Aankomst Beierse Woud

Inmiddels is het dinsdag geworden, gisteren de spannende dag van het écht beginnen met het programma, welgezegd de kinderclub :) De reis was erg gezellig, ontspannend maar ook wel spannend. Stel je voor… je staat in Frankfurt op het perron, je bent al je koffers en tassen aan het inladen en je hoort echt dé normale-in-Holland-algemeen-bekende-metropiep dat de deuren zich gaan sluiten. Oeps!!! Vervolgens begon de deur zich te sluiten, dus ik schoof snel mn mega grote en zware koffer tussen de deuren met de hoop dat dat het vertrek van de trein zou kunnen vertragen… Mocht het nu zo zijn dat de deuren zich voor mij nog eens opende! Oef… dus ook ik mocht mee ;)
Maar voor de rest was de reis erg voorspoedig, mijn spieren deden na het passeren van Rotterdam al zeer aangezien daar geen roltrappen c.q. liften in werking zijn i.v.m. de verbouwing. Maar ja, dan heb ik weer de mogelijkheid om mijn spiertjes te trainen en om te laten zien dat ik toch enigszins boerenbloed in mijn aderen heb stromen.
De komst op vakantiepark het Beierse Woud is eigenlijk echt een heerlijk terugzien. Het klikte gelijk weer met de beheerders en het team is ook heel leuk. Haha, en mijn Duitse vriend, de man van het winkeltje die in staat was geweest om gevoelens in me op te wekken, vroeg of ik inmiddels al getrouwd was… Om verwarring te voorkomen even voor de duidelijkheid, dit waren geen vlinders, maar deze man was in staat om mij, in het Duits welwaar, boos te krijgen! Nu na drie jaar herkende hij mij meteen, dus waarschijnlijk heb ik wel een indruk bij hem achtergelaten. Maar we hebben gezellig even gebabbeld. Het is grappig hoe de Duitsers, als je al een klein ietsiepietse Duits spreekt, gelijk een wervelstorm over je heen gooien alsof je het allemaal zou kunnen verstaan… Maar het is wel heerlijk om de taal weer om me heen te horen.
De eerste keer kinderclub was uitdagend, genietend en vooral creatief inspringen op de situatie. Er was nog geen geluid, geen installatie en ook de inrichting liet nog aan de wensen over. Maar na een daagje hard aanpoten ziet het er super gezellig uit! Overal hangen prachtig geverfde doeken, het interieur staat op de plaats en we kunnen nu met het mengpaneel aan de slag i.p.v. een kleine radio die zeg maar het volumepeil van 1 zanger nog niet overstijgt. Het team is echt super! Samen met een drietal andere meiden gaan we de uitdaging van verschillende toernooien, Bijbelstudies, Blingbling parties en natuurlijk het kinderfeest aan. Het is prachtig om te zien hoe ook die meiden genieten en hoe ze super op elkaar inspelen. Er is veel gezelligheid en openheid in de groep en de inzet is echt op en top!
Mijn grootste les die ik bij Opwekking heb geleerd, waar ik teamleider Verkoop was, was dat ik mezelf niet in wilde roosteren voor activiteiten maar dat ik al het ondersteunende werk zou doen. Nou dat is echt super, ik loop nu over al even langs, bij elke activiteit hoe het gaat. Daarnaast kan ik veel doen in begeleiding en op dit moment moet er nog veel opgebouwd worden zodat we bijvoorbeeld het tienerenhonk ook gezellig kunnen maken. Stond ik zondag voor een verrassing… was er natuurlijk nog geen organist. Heb ik spontaan begeleidt tijdens de dienst. Tien minuten voor de dienst was er nog iemand die orgel kon spelen, dus dat is helemaal goed gekomen! En het was ook nog erg leuk om te doen. Soms moest ik even hard nadenken hoe al die J.d.H. ook alweer ging, maar het is echt gaaf om in een kerk met een prachtige akoestiek te spelen.
Ik hou jullie op de hoogte!
Liefs,Mrij