Hi :)
Dinsdag 20 juli
Alles goed daar? Ik kom weer even langszij om wat te delen over de laatste ontwikkelingen. Het weer is nog steeds wisselvallig, maar ja, de werkzaamheden ook. Bovendien hoeven we niet echt een noodweerprogramma te draaien, zo hier en daar even wat aanpassen, maar verder valt het hartstikke mee. De big boss is weer naar huis, hij was vol lof over het recreawerk, dus dat is echt gaaf! Aan het einde kregen we een brief waarin stond dat we zo enthousiast waren en dat we ons zo goed inzetten voor de gasten. Dit is ook wat we terugkrijgen van de gasten, dat het team als een gesmeerde motor loopt. Dat is tevens ook wel te merken, de sfeer is echt geweldig en we hebben veel lol met elkaar. Van de week heb ik ook buikpijn gehad van het lachen. Bij het kampvuur afgelopen maandag gingen we met de tieners broodjes bakken en werkelijk alle kamp- en schoolkampliedjes kwamen voorbij. Het was echt een hele leuke opening en het is grappig om te zien hoe ze gelijk gezellig met elkaar aan het babbelen waren. Maar het toppunt was de talentenjacht… mensen, ik had gewoon echt buikpijn van het lachen, gieren en brullen. Andre van Duin, Praatjesmakers en nog veel meer, echt alles kwam voorbij… De jury danste op de volksliedjes die gespeeld werden en er was een surprise act die gescreend was door J. vd Bos, maar wij hadden geen idee wat het was. Dus uiteindelijk moesten wij, met de meiden van het recreatieteam naar buiten. Met de walky-talkies werd gecommuniceerd dat de eerste naar binnen mocht, dus ik de stoute schoenen aan en ik naar binnen. Als eerste… nou ik heb het geweten hor!!! Men.
Er werd mij gevraagd om een jongen een kus op zijn hand te geven, vervolgens stond er een boom van een kerel met zijn wang naar mij gekeerd voor een zoen op zijn wang. Met in mijn achterhoofd het feit dat Jan het goedgekeurd had, onderging ik deze uitdagingen. Vervolgens kwam ik bij nummer drie… Het was de bedoeling dat ik deze jongeman op de mond zou kussen… eeeehhhhmmmm. Sjonges, rode blozende wangetjes en ik keek hem nog maar even diep in de ogen. Wat moet je daar dan mee!!! Maar toen ik me voorover boog om, met gesloten ogen, hem te kussen was het plons! Een hele mond vol water in mijn mond, hihi, met stukjes! Brrrr… maar de mensen in de zaal lagen rollend op de grond. De zaal zat zó vol dat zelfs buiten mensen zaten. Het voordeel was wel dat ik mee kon lachen toen de rest hetzelfde lot onderging. Al met al een supergeslaagde avond.
De uitdaging van de afgelopen week was het leiden van de vrouwenochtend. Dat was best wel spannend, dus ik ’s ochtends nog eens een extra rondje gejogd. De week ervoor hadden we natuurlijk de boys- and girlsnight gehad, waar we over identiteit en seksualiteit gesproken hebben. Nu gaat de vrouwenochtend wel vaak over van allerlei boeiende dingen, maar er is altijd een dominee aan het woord. En dit keer een guppie!!! Sjonges… Maar ik ben gewoon begonnen zoals ik bij de meiden begin, hihi, alleen dan niet met een lekker maskertje, maar met van die hartjessnoepjes. Met de vraag ‘Wat voor cijfer zou jij jezelf geven?!’ kwam er ontzettend veel los. We hebben echt een hele bijzondere ochtend met elkaar gehad en ik heb er onwijs van genoten. Het is speciaal hoe je zo, met allemaal vreemde mensen bij elkaar, zulke bijzondere gesprekken kan hebben. Maar soms maakte ik wel even een grapje tussendoor om de sfeer toch ontspannen te houden. Het hoeft allemaal niet zo zwaarmoedig… Achteraf heb ik nog een gesprek gehad met iemand die het best wel moeilijk heeft, door alles wat gebeurd is enzo, maar die zou haarzelf een 2 geven. Maar we zijn allemaal zó onwijs waardevol! Het is echt super belangrijk dat we onze identiteit in Christus gaan vinden.
Ik vind het heerlijk om ’s avonds na al het werk even de tijd te nemen voor wat tieners. Soms ga ik echt een uur wandelen met iemand om over dingen te praten en te filosoferen. Dit heeft echt al gesprekken gegeven waar ik echt van kan genieten… Er zijn hier zoveel mooie mensen op het park, alleen soms zien ze het nog niet. Echt zo jammer, want je doet alleen jezelf tekort als je min over jezelf denkt en bovendien levert het nog helemaal niets op!
Vrijdag was het zover om naar het Kletterwald af te reizen. Echt een middag vol uitdagingen, na een instructie waren we in staat om tot 15 meter boven de grond verschillende klimparcours af te leggen. Nou echt, dan kom ik echt wel tot bloei hor. Echt heerlijk om de hele middag in de bomen te ravotten. Echt op en top genieten! Ook loop ik dan tegen mijn bergenkarakter aan, hihi, zo grappig. Op een gegeven moment moest en zou ik zo snel mogelijk het parcour afleggen en ik, hoogmoedig als ik was, snel naar de andere kant sprintend. Natuurlijk niet rekeninghoudend met de gladde balkjes gezien de regen, zodat ik, als het gevolg van mijn onbezonnenheid, uitgleed en boem. Daar hing ik toen met mijn armen over het staaldraadje. Haha, vanochtend had ik weer aquajoggen. De mensen zullen zich wel afgevraagd hebben wie mij mishandeld had, zulke blauwe plekken had ik! :p
Maar ja deze week is het tijd om afscheid te nemen van het eerste team… Onvoorstelbaar hoe snel de tijd voorbij is gevlogen en ik vind het dan ook alles behalve leuk. We hebben echt zo’n goede tijd met elkaar gehad en overal krijgen we positieve feedback van mensen, dat we werken als een gesmeerd bij elkaar geraapt zooitje ;) Echt super genieten dus!

Zondag 27 juli
Wat zijn de ochtenden heerlijk zeg… Ik ben vanochtend weer heerlijk een uur voor iedereen in het kantoor gaan zitten, in de rust. Gisteren is het eerste team vertrokken… Men, wat eet dat een energie zeg. Het was echt wel heftig om die schatjes te laten gaan. Gelukkig was ik echt super druk. Voor vanavond hebben we een extra jongerenmeeting, die ik samen met Roy organiseer. We hebben echt al een mooi programma samengesteld en we hebben echt veel muzikanten! Er is zelf een jambe J En het grappige is dat er 2 mensen van de bappies in de band spelen, Jos en Rianne. Het is echt fijn om weer zij aan zij met Roy te werken en ik kijk dan ook uit naar vanavond.
Het was van de week echt prachtig, we hadden een kookwedstrijd georganiseerd. Er was niet zo heel veel animo, maar we hadden een heerlijk voorgerecht van wentelteefjes met vanillesaus en bosvruchtenjam van verse Beierse-Woud-vruchten. Echt grappig hoeveel energie en tijd geïnvesteerd was. Vervolgens kregen we een hoofdgerecht met kalkoenfillet met mango en gember. Hmmmm… eindelijk weer eens iets kipachtig… En als nagerecht hadden we muffins. We waren echt verwend en eigenlijk wel speciaal hoe dat het eigenlijk een driegangen menu was, zonder dat we dat afgestemd hadden met de deelnemers. Maar het was wel super gezellig.
Verder was de jongerenpraise weer heel geslaagd. Het liep als een geoliede machine, als je dan bedenkt dat de band iedere keer een bij elkaar geraapt zooitje is dan is het al helemaal top! De mensen van het team zijn ook echt gegroeid, naar elkaar toe, maar ook in hun talenten. Natuurlijk heb ik ook kanten aan mezelf ontdekt, maar dat hoort bij het ontwikkelingsproces toch? Aangezien de drie meiden naar huis gingen zijn we donderdagavond uit eten gegaan met zijn vijfjes. In Oostenrijk hadden we een heel leuk restaurantje gescoord en daar zaten we helemaal alleen. Na het bestellen van een schnitzelmenu zijn we gaan evalueren. Noue als je de evaluatie vergelijkt met de grote van de schnitzel dan was hij huge! We hebben echt heerlijk met elkaar gesproken over onze kwaliteiten, allergieën, kwaliteiten, ambities, leerpunten en juist ook bij het analyseren van elkaar. Ik denk, weet zeker, dat dit erg waardevol was voor ieder individu van het team. Na een maand zo hecht met elkaar samen te werken zie je toch veel van elkaar. Bovendien was de communicatie al vanaf het begin erg open, al ben ik daar ook echt voorstander van. Wanneer er geen open communicatie is dan kom je nergens! Maar het is ook dé manier om jezelf beter te leren kennen, om te horen hoe je overkomt en waarin je jezelf kan ontwikkelen.
Jezelf ontwikkelen is nou eenmaal de uitdaging in het leven. De dominee die we nu hebben spreekt over Mozes. Hij heeft ook een paar toetsen gehad. Momenten waar hij op een bepaalde manier reageerde, en wat hij zeer waarschijnlijk, op een latere leeftijd anders opgelost had. Maar toch, ondanks alles, had God grote plannen met hem. Zo worden wij ook allemaal gevormd en juist door die vorming heen ben je in staat om grotere dingen te kunnen doen. Daarbij is het wel van belang dat het al begint met het hier en nu. Soms ben je zo bezig met wat zou kunnen dat je voorbij leeft aan al hetgene dat voor je neus staat. Gisterenavond was ik nog aan het werk en toen kwam 1 van de stoere jongens me achter mijn computer vandaan halen. Het was namelijk niet gezellig en ik moest daar maar even verandering in brengen. Nou ondanks het feit dat ik niet per definitie degene ben die de sfeer brengt, had ik wel buikpijn van het lachen. Je kan dus wel gaan dromen en denken over de toekomst, maar eigenlijk moet je je ogen openen voor het hier en nu. Dat ik hart heb voor tieners is een feit, nu ik er nog een week van kan genieten moet ik dat ook maar doen. Afgelopen vrijdag hadden we weer een meidenavond en werkelijk, dat is op en top genieten met die ladies! We hebben echt goede gesprekken gehad van identiteit tot aan seksualiteit. Echt wel belangrijk dat ze het eens vanuit een ander perspectief horen dan al dat technische van de school…
Maar ook dit laatste weekje wordt super! We hebben een talentenshow en een daagje klimmen in kletterwald in het vooruitzicht. Zaterdag ben ik weer in Bleskensgraaf, dus voor ik het weet zit het er alweer op…