens op een stil moment in de lift wat het leven nu eigenlijk de moeite waard maakt. Wie je bent en wat een wonder het is hoe alles zo gaaf is!Remember your maker in your good days!!!Ga jij de uitdaging aan om je Maker te leren kennen?!
zondag 30 november 2008
dinsdag 29 juli 2008
Hi :)
Dinsdag 20 juli
Alles goed daar? Ik kom weer even langszij om wat te delen over de laatste ontwikkelingen. Het weer is nog steeds wisselvallig, maar ja, de werkzaamheden ook. Bovendien hoeven we niet echt een noodweerprogramma te draaien, zo hier en daar even wat aanpassen, maar verder valt het hartstikke mee. De big boss is weer naar huis, hij was vol lof over het recreawerk, dus dat is echt gaaf! Aan het einde kregen we een brief waarin stond dat we zo enthousiast waren en dat we ons zo goed inzetten voor de gasten. Dit is ook wat we terugkrijgen van de gasten, dat het team als een gesmeerde motor loopt. Dat is tevens ook wel te merken, de sfeer is echt geweldig en we hebben veel lol met elkaar. Van de week heb ik ook buikpijn gehad van het lachen. Bij het kampvuur afgelopen maandag gingen we met de tieners broodjes bakken en werkelijk alle kamp- en schoolkampliedjes kwamen voorbij. Het was echt een hele leuke opening en het is grappig om te zien hoe ze gelijk gezellig met elkaar aan het babbelen waren. Maar het toppunt was de talentenjacht… mensen, ik had gewoon echt buikpijn van het lachen, gieren en brullen. Andre van Duin, Praatjesmakers en nog veel meer, echt alles kwam voorbij… De jury danste op de volksliedjes die gespeeld werden en er was een surprise act die gescreend was door J. vd Bos, maar wij hadden geen idee wat het was. Dus uiteindelijk moesten wij, met de meiden van het recreatieteam naar buiten. Met de walky-talkies werd gecommuniceerd dat de eerste naar binnen mocht, dus ik de stoute schoenen aan en ik naar binnen. Als eerste… nou ik heb het geweten hor!!! Men.
Er werd mij gevraagd om een jongen een kus op zijn hand te geven, vervolgens stond er een boom van een kerel met zijn wang naar mij gekeerd voor een zoen op zijn wang. Met in mijn achterhoofd het feit dat Jan het goedgekeurd had, onderging ik deze uitdagingen. Vervolgens kwam ik bij nummer drie… Het was de bedoeling dat ik deze jongeman op de mond zou kussen… eeeehhhhmmmm. Sjonges, rode blozende wangetjes en ik keek hem nog maar even diep in de ogen. Wat moet je daar dan mee!!! Maar toen ik me voorover boog om, met gesloten ogen, hem te kussen was het plons! Een hele mond vol water in mijn mond, hihi, met stukjes! Brrrr… maar de mensen in de zaal lagen rollend op de grond. De zaal zat zó vol dat zelfs buiten mensen zaten. Het voordeel was wel dat ik mee kon lachen toen de rest hetzelfde lot onderging. Al met al een supergeslaagde avond.
De uitdaging van de afgelopen week was het leiden van de vrouwenochtend. Dat was best wel spannend, dus ik ’s ochtends nog eens een extra rondje gejogd. De week ervoor hadden we natuurlijk de boys- and girlsnight gehad, waar we over identiteit en seksualiteit gesproken hebben. Nu gaat de vrouwenochtend wel vaak over van allerlei boeiende dingen, maar er is altijd een dominee aan het woord. En dit keer een guppie!!! Sjonges… Maar ik ben gewoon begonnen zoals ik bij de meiden begin, hihi, alleen dan niet met een lekker maskertje, maar met van die hartjessnoepjes. Met de vraag ‘Wat voor cijfer zou jij jezelf geven?!’ kwam er ontzettend veel los. We hebben echt een hele bijzondere ochtend met elkaar gehad en ik heb er onwijs van genoten. Het is speciaal hoe je zo, met allemaal vreemde mensen bij elkaar, zulke bijzondere gesprekken kan hebben. Maar soms maakte ik wel even een grapje tussendoor om de sfeer toch ontspannen te houden. Het hoeft allemaal niet zo zwaarmoedig… Achteraf heb ik nog een gesprek gehad met iemand die het best wel moeilijk heeft, door alles wat gebeurd is enzo, maar die zou haarzelf een 2 geven. Maar we zijn allemaal zó onwijs waardevol! Het is echt super belangrijk dat we onze identiteit in Christus gaan vinden.
Ik vind het heerlijk om ’s avonds na al het werk even de tijd te nemen voor wat tieners. Soms ga ik echt een uur wandelen met iemand om over dingen te praten en te filosoferen. Dit heeft echt al gesprekken gegeven waar ik echt van kan genieten… Er zijn hier zoveel mooie mensen op het park, alleen soms zien ze het nog niet. Echt zo jammer, want je doet alleen jezelf tekort als je min over jezelf denkt en bovendien levert het nog helemaal niets op!
Vrijdag was het zover om naar het Kletterwald af te reizen. Echt een middag vol uitdagingen, na een instructie waren we in staat om tot 15 meter boven de grond verschillende klimparcours af te leggen. Nou echt, dan kom ik echt wel tot bloei hor. Echt heerlijk om de hele middag in de bomen te ravotten. Echt op en top genieten! Ook loop ik dan tegen mijn bergenkarakter aan, hihi, zo grappig. Op een gegeven moment moest en zou ik zo snel mogelijk het parcour afleggen en ik, hoogmoedig als ik was, snel naar de andere kant sprintend. Natuurlijk niet rekeninghoudend met de gladde balkjes gezien de regen, zodat ik, als het gevolg van mijn onbezonnenheid, uitgleed en boem. Daar hing ik toen met mijn armen over het staaldraadje. Haha, vanochtend had ik weer aquajoggen. De mensen zullen zich wel afgevraagd hebben wie mij mishandeld had, zulke blauwe plekken had ik! :p
Maar ja deze week is het tijd om afscheid te nemen van het eerste team… Onvoorstelbaar hoe snel de tijd voorbij is gevlogen en ik vind het dan ook alles behalve leuk. We hebben echt zo’n goede tijd met elkaar gehad en overal krijgen we positieve feedback van mensen, dat we werken als een gesmeerd bij elkaar geraapt zooitje ;) Echt super genieten dus!
Zondag 27 juli
Wat zijn de ochtenden heerlijk zeg… Ik ben vanochtend weer heerlijk een uur voor iedereen in het kantoor gaan zitten, in de rust. Gisteren is het eerste team vertrokken… Men, wat eet dat een energie zeg. Het was echt wel heftig om die schatjes te laten gaan. Gelukkig was ik echt super druk. Voor vanavond hebben we een extra jongerenmeeting, die ik samen met Roy organiseer. We hebben echt al een mooi programma samengesteld en we hebben echt veel muzikanten! Er is zelf een jambe J En het grappige is dat er 2 mensen van de bappies in de band spelen, Jos en Rianne. Het is echt fijn om weer zij aan zij met Roy te werken en ik kijk dan ook uit naar vanavond.
Het was van de week echt prachtig, we hadden een kookwedstrijd georganiseerd. Er was niet zo heel veel animo, maar we hadden een heerlijk voorgerecht van wentelteefjes met vanillesaus en bosvruchtenjam van verse Beierse-Woud-vruchten. Echt grappig hoeveel energie en tijd geïnvesteerd was. Vervolgens kregen we een hoofdgerecht met kalkoenfillet met mango en gember. Hmmmm… eindelijk weer eens iets kipachtig… En als nagerecht hadden we muffins. We waren echt verwend en eigenlijk wel speciaal hoe dat het eigenlijk een driegangen menu was, zonder dat we dat afgestemd hadden met de deelnemers. Maar het was wel super gezellig.
Verder was de jongerenpraise weer heel geslaagd. Het liep als een geoliede machine, als je dan bedenkt dat de band iedere keer een bij elkaar geraapt zooitje is dan is het al helemaal top! De mensen van het team zijn ook echt gegroeid, naar elkaar toe, maar ook in hun talenten. Natuurlijk heb ik ook kanten aan mezelf ontdekt, maar dat hoort bij het ontwikkelingsproces toch? Aangezien de drie meiden naar huis gingen zijn we donderdagavond uit eten gegaan met zijn vijfjes. In Oostenrijk hadden we een heel leuk restaurantje gescoord en daar zaten we helemaal alleen. Na het bestellen van een schnitzelmenu zijn we gaan evalueren. Noue als je de evaluatie vergelijkt met de grote van de schnitzel dan was hij huge! We hebben echt heerlijk met elkaar gesproken over onze kwaliteiten, allergieën, kwaliteiten, ambities, leerpunten en juist ook bij het analyseren van elkaar. Ik denk, weet zeker, dat dit erg waardevol was voor ieder individu van het team. Na een maand zo hecht met elkaar samen te werken zie je toch veel van elkaar. Bovendien was de communicatie al vanaf het begin erg open, al ben ik daar ook echt voorstander van. Wanneer er geen open communicatie is dan kom je nergens! Maar het is ook dé manier om jezelf beter te leren kennen, om te horen hoe je overkomt en waarin je jezelf kan ontwikkelen.
Jezelf ontwikkelen is nou eenmaal de uitdaging in het leven. De dominee die we nu hebben spreekt over Mozes. Hij heeft ook een paar toetsen gehad. Momenten waar hij op een bepaalde manier reageerde, en wat hij zeer waarschijnlijk, op een latere leeftijd anders opgelost had. Maar toch, ondanks alles, had God grote plannen met hem. Zo worden wij ook allemaal gevormd en juist door die vorming heen ben je in staat om grotere dingen te kunnen doen. Daarbij is het wel van belang dat het al begint met het hier en nu. Soms ben je zo bezig met wat zou kunnen dat je voorbij leeft aan al hetgene dat voor je neus staat. Gisterenavond was ik nog aan het werk en toen kwam 1 van de stoere jongens me achter mijn computer vandaan halen. Het was namelijk niet gezellig en ik moest daar maar even verandering in brengen. Nou ondanks het feit dat ik niet per definitie degene ben die de sfeer brengt, had ik wel buikpijn van het lachen. Je kan dus wel gaan dromen en denken over de toekomst, maar eigenlijk moet je je ogen openen voor het hier en nu. Dat ik hart heb voor tieners is een feit, nu ik er nog een week van kan genieten moet ik dat ook maar doen. Afgelopen vrijdag hadden we weer een meidenavond en werkelijk, dat is op en top genieten met die ladies! We hebben echt goede gesprekken gehad van identiteit tot aan seksualiteit. Echt wel belangrijk dat ze het eens vanuit een ander perspectief horen dan al dat technische van de school…
Maar ook dit laatste weekje wordt super! We hebben een talentenshow en een daagje klimmen in kletterwald in het vooruitzicht. Zaterdag ben ik weer in Bleskensgraaf, dus voor ik het weet zit het er alweer op…
Dinsdag 20 juli
Alles goed daar? Ik kom weer even langszij om wat te delen over de laatste ontwikkelingen. Het weer is nog steeds wisselvallig, maar ja, de werkzaamheden ook. Bovendien hoeven we niet echt een noodweerprogramma te draaien, zo hier en daar even wat aanpassen, maar verder valt het hartstikke mee. De big boss is weer naar huis, hij was vol lof over het recreawerk, dus dat is echt gaaf! Aan het einde kregen we een brief waarin stond dat we zo enthousiast waren en dat we ons zo goed inzetten voor de gasten. Dit is ook wat we terugkrijgen van de gasten, dat het team als een gesmeerde motor loopt. Dat is tevens ook wel te merken, de sfeer is echt geweldig en we hebben veel lol met elkaar. Van de week heb ik ook buikpijn gehad van het lachen. Bij het kampvuur afgelopen maandag gingen we met de tieners broodjes bakken en werkelijk alle kamp- en schoolkampliedjes kwamen voorbij. Het was echt een hele leuke opening en het is grappig om te zien hoe ze gelijk gezellig met elkaar aan het babbelen waren. Maar het toppunt was de talentenjacht… mensen, ik had gewoon echt buikpijn van het lachen, gieren en brullen. Andre van Duin, Praatjesmakers en nog veel meer, echt alles kwam voorbij… De jury danste op de volksliedjes die gespeeld werden en er was een surprise act die gescreend was door J. vd Bos, maar wij hadden geen idee wat het was. Dus uiteindelijk moesten wij, met de meiden van het recreatieteam naar buiten. Met de walky-talkies werd gecommuniceerd dat de eerste naar binnen mocht, dus ik de stoute schoenen aan en ik naar binnen. Als eerste… nou ik heb het geweten hor!!! Men.
Er werd mij gevraagd om een jongen een kus op zijn hand te geven, vervolgens stond er een boom van een kerel met zijn wang naar mij gekeerd voor een zoen op zijn wang. Met in mijn achterhoofd het feit dat Jan het goedgekeurd had, onderging ik deze uitdagingen. Vervolgens kwam ik bij nummer drie… Het was de bedoeling dat ik deze jongeman op de mond zou kussen… eeeehhhhmmmm. Sjonges, rode blozende wangetjes en ik keek hem nog maar even diep in de ogen. Wat moet je daar dan mee!!! Maar toen ik me voorover boog om, met gesloten ogen, hem te kussen was het plons! Een hele mond vol water in mijn mond, hihi, met stukjes! Brrrr… maar de mensen in de zaal lagen rollend op de grond. De zaal zat zó vol dat zelfs buiten mensen zaten. Het voordeel was wel dat ik mee kon lachen toen de rest hetzelfde lot onderging. Al met al een supergeslaagde avond.
De uitdaging van de afgelopen week was het leiden van de vrouwenochtend. Dat was best wel spannend, dus ik ’s ochtends nog eens een extra rondje gejogd. De week ervoor hadden we natuurlijk de boys- and girlsnight gehad, waar we over identiteit en seksualiteit gesproken hebben. Nu gaat de vrouwenochtend wel vaak over van allerlei boeiende dingen, maar er is altijd een dominee aan het woord. En dit keer een guppie!!! Sjonges… Maar ik ben gewoon begonnen zoals ik bij de meiden begin, hihi, alleen dan niet met een lekker maskertje, maar met van die hartjessnoepjes. Met de vraag ‘Wat voor cijfer zou jij jezelf geven?!’ kwam er ontzettend veel los. We hebben echt een hele bijzondere ochtend met elkaar gehad en ik heb er onwijs van genoten. Het is speciaal hoe je zo, met allemaal vreemde mensen bij elkaar, zulke bijzondere gesprekken kan hebben. Maar soms maakte ik wel even een grapje tussendoor om de sfeer toch ontspannen te houden. Het hoeft allemaal niet zo zwaarmoedig… Achteraf heb ik nog een gesprek gehad met iemand die het best wel moeilijk heeft, door alles wat gebeurd is enzo, maar die zou haarzelf een 2 geven. Maar we zijn allemaal zó onwijs waardevol! Het is echt super belangrijk dat we onze identiteit in Christus gaan vinden.
Ik vind het heerlijk om ’s avonds na al het werk even de tijd te nemen voor wat tieners. Soms ga ik echt een uur wandelen met iemand om over dingen te praten en te filosoferen. Dit heeft echt al gesprekken gegeven waar ik echt van kan genieten… Er zijn hier zoveel mooie mensen op het park, alleen soms zien ze het nog niet. Echt zo jammer, want je doet alleen jezelf tekort als je min over jezelf denkt en bovendien levert het nog helemaal niets op!
Vrijdag was het zover om naar het Kletterwald af te reizen. Echt een middag vol uitdagingen, na een instructie waren we in staat om tot 15 meter boven de grond verschillende klimparcours af te leggen. Nou echt, dan kom ik echt wel tot bloei hor. Echt heerlijk om de hele middag in de bomen te ravotten. Echt op en top genieten! Ook loop ik dan tegen mijn bergenkarakter aan, hihi, zo grappig. Op een gegeven moment moest en zou ik zo snel mogelijk het parcour afleggen en ik, hoogmoedig als ik was, snel naar de andere kant sprintend. Natuurlijk niet rekeninghoudend met de gladde balkjes gezien de regen, zodat ik, als het gevolg van mijn onbezonnenheid, uitgleed en boem. Daar hing ik toen met mijn armen over het staaldraadje. Haha, vanochtend had ik weer aquajoggen. De mensen zullen zich wel afgevraagd hebben wie mij mishandeld had, zulke blauwe plekken had ik! :p
Maar ja deze week is het tijd om afscheid te nemen van het eerste team… Onvoorstelbaar hoe snel de tijd voorbij is gevlogen en ik vind het dan ook alles behalve leuk. We hebben echt zo’n goede tijd met elkaar gehad en overal krijgen we positieve feedback van mensen, dat we werken als een gesmeerd bij elkaar geraapt zooitje ;) Echt super genieten dus!
Zondag 27 juli
Wat zijn de ochtenden heerlijk zeg… Ik ben vanochtend weer heerlijk een uur voor iedereen in het kantoor gaan zitten, in de rust. Gisteren is het eerste team vertrokken… Men, wat eet dat een energie zeg. Het was echt wel heftig om die schatjes te laten gaan. Gelukkig was ik echt super druk. Voor vanavond hebben we een extra jongerenmeeting, die ik samen met Roy organiseer. We hebben echt al een mooi programma samengesteld en we hebben echt veel muzikanten! Er is zelf een jambe J En het grappige is dat er 2 mensen van de bappies in de band spelen, Jos en Rianne. Het is echt fijn om weer zij aan zij met Roy te werken en ik kijk dan ook uit naar vanavond.
Het was van de week echt prachtig, we hadden een kookwedstrijd georganiseerd. Er was niet zo heel veel animo, maar we hadden een heerlijk voorgerecht van wentelteefjes met vanillesaus en bosvruchtenjam van verse Beierse-Woud-vruchten. Echt grappig hoeveel energie en tijd geïnvesteerd was. Vervolgens kregen we een hoofdgerecht met kalkoenfillet met mango en gember. Hmmmm… eindelijk weer eens iets kipachtig… En als nagerecht hadden we muffins. We waren echt verwend en eigenlijk wel speciaal hoe dat het eigenlijk een driegangen menu was, zonder dat we dat afgestemd hadden met de deelnemers. Maar het was wel super gezellig.
Verder was de jongerenpraise weer heel geslaagd. Het liep als een geoliede machine, als je dan bedenkt dat de band iedere keer een bij elkaar geraapt zooitje is dan is het al helemaal top! De mensen van het team zijn ook echt gegroeid, naar elkaar toe, maar ook in hun talenten. Natuurlijk heb ik ook kanten aan mezelf ontdekt, maar dat hoort bij het ontwikkelingsproces toch? Aangezien de drie meiden naar huis gingen zijn we donderdagavond uit eten gegaan met zijn vijfjes. In Oostenrijk hadden we een heel leuk restaurantje gescoord en daar zaten we helemaal alleen. Na het bestellen van een schnitzelmenu zijn we gaan evalueren. Noue als je de evaluatie vergelijkt met de grote van de schnitzel dan was hij huge! We hebben echt heerlijk met elkaar gesproken over onze kwaliteiten, allergieën, kwaliteiten, ambities, leerpunten en juist ook bij het analyseren van elkaar. Ik denk, weet zeker, dat dit erg waardevol was voor ieder individu van het team. Na een maand zo hecht met elkaar samen te werken zie je toch veel van elkaar. Bovendien was de communicatie al vanaf het begin erg open, al ben ik daar ook echt voorstander van. Wanneer er geen open communicatie is dan kom je nergens! Maar het is ook dé manier om jezelf beter te leren kennen, om te horen hoe je overkomt en waarin je jezelf kan ontwikkelen.
Jezelf ontwikkelen is nou eenmaal de uitdaging in het leven. De dominee die we nu hebben spreekt over Mozes. Hij heeft ook een paar toetsen gehad. Momenten waar hij op een bepaalde manier reageerde, en wat hij zeer waarschijnlijk, op een latere leeftijd anders opgelost had. Maar toch, ondanks alles, had God grote plannen met hem. Zo worden wij ook allemaal gevormd en juist door die vorming heen ben je in staat om grotere dingen te kunnen doen. Daarbij is het wel van belang dat het al begint met het hier en nu. Soms ben je zo bezig met wat zou kunnen dat je voorbij leeft aan al hetgene dat voor je neus staat. Gisterenavond was ik nog aan het werk en toen kwam 1 van de stoere jongens me achter mijn computer vandaan halen. Het was namelijk niet gezellig en ik moest daar maar even verandering in brengen. Nou ondanks het feit dat ik niet per definitie degene ben die de sfeer brengt, had ik wel buikpijn van het lachen. Je kan dus wel gaan dromen en denken over de toekomst, maar eigenlijk moet je je ogen openen voor het hier en nu. Dat ik hart heb voor tieners is een feit, nu ik er nog een week van kan genieten moet ik dat ook maar doen. Afgelopen vrijdag hadden we weer een meidenavond en werkelijk, dat is op en top genieten met die ladies! We hebben echt goede gesprekken gehad van identiteit tot aan seksualiteit. Echt wel belangrijk dat ze het eens vanuit een ander perspectief horen dan al dat technische van de school…
Maar ook dit laatste weekje wordt super! We hebben een talentenshow en een daagje klimmen in kletterwald in het vooruitzicht. Zaterdag ben ik weer in Bleskensgraaf, dus voor ik het weet zit het er alweer op…
dinsdag 15 juli 2008
Zondag...
GrussGott,
Zo en dan eindelijk weer eens een lang verhaal… De dagen vliegen hier voorbij, het is echt ongelofelijk. Maar daarbij is elke minuut genieten en ik zit dan echt weer op mijn plekkie hier in het ‘Beierse Woud’.
Nou werkelijk… al had je er vorige week vrijdagavond bij geweest weet ik zeker dat het lachen, gieren, brullen was!!! We hadden de Blingblingavond en dat bracht ons natuurlijk op het idee om eens goed fout naar binnen te gaan en om een stukje op te voeren. Na een brainstorm waren we eruit! Met inspiratie van de film ‘Hitch’ hebben wij een dans opgevoerd. Haha, en dan niet geïnspireerd door de charme van Will Smith, maar door Albert :b
Dit had als gevolg dat wij, zij aan zij, een vuurtje aan het maken waren, vervolgens vlogen de pizza bewegingen door de lucht, met de handen voor de ogen langs en natuurlijk niet te vergeten de prachtige wattenstaaf movement! Ehm… Ik was ervan overtuigd dat al onze geloofwaardigheid gelijk van tafel geveegd is want het was duidelijk dat je jongeren dit absoluut niet van ons verwacht hadden! Maar ja, soms is het ook goed om op een onwijs ontspannende manier jezelf als team te presenteren, zodat je op een later moment ontspannen met de tieners en jongeren in gesprek kan gaan.
Ik ben steeds verbaasd van het feit de jongeren, wanneer ze op vakantie zijn, zo open kunnen zijn. Na de volleybal is de Bijbelstudie de meest bezochte activiteit. Echt mega gaaf gewoon!!! Verschillende onderwerpen worden aangesneden, waarbij we over deze thema’s doorpraten. Vorige week hingen we met elkaar op het voetbalveld en toen hebben we even de studies geëvalueerd. Het grappige was dat zij hetzelfde terug koppelden dat wij ook geconcludeerd hadden. Er was opzich wel ruimte voor een groepsgesprek, maar er kwam nog niet zo heel veel uit de groep. Nu gaan we er voor om nog meer openheid te hebben met elkaar. Daarbij kom je namelijk vaak tot de conclusie dat je niet de enige bent die iets moeilijk vind of die ergens mee zit en juist met elkaar kan je bemoedigd worden en ook veel leren.
Gisteren is de big boss aangekomen, maar het programma draait super, dus dat is iets om trots op te zijn. Het kinderland zit vol met prachtige kleine guppies… Echt genieten met de stralende lachjes, de lekkere chocoladegezichtjes na het verorberen van een heerlijk croissantje bij het pyjama ontbijt, het actief meedoen met alle bewegingen van de kinderliedjes enzo. Ook wanneer je verkleed het podium opkomt en de kinderen vol verwachting, stil op hun bankje zitten, vol spanning wat het verhaal vandaag weer zal brengen. De toernooien zijn ook druk bezocht, van de week was er een volleybal toernooi met al 75 mensen en dan belooft de drukste tijd van het hoogseizoen nog te komen.
Van de week hadden we de eerste Jongerenpraise, waarbij we met elkaar een band geformeerd hebben, iemand een getuigenis heeft gegeven en als kroon op de avond hebben we een mime stuk opgevoerd. Echt supergaaf! Het thema was ‘Vrijheid’ en daarom was het stuk dat we opvoerden de Marionetten. Dit hadden we ook al op La Draille opgevoerd, 2 jaar geleden, dus het was in ieder geval super makkelijk om het dus te leren.
Het werk is echt super afwisselend. Het ene moment sta je op het podium te springen met de kinderliedjes, het volgende moment coördineer je een sporttoernooi, ben je roosters aan het maken of geef je een Bijbelstudie. Verveling staat niet in het boekje, want de 60 uur per week red je wel. Maar daarom is het des te beter dat het team zo goed met elkaar gaat, want anders is het echt een uitdaging. Bovendien zit je natuurlijk wel veel bij elkaar, maar we hebben echt onwijs veel lol met elkaar en het gaat echt super goed.
Van de week had ik samen met Sarah de poppenkast gedaan, wat echt al heel grappig was. Er was die dag een kind jarig geweest, maar die was niet bij de Kinderclub. Dus toen ze ’s avonds bij de poppenkast kwam gingen wij voor haar zingen. Maar natuurlijk had Katrijn ook te horen gekregen dat er de dag erna ook iemand jarig was… Dus vroegen ze razend benieuwd wie er vrijdag jarig zou zijn, met als antwoord: Ikke!!! Dus zongen Katrijn en Jan Klaasen in koor: Fijne verjaardag voor IKKE, Fijne verjaardag voor Ikke!!! Met als gevolg dat de kinderen echt zaten te schateren en ook wij proesten van het lachen! Echt geweldig… maar gelukkig kon de parkbeheerder vertellen hoe deze jarige heette, want deze was plotseling zo verlegen geworden, dat hij geen woord meer uit durfde te brengen. Maar vervolgens stoven ze na afloop de tipi uit (onze wigwam) en deden ze de deur dicht. Maar het hangslot hing nog buiten aan de deur en 1 van de kids dacht even leuk te zijn door hem dicht te klikken. Nou serieus, wij stonden inmiddels dus ook bij de deur en we hadden hun ervan overtuigd dat we er nu dus zelf niet meer uitkonden. Hihi, je had die gezichtjes moeten zien… Ze schrokken echt mega toen we zeiden dat we dan maar daar bleven slapen. Maar gelukkig kwam er toen iemand voor de Bijbelstudie naar de Tipi toe en kon ik de sleutel tussen de 2 deuren doorgeven. Echt geweldig gewoon!!!
Maar naast deze avonturieren heb ik er nog wel een aantal hor. Gisterenavond mocht ik onverwachts, samen met een mannelijke collega, de boysnight leiden. Nu heb ik natuurlijk wel wat ervaring met girlsavonden, maar bij de jongens werkt het toch wel anders hor. Ik kwam daar naar beneden gelopen en de jongens waren al helemaal verbaasd wat ik nu kwam doen bij een boysnight. Uiteindelijk was het echt een supergave avond, die hier en daar wel wat voor blozende wangetjes heeft gezorgd, maar het was echt super! We hebben heel openlijk kunnen praten over seksualiteit en hoe het nu eigenlijk allemaal bij vrouwen werkt. De mooiste opmerking, die de meiden later ook van alle jongens te horen kregen was: ‘Vrije sex is niet voor mensen geschapen, daar zijn konijnen voor’. Oeps… maar mijn statement was wel duidelijk ;) Het was voor mezelf best wel een uitdaging, maar ik heb er echt van genoten. Vooral het uitleggen hoe vrouwen een beetje in elkaar zitten was wel verhelderend. Man en vrouw kunnen elkaar juist super goed aanvullen door de verschillen, maar er kan ook een hoop onbegrip zijn.
In de aankomende week staan er weer een heel breed scala aan activiteiten op het programma. Naast alle sporttoernooien en andere wekelijkse activiteiten staat er een kampvuuravond voor tieners op het programma waar ze brood gaan bakken aan een stokkie in het vuur, een talentenjacht waarbij het team fungeert als jury (natuurlijk niet in eigen persoon, maar als typetje) en is er een excursie naar Kletterwald, waarbij we met de 12+ naar een klimpark gaan. Echt super tof gewoon… Dus ik ben van de week weer van de straat… hopelijk tot snel!
Knuffel vanuit Duitsland,
Mrij
Zo en dan eindelijk weer eens een lang verhaal… De dagen vliegen hier voorbij, het is echt ongelofelijk. Maar daarbij is elke minuut genieten en ik zit dan echt weer op mijn plekkie hier in het ‘Beierse Woud’.
Nou werkelijk… al had je er vorige week vrijdagavond bij geweest weet ik zeker dat het lachen, gieren, brullen was!!! We hadden de Blingblingavond en dat bracht ons natuurlijk op het idee om eens goed fout naar binnen te gaan en om een stukje op te voeren. Na een brainstorm waren we eruit! Met inspiratie van de film ‘Hitch’ hebben wij een dans opgevoerd. Haha, en dan niet geïnspireerd door de charme van Will Smith, maar door Albert :b
Dit had als gevolg dat wij, zij aan zij, een vuurtje aan het maken waren, vervolgens vlogen de pizza bewegingen door de lucht, met de handen voor de ogen langs en natuurlijk niet te vergeten de prachtige wattenstaaf movement! Ehm… Ik was ervan overtuigd dat al onze geloofwaardigheid gelijk van tafel geveegd is want het was duidelijk dat je jongeren dit absoluut niet van ons verwacht hadden! Maar ja, soms is het ook goed om op een onwijs ontspannende manier jezelf als team te presenteren, zodat je op een later moment ontspannen met de tieners en jongeren in gesprek kan gaan.
Ik ben steeds verbaasd van het feit de jongeren, wanneer ze op vakantie zijn, zo open kunnen zijn. Na de volleybal is de Bijbelstudie de meest bezochte activiteit. Echt mega gaaf gewoon!!! Verschillende onderwerpen worden aangesneden, waarbij we over deze thema’s doorpraten. Vorige week hingen we met elkaar op het voetbalveld en toen hebben we even de studies geëvalueerd. Het grappige was dat zij hetzelfde terug koppelden dat wij ook geconcludeerd hadden. Er was opzich wel ruimte voor een groepsgesprek, maar er kwam nog niet zo heel veel uit de groep. Nu gaan we er voor om nog meer openheid te hebben met elkaar. Daarbij kom je namelijk vaak tot de conclusie dat je niet de enige bent die iets moeilijk vind of die ergens mee zit en juist met elkaar kan je bemoedigd worden en ook veel leren.
Gisteren is de big boss aangekomen, maar het programma draait super, dus dat is iets om trots op te zijn. Het kinderland zit vol met prachtige kleine guppies… Echt genieten met de stralende lachjes, de lekkere chocoladegezichtjes na het verorberen van een heerlijk croissantje bij het pyjama ontbijt, het actief meedoen met alle bewegingen van de kinderliedjes enzo. Ook wanneer je verkleed het podium opkomt en de kinderen vol verwachting, stil op hun bankje zitten, vol spanning wat het verhaal vandaag weer zal brengen. De toernooien zijn ook druk bezocht, van de week was er een volleybal toernooi met al 75 mensen en dan belooft de drukste tijd van het hoogseizoen nog te komen.
Van de week hadden we de eerste Jongerenpraise, waarbij we met elkaar een band geformeerd hebben, iemand een getuigenis heeft gegeven en als kroon op de avond hebben we een mime stuk opgevoerd. Echt supergaaf! Het thema was ‘Vrijheid’ en daarom was het stuk dat we opvoerden de Marionetten. Dit hadden we ook al op La Draille opgevoerd, 2 jaar geleden, dus het was in ieder geval super makkelijk om het dus te leren.
Het werk is echt super afwisselend. Het ene moment sta je op het podium te springen met de kinderliedjes, het volgende moment coördineer je een sporttoernooi, ben je roosters aan het maken of geef je een Bijbelstudie. Verveling staat niet in het boekje, want de 60 uur per week red je wel. Maar daarom is het des te beter dat het team zo goed met elkaar gaat, want anders is het echt een uitdaging. Bovendien zit je natuurlijk wel veel bij elkaar, maar we hebben echt onwijs veel lol met elkaar en het gaat echt super goed.
Van de week had ik samen met Sarah de poppenkast gedaan, wat echt al heel grappig was. Er was die dag een kind jarig geweest, maar die was niet bij de Kinderclub. Dus toen ze ’s avonds bij de poppenkast kwam gingen wij voor haar zingen. Maar natuurlijk had Katrijn ook te horen gekregen dat er de dag erna ook iemand jarig was… Dus vroegen ze razend benieuwd wie er vrijdag jarig zou zijn, met als antwoord: Ikke!!! Dus zongen Katrijn en Jan Klaasen in koor: Fijne verjaardag voor IKKE, Fijne verjaardag voor Ikke!!! Met als gevolg dat de kinderen echt zaten te schateren en ook wij proesten van het lachen! Echt geweldig… maar gelukkig kon de parkbeheerder vertellen hoe deze jarige heette, want deze was plotseling zo verlegen geworden, dat hij geen woord meer uit durfde te brengen. Maar vervolgens stoven ze na afloop de tipi uit (onze wigwam) en deden ze de deur dicht. Maar het hangslot hing nog buiten aan de deur en 1 van de kids dacht even leuk te zijn door hem dicht te klikken. Nou serieus, wij stonden inmiddels dus ook bij de deur en we hadden hun ervan overtuigd dat we er nu dus zelf niet meer uitkonden. Hihi, je had die gezichtjes moeten zien… Ze schrokken echt mega toen we zeiden dat we dan maar daar bleven slapen. Maar gelukkig kwam er toen iemand voor de Bijbelstudie naar de Tipi toe en kon ik de sleutel tussen de 2 deuren doorgeven. Echt geweldig gewoon!!!
Maar naast deze avonturieren heb ik er nog wel een aantal hor. Gisterenavond mocht ik onverwachts, samen met een mannelijke collega, de boysnight leiden. Nu heb ik natuurlijk wel wat ervaring met girlsavonden, maar bij de jongens werkt het toch wel anders hor. Ik kwam daar naar beneden gelopen en de jongens waren al helemaal verbaasd wat ik nu kwam doen bij een boysnight. Uiteindelijk was het echt een supergave avond, die hier en daar wel wat voor blozende wangetjes heeft gezorgd, maar het was echt super! We hebben heel openlijk kunnen praten over seksualiteit en hoe het nu eigenlijk allemaal bij vrouwen werkt. De mooiste opmerking, die de meiden later ook van alle jongens te horen kregen was: ‘Vrije sex is niet voor mensen geschapen, daar zijn konijnen voor’. Oeps… maar mijn statement was wel duidelijk ;) Het was voor mezelf best wel een uitdaging, maar ik heb er echt van genoten. Vooral het uitleggen hoe vrouwen een beetje in elkaar zitten was wel verhelderend. Man en vrouw kunnen elkaar juist super goed aanvullen door de verschillen, maar er kan ook een hoop onbegrip zijn.
In de aankomende week staan er weer een heel breed scala aan activiteiten op het programma. Naast alle sporttoernooien en andere wekelijkse activiteiten staat er een kampvuuravond voor tieners op het programma waar ze brood gaan bakken aan een stokkie in het vuur, een talentenjacht waarbij het team fungeert als jury (natuurlijk niet in eigen persoon, maar als typetje) en is er een excursie naar Kletterwald, waarbij we met de 12+ naar een klimpark gaan. Echt super tof gewoon… Dus ik ben van de week weer van de straat… hopelijk tot snel!
Knuffel vanuit Duitsland,
Mrij
dinsdag 1 juli 2008
Aankomst Beierse Woud
Inmiddels is het dinsdag geworden, gisteren de spannende dag van het écht beginnen met het programma, welgezegd de kinderclub :) De reis was erg gezellig, ontspannend maar ook wel spannend. Stel je voor… je staat in Frankfurt op het perron, je bent al je koffers en tassen aan het inladen en je hoort echt dé normale-in-Holland-algemeen-bekende-metropiep dat de deuren zich gaan sluiten. Oeps!!! Vervolgens begon de deur zich te sluiten, dus ik schoof snel mn mega grote en zware koffer tussen de deuren met de hoop dat dat het vertrek van de trein zou kunnen vertragen… Mocht het nu zo zijn dat de deuren zich voor mij nog eens opende! Oef… dus ook ik mocht mee ;)
Maar voor de rest was de reis erg voorspoedig, mijn spieren deden na het passeren van Rotterdam al zeer aangezien daar geen roltrappen c.q. liften in werking zijn i.v.m. de verbouwing. Maar ja, dan heb ik weer de mogelijkheid om mijn spiertjes te trainen en om te laten zien dat ik toch enigszins boerenbloed in mijn aderen heb stromen.
De komst op vakantiepark het Beierse Woud is eigenlijk echt een heerlijk terugzien. Het klikte gelijk weer met de beheerders en het team is ook heel leuk. Haha, en mijn Duitse vriend, de man van het winkeltje die in staat was geweest om gevoelens in me op te wekken, vroeg of ik inmiddels al getrouwd was… Om verwarring te voorkomen even voor de duidelijkheid, dit waren geen vlinders, maar deze man was in staat om mij, in het Duits welwaar, boos te krijgen! Nu na drie jaar herkende hij mij meteen, dus waarschijnlijk heb ik wel een indruk bij hem achtergelaten. Maar we hebben gezellig even gebabbeld. Het is grappig hoe de Duitsers, als je al een klein ietsiepietse Duits spreekt, gelijk een wervelstorm over je heen gooien alsof je het allemaal zou kunnen verstaan… Maar het is wel heerlijk om de taal weer om me heen te horen.
De eerste keer kinderclub was uitdagend, genietend en vooral creatief inspringen op de situatie. Er was nog geen geluid, geen installatie en ook de inrichting liet nog aan de wensen over. Maar na een daagje hard aanpoten ziet het er super gezellig uit! Overal hangen prachtig geverfde doeken, het interieur staat op de plaats en we kunnen nu met het mengpaneel aan de slag i.p.v. een kleine radio die zeg maar het volumepeil van 1 zanger nog niet overstijgt. Het team is echt super! Samen met een drietal andere meiden gaan we de uitdaging van verschillende toernooien, Bijbelstudies, Blingbling parties en natuurlijk het kinderfeest aan. Het is prachtig om te zien hoe ook die meiden genieten en hoe ze super op elkaar inspelen. Er is veel gezelligheid en openheid in de groep en de inzet is echt op en top!
Mijn grootste les die ik bij Opwekking heb geleerd, waar ik teamleider Verkoop was, was dat ik mezelf niet in wilde roosteren voor activiteiten maar dat ik al het ondersteunende werk zou doen. Nou dat is echt super, ik loop nu over al even langs, bij elke activiteit hoe het gaat. Daarnaast kan ik veel doen in begeleiding en op dit moment moet er nog veel opgebouwd worden zodat we bijvoorbeeld het tienerenhonk ook gezellig kunnen maken. Stond ik zondag voor een verrassing… was er natuurlijk nog geen organist. Heb ik spontaan begeleidt tijdens de dienst. Tien minuten voor de dienst was er nog iemand die orgel kon spelen, dus dat is helemaal goed gekomen! En het was ook nog erg leuk om te doen. Soms moest ik even hard nadenken hoe al die J.d.H. ook alweer ging, maar het is echt gaaf om in een kerk met een prachtige akoestiek te spelen.
Ik hou jullie op de hoogte!
Liefs,Mrij
Maar voor de rest was de reis erg voorspoedig, mijn spieren deden na het passeren van Rotterdam al zeer aangezien daar geen roltrappen c.q. liften in werking zijn i.v.m. de verbouwing. Maar ja, dan heb ik weer de mogelijkheid om mijn spiertjes te trainen en om te laten zien dat ik toch enigszins boerenbloed in mijn aderen heb stromen.
De komst op vakantiepark het Beierse Woud is eigenlijk echt een heerlijk terugzien. Het klikte gelijk weer met de beheerders en het team is ook heel leuk. Haha, en mijn Duitse vriend, de man van het winkeltje die in staat was geweest om gevoelens in me op te wekken, vroeg of ik inmiddels al getrouwd was… Om verwarring te voorkomen even voor de duidelijkheid, dit waren geen vlinders, maar deze man was in staat om mij, in het Duits welwaar, boos te krijgen! Nu na drie jaar herkende hij mij meteen, dus waarschijnlijk heb ik wel een indruk bij hem achtergelaten. Maar we hebben gezellig even gebabbeld. Het is grappig hoe de Duitsers, als je al een klein ietsiepietse Duits spreekt, gelijk een wervelstorm over je heen gooien alsof je het allemaal zou kunnen verstaan… Maar het is wel heerlijk om de taal weer om me heen te horen.
De eerste keer kinderclub was uitdagend, genietend en vooral creatief inspringen op de situatie. Er was nog geen geluid, geen installatie en ook de inrichting liet nog aan de wensen over. Maar na een daagje hard aanpoten ziet het er super gezellig uit! Overal hangen prachtig geverfde doeken, het interieur staat op de plaats en we kunnen nu met het mengpaneel aan de slag i.p.v. een kleine radio die zeg maar het volumepeil van 1 zanger nog niet overstijgt. Het team is echt super! Samen met een drietal andere meiden gaan we de uitdaging van verschillende toernooien, Bijbelstudies, Blingbling parties en natuurlijk het kinderfeest aan. Het is prachtig om te zien hoe ook die meiden genieten en hoe ze super op elkaar inspelen. Er is veel gezelligheid en openheid in de groep en de inzet is echt op en top!
Mijn grootste les die ik bij Opwekking heb geleerd, waar ik teamleider Verkoop was, was dat ik mezelf niet in wilde roosteren voor activiteiten maar dat ik al het ondersteunende werk zou doen. Nou dat is echt super, ik loop nu over al even langs, bij elke activiteit hoe het gaat. Daarnaast kan ik veel doen in begeleiding en op dit moment moet er nog veel opgebouwd worden zodat we bijvoorbeeld het tienerenhonk ook gezellig kunnen maken. Stond ik zondag voor een verrassing… was er natuurlijk nog geen organist. Heb ik spontaan begeleidt tijdens de dienst. Tien minuten voor de dienst was er nog iemand die orgel kon spelen, dus dat is helemaal goed gekomen! En het was ook nog erg leuk om te doen. Soms moest ik even hard nadenken hoe al die J.d.H. ook alweer ging, maar het is echt gaaf om in een kerk met een prachtige akoestiek te spelen.
Ik hou jullie op de hoogte!
Liefs,Mrij
woensdag 25 juni 2008
Vertrek
Hoihoi,
Ik had al veel eerder een berichtje willen posten, maar ik zal in de trein een stuk schrijven en die volgende week publiceren. Dan kan ik gelijk een indruk geven hoe het is om weer terug te zijn op het Beierse Woud :D
Ik ben per mail te bereiken, maar die check ik niet vaak!
Mocht je me écht nodig hebben, bel dan 0049 593880
Het postadres is: Mitterweg 11, D-94107, Gottsdorf-Untergriesbach in Duitsland!
Liefs
Marije
Ik had al veel eerder een berichtje willen posten, maar ik zal in de trein een stuk schrijven en die volgende week publiceren. Dan kan ik gelijk een indruk geven hoe het is om weer terug te zijn op het Beierse Woud :D
Ik ben per mail te bereiken, maar die check ik niet vaak!
Mocht je me écht nodig hebben, bel dan 0049 593880
Het postadres is: Mitterweg 11, D-94107, Gottsdorf-Untergriesbach in Duitsland!
Liefs
Marije
dinsdag 8 april 2008
Gods offer voor jou!!!
Ver was eens een Engelsman, hij was vertrokken naar Amerika, naar Carlifornië naar de goudmijnen. Hij had veel geluk en nadat hij zijn fortuin bijeen vergaard had wilde hij weer terug naar zijn eigen volk. Daarom reisde hij via naar Kanvas city en eindigde via Mississippi in New Orleance waar hij de boot wilde nemen naar New York en vandaar terug naar Engeland.Terwijl hij in New Orleance rondliep kwam hij over de slavenmarkt. Terwijl hij op de markt rondliep zag hij veel mannen bijeen vergaderd, daarom ging hij eens kijken wat daar aan de hand was. En daar zag hij een jonge negerin staan, voor haar leeftijd een prachtige vrouw. En hij hoorde de mannen tegen elkaar zeggen wat ze met haar zouden gaan doen, wanneer ze haar gekocht zouden hebben. Zijn hart walgde van afschuw waarover de mannen spraken. De vrouw werd per opbod verkocht en er werd steeds meer geboden voor deze vrouw.
De Engelsman kon het niet weerstaan en hij liep naar de veilingmeester en hij zei: Ik betaal twee keer zoveel als het hoogste bod voor deze vrouw.
Nog nooit was er zoveel betaald op deze markt voor een slaaf. De veilingmeester vroeg of hij dat geld wel kon betalen en nadat de Engelsman betaald had was de vrouw van hem. En hij holde naar de standplaats en maakte de vrouw los, de vrouw die hij verlost had.
En toen ze van de standplaats naar beneden liep en op oog hoogte was met de Engelsman, spugde ze een mond vol spuug recht in zijn gezicht. Hij zei niets en veegde met de hand van zijn rug de spuug uit zijn gezicht, en pakte haar bij haar arm en liep met haar naar het einde van de straat naar het marktgebouw. Daar aangekomen ging hij naar de man achter de balie, en terwijl hij met de man sprak, protesteerde hij want wat de Engelsman van plan was, was niet volgens de wet, maar de Engelsman betaalde en regelde een aantal papieren.
De Engelsman liep naar de vrouw toe en zij keek hem aan als een beest, alsof ze weer op hem zou spuwen. En hij gaf haar de papieren en zei; Kijk, hier zijn de vrijwaardingspapieren… Je bent vrij!
Ze keek hem verbaasd aan, alsof ze hem niet begreep. En hij zei weer: Hier, je bent vrij!!!
En de slavin zei; nee, nee, dat kan niet! U heeft 2x zoveel betaald als dat er ooit voor een slaaf op dat blok betaald is, en u maakt mij vrij?! Dat kan toch niet?
Maar de Engelsman zei: Ja, dit zijn uw vrijwaardingspapieren en hij gaf ze in haar handen.
De negerin zei: meester, Probeert u te zeggen dat u mij gekocht heeft om me vrij te maken? ‘Ja, daarom heb ik je gekocht, om je te verlossen van de slavernij!’
Tranen welden op in haar ogen, wat al tijden niet gebeurt was, door alles wat haar overkomen was was ze zo verhard. Haar gezichtsuitdrukking verzachtte, de last viel van haar schouders. En ze viel voorover, op haar handen en haar knieën, legde haar handen om de grote schoenen van de Engelsman en door haar tranen heen zei ze: Ow u heeft mij gekocht, om me te verlossen. U heeft meer betaald dan dat er ooit betaald is om mij vrij te maken!’ En al huilend keek ze omhoog en zei; ‘Ow Heer, alles wat ik wil in mijn leven is U te dienen!’
Jezus heeft Zijn leven gegeven, heel kostbaar, om de kloof tussen God en ons weer te overbruggen. Om ons vrij te maken heeft Jezus zichzelf geofferd. Hij heeft geleden aan het kruis, geestelijk en lichamelijk voor mijn en jouw zonden.
Het is een geschenk van God dat we gered zijn. Pure genade (Efese 2:8). God zou willen dat iedereen tot erkentenis der Waarheid komt. Alle mensen dus. Redding is dus voor iedereen beschikbaar.
Het is een geschenk van God dat we gered zijn. Pure genade (Efese 2:8). God zou willen dat iedereen tot erkentenis der Waarheid komt. Alle mensen dus. Redding is dus voor iedereen beschikbaar.
Erken daarom Jezus als de Weg, de Waarheid en het Leven. Erken dat je Hem nodig hebt om tot God te komen en neem dit mega geschenk aan.
Dan zal je een kind van God worden (1 Joh 5:1). Je bent dan dus kind en vriend van de Allerhoogste (Joh 15: 14-15). En bovenalles dan kom je thuis!!!
Dan zal je een kind van God worden (1 Joh 5:1). Je bent dan dus kind en vriend van de Allerhoogste (Joh 15: 14-15). En bovenalles dan kom je thuis!!!
God staat met Zijn armen wijd om je te ontvangen!
De keuze is aan jou...
maandag 4 februari 2008
Verhoooooozzzen....
Nou vandaag was dus de dag om met de geliefde, afgeladen, blauwe bus de weg op te gaan naar Agapè!!! Na een gezellige reis kwamen we aan. Een dag vol bloed, zweet en lachen was het resultaat daar. Onvoorstelbaar dat het zo'n heerlijk stekkie is geworden waar ik de komende maanden mijn pret op kan!Ik kijk er erg naar uit... Na mijn heerlijke tijd bij De Hoop mag ik beginnen aan een nieuwe uitdaging. Na ja, bijna dan. Op donderdag na. Dan mag ik op school mijn scriptie verdedigen!!! Vet spannend, maar eigenlijk sta ik er mega relaxed onder. Ik heb er gewoon zin in! Bij De Hoop heb ik me volledig ingezet om er iets moois van te maken, dus dit wordt het puntje op de I.
Om een idee te geven van de sfeer in mijn o zo lieve kamertje heb ik ook enkele sfeerfoto's toegevoegd...
Vanavond zijn mijn moeder en ik gezellig samen uit eten geweest. Was heerlijk en we hebben ook veel lol gehad samen. Dat is altijd bijzonder, een goede relatie met je ouders hebben is echt een zegen! Paps en mams... jullie zijn super!Om een idee te geven van de sfeer in mijn o zo lieve kamertje heb ik ook enkele sfeerfoto's toegevoegd...
Verder hoef ik me hier natuurlijk niet te vervelen... De komende dagen ben ik nog wel even zoet met poetsen en de eerste dingen die ik voor Agapè mag gaan uitvoeren. Allereerst liggen de Hollandse Skiweken voor de boeg. Het is een jubileumjaar, dus veel gezellige en uitdagende activiteiten voor de boeg!
En mocht je nu eens trek hebben in een lekker thee'tje, wijntje of wat dan ook; Be Welcome! :D
Tot horens...
Enne AJ, nog een hele fijne verjaardag!!! Ik denk aan jullie hor! :b
Abonneren op:
Posts (Atom)
